Novel & Cerita Tite Kubo

Kaya naman si Luther ay binigyan pa ako ng mga tokens, pag nauubos ang hawak ko ay ngingiti ako sa kaniya ng malawak pero napapailing lang naman siya at bibigyan ako ulit. “Tata, get the green frog, please… gusto ko po ‘non,” sabi naman ni Taki. And he’s so cute! Nakasilip talaga siya at nakadikit ang mukha niya sa glass habang titig na titig kay Keroppi. Si Keroppi kasi yung green na palaka na tinutukoy niya, isa sa mga Sanrio characters.

"Diba?" Siniko ko naman siya. Panira talaga 'to o. "Huy Kuya! M-meron rin ako niyan no," natawa naman si Kuya sa sinabi ko. "Nasa'n?" pang aasar pa niya lalo. "'Wag kang maniwala kay Kuya. Marami akong medal 'no. With high love you," banat ko kay Titus. Rinig ko naman ang tawa ni Marco at ang ubo ni Kuya.

Biboy POV Kinuha ko ang susi ng kotse at mabilis na lumabas ng bahay para mag-unwind. Napakalakas ng kabog ng dibdib ko sa matinding inis at galit. Hinarurot ko ang sasakyan patungo sa isang tahimik na overlook sa Tagaytay, kung saan tanaw ang malamig na hangin at ang madilim na lawa. Ipinatong ko ang dalawa kong braso sa bakal na kalye at huminga nang malalim, pero hindi pa rin mawala ang bara sa aking lalamunan.

ALEXIA POINT OF VIEW “Kuya Hotbrew” ang tawag ko sa bagong barista sa café sa kanto. Diyos ko, parang lumabas sa Korean drama 'yung itsura. Tall, maputi, may dimples, at parang lagi siyang bagong ligo. Kahit kape lang binili ko, feeling ko Valentine's na. Nagpapasweet pa talaga 'yung mokong, nag-drawing ng heart sa foam ng cappuccino ko.

bigla niyang tanong na nagpabigla saakin Kumunot ang nuo ko.Akala koba business partner sila ng Tito niya?bakit Hindi niya alam kung ilang Square meter to? "2,000 square meter"sagot ko at tumango naman siya "Nakita naba ni Architect Kim ito?"tanong ko at tinaas ang kilay Kumunot ang nuo niya at bumaling saakin habang nakanguso pa ang labi"who's kim?"tanong niya

sagot ni Tito Bernard. Napangiti naman ako saka humigop ng kape pero napaigtad ako ng makitang naghuhubad si Tito Bernard ng damit. “Mag-isa ka lang naman diyan sa penthouse ng hospital diba?” sabi niya kaya wala akong magawa kundi tumango. Napakagat labi ako ng ipakita niya ang titi niya na matigas na. “Maghubad ka at bumukaka sa kama, ipakita mo ang puke mo sa akin. N*********n ako gusto kitang k******n. Jajakulin ko ang titi ko habang nilalaro mo ang kiki mo.”

Sabi ko at nginitian rin siya. "Namiss kasi kaagad kita at hindi ko pa rin malilimutan 'yung pagtulong mo sa akin ng manakawan ako kaya nagpahanda ako ng makakain for you. By the way, this is Klauss. Younger brother siya ni Kale." Pagpapakilala naman ni Tita Josephine sa batang lalakeng nakaupo lang sa silya at nakangiting naglalaro ng Gundam toy na hawak niya. He looks like a special child or may autism but he's still look cute.

Tumikhim siya at masuyong ngumiti para pagaanin ang tensyon na nararamdaman ng pamangkin niya. "May nangyari ba kagabi, Neo?" Napakurap-kurap ito at nag-iwas ng tingin pero hindi nakaligtas sa kanya ang pinaghalong kalituhan at lungkot sa mga mata ng bata. "May bad guy po kagabi, Tito." "B—bad guy?" Kunot noo niyang tanong. Marahan naman itong tumango. "Tapos anong nangyari?"

O baka may iba pa, hindi ko lang alam? "B-Bakit po tutol si tito Wei?" Pumiyok pa ako ng sabihin ko iyon. Unti-unti nang namumuo ang luha sa mga mata ko pero pilit kong pinipigilan dahil baka magtaka si manang. Mabuti na lang at naka-focus ang mga mata niya sa kusina kung na saan sina Hyujin.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.