Time Will Heal Novels & Stories

“Pero kahit anong mangyari, isa itong life experience. Nasa past na ito. Magpatuloy na tayo pasulong, pwede ba? Makakahanap ka rin ng isang babaeng totoong magmamahal sayo. Pahalagahan ninyo ang isa’t-isa, pahalagahan ang bawat araw na buhay kayo, at pahalagahan ang mahabang landas sa harapan ninyo. Mararamdaman niyo na kahit ang isandaang taon ng buhay ay masyadong maikli at hindi sapat para mahalin ang isa’t-isa, sa halip na ihangad na mamatay na lang kayo ngayon.” “Pero…” pinunasan ni Johnford ang mga luha niya. “Hindi ko pa rin kayang malayo sayo, madalas kitang naiisip kapag nasa Pinas ako.” “Hindi maiiwasan yan. Isipin mo, kapag nag-aalaga tayo ng alagang hayop, hindi ba’t madalas din

“I will try my best to be brave, just like Elraeh.” Pag-uwi ng bahay ay dumiretso kami sa kwarto. Ramdam ko ang pagod ni Rhevan, parang binuhusan siya ng emosyon na matagal niyang kinikimkim. Bilang ina, masakit tanggapin na may mga sugat na hindi nakikita ng mata. Hinaplos ko ang buhok niya, paulit-ulit, parang doon ko ibinubuhos ang lahat ng tapang na gusto kong ipamana sa kanya. “This is only the beginning,” mahinahong sabi ni Rhett habang nakatingin sa anak namin. “We will take this one day at a time, and we will not rush his healing.”

Minabuti na lamang muna niyang makinig. “The only way to truly heal is to find the strength to forgive yourself and the person who caused you pain. This way, when the bruise heals, it won't leave a scar on your heart. And whenever you see the cause of that bruise, you will only remember the beautiful memories you had together,” mahabang paliwanag ni Marco sa kanyang kausap sa phone.

"Matagal na akong handang kalimutan siya, Tati. Matagal ko nang sinabi sa sarili ko na kakalimutan ko na siya. Lagpas limang taon na ang nakalipas pero bakit sa tuwing nakikita ko siya ay bumabalik pa rin sa akin ang lahat? Bakit tuwing nawawala at umaalis siya ay bumabalik pa rin sa akin ang lahat ng sakit? Hindi pa ba sapat ang lahat ng pinagdaanan ko? Hindi pa ba sapat 'yong ilang taon kong paglayo?" Marahan niyang hinaplos ang buhok ko. "Just focus on the things you can control for now and let go of what you can't. Healing is a long process, Gella. You were patient enough to wait for your dream to come true, right? Maybe you just need to be patient enough to wait for everything to heal o

"Time heals all wound." "Time don't heal all wound, Saga. You just learn to live with the pain." Inirapan ko siya bago humigop ng kape. Tama naman ang sinabi niya, pero kailangan bang i-discourage niya ako nang ganito? Pilyo talaga. "So, ano nang plano mo ngayon?"

Isang ngiti na may pag-asa. Minsan, dumadalaw rin ang mga kaibigan niya sa opisina. Bitbit ang simpleng snacks at kwento, inaaya siya sa design room, kahit sandali lang. Unti-unting nakabalik siya sa passion niya—ang fashion. Pero ngayon, mas mindful siya. Kapag napapagod, tumitigil. Kapag nalulungkot, nagpapaalam. Tinanggap niyang healing takes time, and it’s okay not to be okay sometimes.

—"Dahil kahit tama ang pinili mo kung hindi ka masaya sa tama na iyon. Useless rin, pero kapag pinili mo ang puso mo. Mali man para sa iyo, pero magaan sa pakiramdam dahil masaya ka dahil puso mo ang nagdikta. "Sabi nila, "Time heals all wounds." Nagdulot man ng sakit ang pagpili mo, pero sa paglipas ng panahon mawawala rin iyon. Forgiveness is the key, Jasmine. Dahil ang pinakamasakit sa lahat ay ang katagang "nasa huli ang pagsisisi." Dahil mahirap ng ibalik ang mga bagay o tao na bunga ng maling desisyon." ani ko. Napatitig siya sakin, punong-puno ng paghanga nag kislap ng kaniyang mga mata.

Hindi ko alam, pero isang tao lang ang naisip ko nang marinig ko yon, marami naman akong kinaiinisan, pero isang tao lang ang hindi ko kayang matagalan na makasama at makita. Hindi ko sinabi yon syempre, huminga lang ako ng malalim bago humarap at sa kanya at ngumiti. “It takes time to heal any wound sir.” “Professor mo ko simula second year college ka, kilala na kita Elara.”

"Salamat mum, magaling na po ba kayo? I mean may dinaramdam pa po ba kayo ngayon?" "Medyo maayos na anak, though minsan sinusumpong pa rin ako. Nakakakilala na ako ngayon at medyo nasa maayos na din ang aking pag iisip. Nakaka recover na kahit papaano sa trauma na nangyari sa akin," malungkot na kwento nito. "Healing takes time mum, ang mahalaga maging consistent kayo sa mga gamot n'yo at iwasang makaligtaan para madali ang pag galing mo."

Mariemar Akala ko totoo o epektibo rin sa akin ang kasabihan na, time will heal and ease the pain that you have in your heart. Mali pala! Napatunayan ko na hindi pala para sa lahat ang kasabihan na ‘yun. Dahil hindi kayang paghilimunin ng oras o panahon ang sugat at sakit na dulot sa akin ng kahapon. Mas tama pala na sabihin na, maghihilom ka sa sarili mong paraan at kagustuhan, kapag ikaw mismo sa puso at isip mo ay unang mo na napatawad ang sarili mo sa mga maling nagawa mo at naging desisyon. Ilang buwan na ang mabilis na lumipas sa aking buhay pero parang naroon pa rin ako sa panahon na nasasaktan ako. Mali ko rin ‘yun dahil pinili ko na hayaan na saktan a