Time Will Heal Novels & Stories

Hindi dahil sa pagmamahal o kapangyarihan, kundi dahil sa tunay na pagsusumikap niya na baguhin ang sarili. At sa unang pagkakataon din, napagtanto ko na ang healing ay hindi linear. Minsan may hakbang pabalik, minsan may hakbang pasulong. Ngunit kung may isang bagay na malinaw, iyon ay: si Lucas Vale ay isang ibang tao ngayon.

"It will heal. Healing takes time naman eh." Javion looked at Kuya Zephyr at inilingan lang ito ng huli. "It's too deep," aniya Kuya Zephyr. "It will took a very long time to heal." Javion clicked his tongue. "This won't do. Ako ang magtatahi, let's go." Hinawakan niya ako sa kamay at marahang hinila patayo pero hindi ako nagpatinag. "Ayoko talaga."

"Ayos lang naman Hilary, naiintindihan ko kung hindi ka pa handang muling papasukin ako sa buhay mo. Hindi ka pa siguro magaling sa sakit na dinulot ko sa'yo. Sorry, akala ko okay na ulit tayo." Nanginginig ang kamay na dinampot ko na ang baso ng kape ko na lumamig na. Sunod-sunod ko iyong nilagok habang nakatanaw sa labas ng madilim na kawalan ang aking mga mata. Hindi ganun iyon kadali na kapag nag-sorry na siya ay okay na sa akin ang lahat. Mapapatawad ko na siya agad. May panahon para ako ay maghilom. Ika nga ng marami, time will healed everything. Lahat ng sugat ay napapagaling ng tamang oras. Para sa akin ay hindi pa tama ngayon ang oras.

Siguro, kailangan ko lang siyang makasama palagi o nang mas matagal pang panahon para maibalik nang lubusan ang kung ano mang naramdaman ko sa kanya noon. Madali lang naman siguro ‘yon. All I had to do was remind and convince myself to feel whatever I felt for him way long before. Sure thing—I wouldn’t be able to go back to my teenage self—but perhaps, I could feel again the same emotion I experienced way back there. All I need is time because time heals more than anything. No, love heals more than everything! All you just have to do is forgive. A little voice at the back of my head screamed. It came from the deepest core of my brain I guessed.

Ever since nag-aral ako ulit, sa school na kami nagkikita-kita at sinadya talaga naming magkapareho ang vacant namin kung maaari para makapag-update sa isa't-isa, lalo na at nag-aalala pa rin sa health condition ko itong mga kaibigan ko, kahit lagi ko namang sinasabi sa kanilang wala na silang dapat na ipag-alala tungkol sa'kin dahil kaya ko na ang sarili ko. I know I should be focusing on my healing instead of finishing my studies, just like what Daddy advised, lalo na't hindi pa bumabalik ang mga ala-ala ko, but since may go signal naman galing sa doktor kong pwede na akong bumalik sa pag-aaral ay g-in-rab ko na ang opportunity at nag-enrol this school year to continue my studies and finis

"Hindi na ata gagaan ang loob ko, Zack." "That's not true, Maiden." Tumayo ito at tumabi ng upo sa kanya. Hinawakan nito ang kamay niya at hinalikan dahilan para mapatitig siya dito. "Your heart will heal, not for now, but soon. Time will heal, time will tell, okay?" Hinaplos nito ang pisngi niya. "I know masakit, pero lilipas din 'yan. That jerk doesn't deserve your precious tears."