Tirik Mata Mga Nobela at Kwento

Binigyan siya nito ng matalim ng tingin habang pinapahid iyon. Liam was not himself. He’s like madman! KItag-kita niya ang pungay ng mga mat anito ay kakaiba. Ang nangunugsap nitong mata ay nanlilisik sa galit. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang galit nito sa kanya…

turan nito "Bakit kasi kailangan may takip?Ano ba—" "Nandito na tayo."pareho kaming tumigil hindi ko alam kung nasaan ba kami dahil hanggang ngayon ay hindi pa nito tinatanggal ang takip sa mata ko "Sana magustuhan mo."wika nito saka tinaggap ang panyong pinantakip nito sa mata ko Mariing napa pikit ulit ako ng masilaw ako dahil sa liwanag at ng muli akong mag dilat ay duon naging malinaw lahat ng mga bagay na nasa harapan namin

Nagkibit-balikat Hindi nakaligtas sa akin ang pagsingkit ng mata ni Taki sa galit dahil sa sinabi ko. "Dammit!"

Kitang-kita ko sa pagnganga at pagtirik ng mga mata niya kung paano niya napapaligaya ang sarili niya. Sa tingin ko ay kanina pa niya ito ginagawa, sa nakikita ko kasi ay parang tigas na tigas na ang álaga niya. “Ooohhh, ayan na, putá! Lalabasan na agad ako!” ungól niya saka biglang bumulwak sa butas ng ulo ng ármas niya ang napakaraming katas niya. Sa tuwing makikita kong lalabasan siya, hindi talaga puwedeng hindi mala-fountain ang semilyá niya. Grabe, kung sa loob ng babae niya ipuputok ‘yon, sigurado akong mabubuntis ito agad.

Nakangiti ang bata habang nakatingin sa mga mata ng kanyang ina. "Akala ko kagabi Mama hindi ako makakatulog agad dahil walang kakamot sa likod ko. Pero nang makahiga ako sa kama ko napapikit agad ako ng mga mata," sabi ni Tristan habang natmkatingin kay Marissa.

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

bahagya siyang ngumiti rito bagama't hindi iyon umabot sa kanyang mga mata. Nakangiting tumango ang matanda at tuluyan na rin lumabas ng silid. MAKAILANG ulit pa munang sinipat ni Kiara ang kanyang sarili sa life size mirror bago nagpasyang lumabas na. Nasa tuktok pa lamang siya ng hagdanan nang matanaw niya ang dalawang bulto ng lalaki sa sala na nag-uusap. Alam niya na si Tristan 'yon.

Sagot naman ni Matteo. "Sa laki ng tiyan niyang isda mukhang binusog niya muna bago niya sinalang ng buo. Akala ko 'yong fried chicken lang ni Lenny ang tirik ang mata. Pati pala tilapya tumitirik ang mata pag napahirapan ng husto. Bukang buka pa ang bibig parang sumisigaw ng saklolo!" Sabi naman ni Janrick na umiiling iling pa.

anitong waring may ibig ipakahulugan ang mga mata habang nakatingin sa kanya, bahagya pa nitong idinikit ang bibig sa tenga niya kaya naitulak niya itong palayo. Magwa-walk out na sana siya ngunit mabilis nitong nahawakan ang braso niya, “Sa lahat ng ayoko, iyong napapahiya ako!” Inis na sabi nito, waring na-trigger sa ginawa niya. Ipiniksi niya ang braso niyang hawak nito ngunit mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakahawak sa kanya. Kaya ang laking gulat niya nang bigla na lang itong sinapak ni Matt.

matapang na dagdag ko pa bago ko siya nilagpasan. Naiinis ako... sa sarili ko. Nanlalambot pa rin ako sa ekspresyon ng mga mata niyang malungkot at nasasaktan. Hindi ko pa rin siya kayang titigan ng matagal. "I'm not going to leave, Ririka!" sigaw niya pero hindi ko siya nilingon. "Try harder to push me away!"