Novel & Cerita Time For Healing Quotes

sagot ko kay kuya. “Salamat naman at nakakarekober ka na sa trauma mo. Iba talaga kapag pag-ibig ang gumamot sa sugatan mong damdamin. Love and time heal all wounds.” sabi rin ni kuya. “I like him! He's too straightforward. Walang pasakalye!” “Talaga, kuya! You like him for me?” masaya kong sabi na ikinangiwi ko dahil biglang sumakit ang sugat ko.

"This is my goodbye hug and kiss Aicelle. Please stop hurting yourself. Make yourself free from this pain. Mas masasaktan kita kung itutuloy pa natin 'yong natapos na. Please heal yourself, wag mong ikulong 'yong sarili mo sa nakaraan. Alam kong alam mo na natuldukan na 'yong mga masasayang tagpo natin at Aicelle wag mong ikulong 'yong sarili mo sa tagpong 'yon, harapin mo na 'yong ngayon kung saan natatapos na galak at saya at napalitan na ito ng pait at sakit." "I'm sorry for causing you pain. I'm also sorry because I can't heal you kasi mas makukulong ka sa sakit kung patuloy akong magbibigay ng hinanakit sa'yo." "Find yourself Aicelle, I'm really sorry for breaking you. I love you."

—"Dahil kahit tama ang pinili mo kung hindi ka masaya sa tama na iyon. Useless rin, pero kapag pinili mo ang puso mo. Mali man para sa iyo, pero magaan sa pakiramdam dahil masaya ka dahil puso mo ang nagdikta. "Sabi nila, "Time heals all wounds." Nagdulot man ng sakit ang pagpili mo, pero sa paglipas ng panahon mawawala rin iyon. Forgiveness is the key, Jasmine. Dahil ang pinakamasakit sa lahat ay ang katagang "nasa huli ang pagsisisi." Dahil mahirap ng ibalik ang mga bagay o tao na bunga ng maling desisyon." ani ko. Napatitig siya sakin, punong-puno ng paghanga nag kislap ng kaniyang mga mata.

Yun din naman ang sabi ni Nanay Mildred sa akin. Kailangan kong magpalakas para maka-recover agad ako. Small progress each day. Baby steps for me towards my healing. Little progress is still a progress sabi ng doctor. No need for big progress ang importante ay gumaling ako kahit paunti-unti lang.

Sa pagmamahal sa kaniya araw-araw at paulit-ulit. At nang siya naman ang magsalita ay ngumiti si Sophia sa pagitan ng mga luha. Habang nakatingin sa lalaking minsang sumira sa puso niya at sa lalaking tumulong ding buuin iyon muli. "Akala ko noon..." Mahina niyang sabi. "Ang healing ay tungkol sa pagkalimot." Napangiti siya habang pinipigilan ang pag-iyak. "Pero mali pala ako."

Hindi ko alam, pero isang tao lang ang naisip ko nang marinig ko yon, marami naman akong kinaiinisan, pero isang tao lang ang hindi ko kayang matagalan na makasama at makita. Hindi ko sinabi yon syempre, huminga lang ako ng malalim bago humarap at sa kanya at ngumiti. “It takes time to heal any wound sir.” “Professor mo ko simula second year college ka, kilala na kita Elara.”

he said. I chuckled and nodded. "Whatever you want, babe," He smiled widely. I'm too happy about what's happening in my life, everything falls into the right places now, we forgive and forget, we start a new and buried all the past, my world is healing and I hope everyone feel that too, even not now but someday, because it really takes time for everything. __________ It will be the last part of TGSS. Thank you for your support even when I'm still new. See you at my next story, Atlas, Love love love!🫰

“I will try my best to be brave, just like Elraeh.” Pag-uwi ng bahay ay dumiretso kami sa kwarto. Ramdam ko ang pagod ni Rhevan, parang binuhusan siya ng emosyon na matagal niyang kinikimkim. Bilang ina, masakit tanggapin na may mga sugat na hindi nakikita ng mata. Hinaplos ko ang buhok niya, paulit-ulit, parang doon ko ibinubuhos ang lahat ng tapang na gusto kong ipamana sa kanya. “This is only the beginning,” mahinahong sabi ni Rhett habang nakatingin sa anak namin. “We will take this one day at a time, and we will not rush his healing.”

"Matagal na akong handang kalimutan siya, Tati. Matagal ko nang sinabi sa sarili ko na kakalimutan ko na siya. Lagpas limang taon na ang nakalipas pero bakit sa tuwing nakikita ko siya ay bumabalik pa rin sa akin ang lahat? Bakit tuwing nawawala at umaalis siya ay bumabalik pa rin sa akin ang lahat ng sakit? Hindi pa ba sapat ang lahat ng pinagdaanan ko? Hindi pa ba sapat 'yong ilang taon kong paglayo?" Marahan niyang hinaplos ang buhok ko. "Just focus on the things you can control for now and let go of what you can't. Healing is a long process, Gella. You were patient enough to wait for your dream to come true, right? Maybe you just need to be patient enough to wait for everything to heal o

"How about me? Do you think I'll be happy knowing that I lost the chance of being with you?" "Madali lang akong kalimutan. It's not like we've been for years already. Time does heal everything." "If time heals everything then why are you here? You're here because you're still hurting. That's a fact. Sometimes wounds are too deep, it never heals." Pumalatak ito at umupo sa gilid ng mesa. Iniiwas ko ang tingin para hindi ko makita ang sakit sa kaniyang mukha. "Wala ka talagang tiwala sa akin na magagawan ko 'to ng paraan? You do realized I just did right?"