Novel & Cerita This Is Not A Goodbye

Magkakilala kasi sila? “That’s good, I’ll help you para mabilis ang pag-process nang pag-e-enroll mo,” aniya kaya naman tumalon ang puso ko lalo na nang magpakita siya ng isang matamis na ngiti. “By the way, I’m Lush. Nakakatanda akong pinsan ni Kieferd at anak ako ng Dean dito,” sambit niya kaya naman napanganga ako.

"Seryuso nga, why are you not saying goodbye to me?" "Kailangan pa ba 'yon?" "Oo! You know there is a time limit in this world. People say goodbye to their loved ones so that if their loved ones die they hear you saying goodbye. Nagpapa-alam sa isa't isa ganon. Kasi if hindi ka nagpa-alam sa minamahal mo mapapatanong sila."

Pero bagsak ang mga balikat na bumalik siya sa kanyang sasakyan. Dalawang linggo pero sariwang-sariwa pa rin ang sakit ng paglisan nito nang walang paalam. Ni hindi niya nga alam kung babalik pa ba ito. Kung may hinihintay pa ba siya. Handa naman siya maghintay pero ang tanong meron pa nga ba siyang hinihintay. He remembered one article saying that; "The most painful goodbyes are the ones that are never said and never explained."

Bumuka ang kanyang bibig ngunit wala naman siyang sinabi. “Sweetheart—” “Huwag mo na rin akong tawagin ng ganyan. Pareho lang tayong mahihirapan kung ipagpapatuloy mo pa rin ang pagtawag sa akin ng endearment.” “Hindi ganon kadali na kalimutan ‘yon.” “Alam ko. Pero kailangan mong gawin para sa ikapapanatag natin pare-pareho.” “So, this is really goodbye?” tanong niya na tinanguan ko rin.

‘I can't find the words to say goodbye’ Hindi alam ni Leander na ako may request niyan dahil sinamantala ko ang pagkausap niya kay Aldrin. Napapikit ako mayamaya nang dumating sa huling lyrics niya sa 1st stanza. Hindi ko talaga kasi alam kung paano sasabihin ang salitang goodbye. Sa twing magtatangka akong magsalita, hindi man lang magawang bumuka ng labi ko. Kaya itong memories namin na dalawa nitong nakaraan, iyon ang maiiwan ko sa kanya sakaling may lakas na ako ng loob na sabihin ang mga salitang ‘yan.

unknown. Happy Ending! ❤️

Mahina niyang idinugtong, “Don’t worry… after this, I’ll be gone. Hindi ko na kayo magiging sagabal. Hindi ko na hahayaang mainis pa si Karylle sa akin. Ang mundo ko, matagal nang madilim. Walang umagang dumating para sa akin. At ang tanging liwanag… baka doon pa lang sa simula, nasakal na at hindi na nagkaroon ng pagkakataon.” Napahinto siya sandali, bago muling nagsalita, tila nagpaalam sa lahat. “Kaya ngayon, I want to say goodbye. Goodbye, friends. Kahit hindi niyo ako itinuring na kaibigan, sa puso ko, kayo ang naging kaibigan ko. At pagkatapos nito… I’ll be gone forever. Hindi ko na muli kayong magiging abala.”

Ang dali lang na iwan ako. Pagod na rin akong maghabol. Pagod na rin akong patunayan ang sarili ko. I’m tired of pleading. I’m tired with all this s**t! I closed my eyes. I can see Ria’s image fading away. Is this goodbye? Maybe… But if this is goodbye, I can’t do anything. I drifted to sleep but my heart is still crying.

Hindi ko alam kung may susunod na pagkakataon pa ba o baka ito na ang huli naming pagkikita. "Goodbye Attorney. Masaya po ako sa maikling panahong nakilala ko kayo. Salamat po."

And I'm affected about it. Kalila, Ericka, if you are all reading this letter, please do not be sad. I'm finally ending our nightmare so cheer up! Please live a happy life and keep looking forward. Forget the past. Forget about us. Forget what happened because if you let it linger in your mind, you will both end up like me. Fucked up and miserable. But, always remember guys, I love you both. Though, I will no longer exist once you read this, our friendship will remain. I'll treasure it. Goodbye everyone.