Quotes For Healing And Recovery Mga Nobela at Kwento

“Parang… impostor.” She nodded. “You’ll get used to it.” “But what if I don’t?” tanong ko, mahina. “Then we’ll talk about it again,” sagot niya. “Healing isn’t just physical.” Lumipas ang mga linggo. At unti-unti, nagbago ang lahat. May mga taong dumating. Mga offer. Mga kontrata. Mga interviews. Ang mukha kong minsang naging dahilan ng pananakit, ngayon ay simbolo ng posibilidad.

Bahagya pa akong ngumuso hanggang sa tumayo na nga ito. "Here. Niluto ko 'yan in case maghanap at makulangan ka." Inilapag niya ang isang platong may kanin kaya napangiti ako. "Hehe. Thank you," sambit ko. May sumilay na ngiti sa kaniya. "My pleasure."

"Handa akong makinig sa mga hinaing mo hindi mo ito kailangang solohin. Katulad ng pag alalay mo sakin sa tuwing makakaramdam ako ng lungkot at sakit. Kaya rin kitang alalayan at susubukan ko ring maiparamdam sayo na kahit ganito lang ako, na kahit bata pa ako sa paningin mo ay kaya kong manatili sa tabi mo hanggang dumating ang oras na hindi ka na makakaramdam ng sakit." Napangiti si Aidan sa sinabi ni Kiara at hinawakan niya ang mga kamay nitong nakahawak sa kanyang mukha. "Salamat dahil napagaan mo ang loob ko. Huwag kang mag alala dahil pangako hanggang narito ka ay pipilitin kong iwaksi ang sakit na nararamdaman ko. Pipilitin kong kalimutan siya at para magawa ko yung mga bagay na kaila

Kita ni Reyko na nagsasabi ng totoo si Kai ngunit napapailing siya. “Imposible kasi talaga, Kai. Alam kong gusto mong maka-recover agad ngunit it take some process and study. Hanggang ngayon nga ay pinag-aaralan ko pa rin ang case mo. Isa pa paano siya nakakasigurong 80% ang chance mo, eh ang findings nga naming mga doktor even those doctors in abroud ay 20%, hindi ka ba nagsupetsa man lang sa babaeng iyon??” seryosong sambit ni Reyko sa kaibigan. “Isa pa, isang specialist dapat ang gumawa niyan sa'yo. Isipin mo, anong special treatment ang sinabi niya? Baka hilot ‘yan! Walang findings na nakakapaggaling ang hilot sa isang paralisadong pasyente. Isa pa, sa pagdating ng panahon alam kong may

Sila agad ang unang lumalapit. Kapag naglalakad si Jeru... Nakahawak agad ang kambal sa magkabilang kamay niya. At sa tuwing nakikita ko silang ganoon... Hindi ko maiwasang mapangiti. Maybe this is what healing looks like. Hindi yung tuluyan mong nakakalimutan ang sakit. Kundi yung natututo kang gumawa ng mga bagong alaala na mas maganda kaysa sa mga lumang sugat.

Napabuntong hininga si Dr. Medrano at nag-isip ng matagal. “Ms. Agatha, nanghihinayang pa rin ako kasi may mga pasyente kami na gumaling talaga! Ang paggaling mo sa unang ilang araw ay mas maganda pa kesa sa aming mga ibang matagumpay na case. As a doctor, hindi ko talaga kayang sukuan ito. Ganito na lang, may mga video ka naman ng rehabilitation training at padadalhan din kita ng copy ng mga technique and theories sa acupuncture. Kung makakahanap ka ng magaling na TCM (Traditional Chinese Medicine) doctor, try mo pakiusapan sila na gamitin ang pamamaraan namin ng acupuncture sayo. Bukod dito may panganib din ang rehabilitation, pero dahil may background ka sa pagsasayaw… tignan mo kung maka

Lahat ng mga naranasan ko ay bumalik sa alala ko, hanggang sa hindi na nakayanan ng utak ko. But God is good. Hindi niya ako pinabayaan sa laban kung 'to. Nagdesisyon si Coach Race na ipasok ako pansamantala sa isang rehabilitation with the help of Dra. Kim. Both of them help me during those darkest times of my life. Hindi nila ako iniwan, hindi nila ako sinukuan. Pinaramdam nila sa akin na hindi ako nag iisa, na kailangan kung lumaban dahil may naghihintay sa akin na magandang buhay. Nangako din si Dra. Kim na hahanapin namin ang kapatid ko at kukupkupin niya kami.

Dahil alam kong ang lahat ng 'yon ay totoo at lubos na makakatulong sa'kin. "Kaya huwag na huwag mong tatanggalin ang pagmamahal sa puso mo. Dahil kapag nawala 'yon ang magiging kapalit ay galit, and that's not good. I know I'm not perfect, I'm still in a healing process. And I prayed for your healing process too."

"Everyone heals in their own time and in their own way. The path isn't always a straight line, and you don't need to go it alone." - Zeke Thomas Tulala ako kay Fifth habang ginagamot niya ang iilang sugat na nakuha ko nang bumagsak kami kanina. Ang mga luha ko ay natuyo na sa aking pisngi. I feel so exhausted. Sobrang haba ng araw na ito.

Sa bawat maliit na koneksyon, unti-unting nabubuo ang kanyang mundo mula sa trauma. Ngunit sa gabi, bago matulog, lagi niyang iniisip ang nakaraan—ang lahat ng nanakit, ang lahat ng maling desisyon, at ang sakit na iniwan nito sa kanya. Alam niya na ang tunay na healing ay hindi madali, at ang bawat ngiti at halakhak ay may kasamang luha. “Siguro… one day, I’ll be okay,” bulong niya sa sarili habang pinapahid ang luha sa pisngi. “Siguro, may pagkakataon na muling magtiwala. Siguro… may bagong simula.”