Time Will Heal Novels & Stories

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

"Paano kapag hindi niya tanggapin ang sorry mo? Paano kung hindi ka niya mapatawad?" Bumuntong hininga naman ako. "Kung alam mong ikaw ang may mali mag sorry ka ng walang hinihingi na kapalit. Hindi naman kasi na porke't nag sorry ka ay dapat patawarin ka na agad. Nakadepende pa din 'yon sa sakit na naidulot mo sa isang tao. Only time can heal a wounds. Hayaan mo muna ang taong 'yon na maghilom ang sugat na naidulot mo. Nasa tao na 'yon kung papatawarin ka niya o hindi pero naniniwala naman ako na lahat tayo nagpapatawad hindi man ito masabi sayo pero alam nila sa puso nila kung napatawad ka na." anas ko.

"I need this badly." Halos bumigay na ako nang makita ko ang katawan niyang puno ng tattoos, mainit at nag-aanyaya. Pero naalala ko uli ang mga sugat niya. "And I need to help heal your wounds, Axel." Sa wakas, nagawa ko ring kumawala sa kanya. Hingal na hingal si Axel habang pinupunasan ang dugo sa noo niya. "Wow, look at that! You're my cure. I'm well again."

“Ethan… people make mistakes. Painful ones. But just because you didn’t realize it then… doesn’t mean you can’t understand it now.” “Pero late na,” he whispered. “Late na ang growth ko.” “Growth is never late,” she responded gently. “Healing is never on schedule. What matters is that you’re finally doing the work.” Ethan clenched his fists. “Pero Doc… what if all this growth everything I’m doing now doesn’t bring her back? What if it’s pointless?” She sighed softly. “Ethan… healing isn’t a strategy for winning someone back. Healing is for you.”

“I’ll make sure she gets everything she needs. Kahit hindi siya bumangon, ako na ang bahala sa kanya.” “Good. She’s lucky to have someone this attentive. Basta tandaan mo lang, Rafael… healing takes time. Mas mabuting maghintay kaysa magmadali at magdulot ng komplikasyon.” Sandaling natahimik si Rafael bago ngumiti ng pilyo, halos bulong na sinabi: “Fine… pero hindi ko mapapangako, try ko magpigil.” "Welcome to tiis gang, man. Solid blue balls company. Ito talaga ang mahirap sa ating mga blessed." Natatawang sambit ni Magnus.

Hindi mabilang na walang hugis na mga talim ang lumitaw sa River of Time at nilaslas si James, na nag iwan ng mapangwasak na mga sugat. Lumabo ang kanyang malay, at tuluyan na siyang nahimatay. Gayunpaman, ang Time Capsule ay patuloy na nagtulak sa kanya laban sa tubig. Ng tuluyang naubos ang kapangyarihan ng Time Capsule, lumitaw ang isang fissure sa River of Time. Natatakpan ng mga pinsala sa buong katawan, umalis si James sa River of Time.

Namumuo ang luha pero hindi ko pinaagos. "He doesn't know," mahina kong sabi. Hindi niya alam. Hindi niya alam na ako ang gumawa. Hindi niya alam na 'yung hawak niya ay galing sa mga kamay ng taong sinaktan niya. Pero gamit niya ito. At hindi ko alam kung paano ko mararamdaman 'yon. Sabi nila, healing takes time. Pero walang nagsasabi kung paano mo pagagalingin ang sarili mo mula sa taong alam mong kayang iligtas ka pero pinili pa ring hindi gawin.

‘Naniniwala ako na siguradong sasambahin ng pamilya Harker ang Healing Pill at ituturing ito bilang pamantayan pagkatapos maranasan ang bisa ng Healing Pill!’ ‘Pagdating ng oras, magbibigay lang ako ng ilang Healing Pill sa pamilya Harker kada taon para siguraduhin na susundan ako ng pamilya Harker at pagsisilbihan nila ako nang taos puso!’

“Don’t worry about that anymore, wife. Gagaling na ang prinsesa natin. I have the best doctor for her okay? Just trust the process. Saka, ang sabi naman niya, hindi na gaanong masakit. Let’s just wait until it totally heals.” “but the sooner, the better hindi ba?” Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko saka ako tiningnan ng diretso sa mata. “Yes, I know. But. . .we can’t rush her healing. We all have different time to heal.” At some point, I knew what he was trying to say. Tama nga siya. We have our own pace of healing. Some heals quick, some don’t kaya hindi nga naman dapat minamadali ang mga bagay bagay.

“But I could have—” “What? Forgiven him? Binura ang ilang taong sakit na nararamdaman mo dahil lang may sakit siya? That’s not how it works, Vanessa. Forgiveness takes time. Healing takes time. Hindi ka pa ready na makita siya. Hindi mo kasalanan iyon. Kasalanan niya iyon. Dapat noon pa siya nag-reach out. Dapat mas sinubukan niya. Dapat naging tatay siya sa paraang deserve mo.”