Novel & Cerita Friends Time Quotes

"One week lang kami rito kaya hindi ko sasayangin ang oras kong bumiyahe nang ilang oras. Time is gold when you have a goal. Marami akong gagawin dito." "You really want to stay with me?" nakangusong sabi ni Vanilyn. Humawak siya sa isang braso ko at pagewang-gewang na lumakad. "Mabuti ka pa, iniisip ako. Sina Mommy and Daddy, hindi man lang ako tine-text. Kaya thank you talaga, best friend." Sabay kiss niya sa pisngi ko. Ewan ko ba kay Van, napaka-clingy. Kaya iniiwan siya, e.

Hindi din natin masasabi kung may gusto na nga ang isang tao sa inyo gayong puwedeng as a friend lang din iyon. Bata pa tayo para ganitong bagay. I guess I will now enjoy my youth year as long as it takes me to be who I am today. You're just a youth, so don't push yourself from pressure. Love takes time and they will give the right time for love.

Ni hindi ko alam ang dahilan. Ngumiti naman si Vander. "Because we forget time when we are together." Sagot naman nito. Napakunot naman ang noo ko. "Ganoon ba talaga yun?" Panigurado ko pa, kasi hindi naman nagiging mabilis ang oras pagklase namin. Pag klase, ang tagal matapos pero pag si Vander ang kasama ko ay sobrang bilis naman.

“I’ll make time.” Tahimik. Simple lang na mga salita, pero iba ang dating. Habang nagtatrabaho siya sa café buong umaga, paminsan-minsan napapangiti siya nang hindi niya namamalayan. I’ll make time. Parang musika sa tenga niya, at hindi niya maiwasang isipin kung paano siya pinapahalagahan ng isang tao na hindi niya inaasahan.

A warm smile spread across my face as I acknowledged the friends who had shared the highs and lows of the academic rollercoaster. "To my friends, Brix, Lei, Zayd, you've been my companions on this wild ride since high school. From late-night study sessions to moments of laughter that felt like medicine for the soul, you've enriched my experience in ways I could never have imagined. Your camaraderie has made the challenges bearable and the triumphs sweeter. I am grateful for each one of you and the unique contributions you've made to my life." The applause swelled as I took a moment to soak in the collective warmth of appreciation.

𝘓𝘦𝘵'𝘴 𝘮𝘢𝘬𝘦 𝘢 𝘱𝘳𝘰𝘮𝘪𝘴𝘦 𝘵𝘰 𝘵𝘩𝘦 𝘦𝘯𝘥 𝘰𝘧 𝘵𝘪𝘮𝘦 𝘞𝘦'𝘭𝘭 𝘢𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘣𝘦 𝘵𝘰𝘨𝘦𝘵𝘩𝘦𝘳

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

sabi ng kaibigan habang pinupunasan ang gilid ng mga mata dahil sa kakatawa. Hindi ko na alam kung saan ako titingin. Hanggang sa magsalita si Rafael. "We're... not there yet." Mababa ang boses niya. Napatingin ako sa kanya. Kalmado pa rin ang ekspresyon niya at pakiwari ko nagsalita lang siya upang hindi na mangulit ang kambal. "Love takes time." Malumanay niyang dugtong. "Right now... I'm just happy spending time with all of you."