Novel & Cerita Time Heals All Wounds

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

Sila agad ang unang lumalapit. Kapag naglalakad si Jeru... Nakahawak agad ang kambal sa magkabilang kamay niya. At sa tuwing nakikita ko silang ganoon... Hindi ko maiwasang mapangiti. Maybe this is what healing looks like. Hindi yung tuluyan mong nakakalimutan ang sakit. Kundi yung natututo kang gumawa ng mga bagong alaala na mas maganda kaysa sa mga lumang sugat.

Hindi niya inaasahan na ganito kaganda ang lugar. “Fresh air therapy,” sabi ni Ayesha. Napalingon siya rito. “Therapy?” Tumango si Ayesha. “Yes. Nakakatulong po ang sariwang hangin at sikat ng araw sa recovery.” Tahimik siyang nakatingin sa paligid. Sa loob ng ilang segundo, nakalimutan niya ang galit. Nakalimutan niya ang sakit. Ngunit mabilis din itong bumalik.