30 Days And 30 Nights Novels & Stories

"Eh kasi, kailangan kong matapos agad. May importanteng gagawin pa ako later." Jane raised a brow, intrigued. "Hmm, ano 'yan? Spill the tea!" A small smile played on Madison’s lips. She finally hit save and closed her laptop. "Actually, oo. Anniversary namin ni Leo today—three years, girl! Kaya kailangan kong matapos lahat para walang sagabal mamaya." Jane let out a low whistle, leaning closer. "Three years na kayo? Sana all consistent. Pero, wait lang ha, honest question: hindi ba nagtatampo si Leo? Alam mo na, workaholic ka masyado. Like, super workaholic."

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Namataan ko agad ang isang babaeng nasa mid 30’s, may suot na salamin at mukhang masungit. “Good morning, Ma’am,” bati ko. Hinagod niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa kaya ipinostura ko ang sarili. “Have a seat,” she said, raising a brow. Nanginig ang kamay ko dahil sa kaba. Isabay pa ang mataray niya’ng tingin. “Introduce yourself and some experiences,”

“Pero, Elijah, hindi ako pwedeng mawala ng ganoon katagal sa trabaho. Siguro, three days ang maximum.” “Celeste, hindi natin ma-e-enjoy ang Thailand ng tatlong araw. Bitin pa nga `yong two weeks, e. Saka, `di ba, sabi ko sa iyo, kahit hindi ka na magtrabaho. Dito ka na lang sa bahay.” “Alam mo kung gaano ko kamahal ang trabaho ko bilang HR, `di ba? Saka gusto ko rin na may ginagawa ako para hindi na ako humihingi ng pera sa iyo kapag may gusto akong bilhin.”

Sa likod niya ay nakasunod sina Tristan at Primo, ang Beta at Gamma ng kanilang grupo na parehong bumabati naman sa bawat bisitang kanilang nadaraanan. Isang selebrasyon ang inihanda ng mga nakatatanda ng Red Moon para sa ikadalawampu’t limang kaarawan ni Gregory kung saan imbitado ang lahat ng gustong dumalo. It was all against his will, ngunit minabuti na lamang niyang makiayon sa mga ito upang maiwasang pag-umpisahan iyon ng argumento.

Ang buwan ay patuloy na nagpapakita ng kanyang ningning sa kalangitan, at sa ilalim ng mga bituin, naglalakad ang magkasunod na hakbang nina Blake at Allie. Ang mga sugat ng nakaraan ay unti-unting maghihilom, at ang mga alaala ng mga pagsubok ay magbibigay daan sa mas maliwanag na bukas. Wala nang takot, walang alinlangan—isang bagong simula ang naghihintay.

CHAPTER TWO Matiim na nakatitig sa beads na kulay pula ang isang lalaki habang unti-unting naalala ang pangyayari ng gabing iyon. "F*ck this..." Nag-uumigting ang panga niya nang sumandal siya sa kinauupuan habang mariin na hawak ang ilang pirasong beads. This is the only way to find that witch. What kind of witchcraft did she put on him?!

Ang gabing iyon ay hindi lamang naging sandali ng pagnanasa—ito ang naging tulay upang magtagpo ang dalawang pusong matagal nang naghahanap ng isa’t isa sa gitna ng gulo at ingay ng kanilang mga mundo. Ang pangakong “One More Night” ay hindi na lamang isang kahilingan. Ito ay naging simula ng isang bagong yugto—kung saan ang Hari at Reyna ng negosyo ay hindi na lamang magkatunggali, kundi magiging kakampi, magiging kanlungan, at magiging pag-ibig ng isa’t isa. At sa kabila ng mga panganib na naghihintay sa kanilang pagbabalik, pareho nilang alam na handa silang harapin ang anumang bagyo—basta’t magkasama sila.

Nalasahan niya ang sarili sa bibig nito. “Three months…” anas ni Gideon habang nakatitig pa rin sa kanya. Kapagkuwan ay sumungaw ang ngiti sa mga labi nito. A kind of adoring smile like he just discovers something very valuable to him. Kung ano iyon ay hindi niya alam. “Three months, Strawberry.” “Anong ‘three months’?” Sumungaw ang kislap sa mga mata nito at mas pinakatitigan pa siya. His eyes are screaming adoration for her.