Maya Angelou Poetry Novels & Stories

Ngumiti nang abot-tainga si Maya nang makita niyang namula ang mukha ni Angelita dahil sa galit. “Say what you want to say pero you will never experience how beautiful life is because you already lose someone whom you dearly love. You will never reach my level, Maya. Mamamatay ka ng mahirap pa sa daga. Halika na David. Kailangan ko nang maligo dahil narumihan na ang mga kamay ko.” Ipinulupot ni Angelita ang kaniyang kamay sa braso ng kaniyang asawa at tuluyan nang umalis sa chapel. Nang hindi na matanaw ni Maya ang kaniyang mga magulang ay napaupo siya sa sahig. Hinawakan niya ang kaniyang kumikirot na dibdib at saka inilabas ang kaniyang mga luha.

"Ikaw ang isang parte na bumubuo sa mundo ko! " "Sa lungkot, sa saya, sa takot, sa pagkabigo, ikaw ang kasama ko." "Ang tagumpay mo ay tagumpay ko, ang kabiguan mo ay kabiguan ko." "Ang mga panagarap mo ay naging pangarap ko na rin." Sa pamamaga ng mga mata ko, hinaharangan nito na makita ko ang mga magagndang salitang lalabas sa bibig ni Maya.

Inampon niya kaming dalawa ni Maya, utang namin sa kaniya ang aming buhay kaya ng malaman naming isa siyang makapangyarihang tao. Hindi lang basta makapangyarihang tao, isa siyang nakakatakot na nilalang. Kaya ng sanayin niya kami sa pakikipaglaban, nag sanay ako ng mabuti. Gusto kong maging makapangyarihan din gaya niya. Ayoko ng maging mahina, ayokong magaya sa aking magulang kaya dalawa kaming nagsanay ni Maya. Hanggang sa isang maging ganap na kaming assassin ni Don Felix.

mahaba pa niyang litanya. Umiyak akong lalo dito, yumakap ako sa kanya ng mahigpit at nagpasalamat. Sa narinig ko mismo sa kanya doon ako lalong naglakas loob para gawin ang nararapat na tamang gawin para mailigtas ko sila. I am not like Maya nor Angel na may kakayahan sa lahat pero dahil sa kagaya kong nagmamahal at gagawin ang lahat para sa mahal ko sa buhay kaya lahat yan kakayanin ko.

Mayamaya pa ay biglang pumailanlang ang isang pamilyar na kanta sa paligid. “Just a smile and the rain is gone.” Bumukas ang spotlight at natuon ‘yon kay Mykael. Napatanga siya sa sobrang gulat. Ay seryoso ba ‘to? Ang bilis nilang nakapagbihis. “Can hardly believe it. Yeah.” Bakit ang ganda ng boses ni Mykael? “There’s an angel standing next to me... reaching for my heart.”

Ngunit, tulad ng mga nauna ay bigo na naman ako na makuha ang loob nito. “According to Maya Angelou- A wise woman wishes to be no one's enemy; a wise woman refuses to be anyone's victim. - You're not my enemy, Hilton. But I don’t want to be your victim. What I am fighting for here is our freedom.” Matalinhaga niyang pahayag, wala ka man lang makikita na anumang ekspresyon sa mukha nito. Maging ang pakikitungo niya sa akin ay nakakangilo, dahil kasing lamig ito ng yelo.

Kasi alam na niya! Na paproud ako sa self ko! "Very proud ako sayo self, grabe ka!" hindi mapigilan na hiyaw ko. Nanlaki ang mata ko at nilingon sandali si Cita.. mabuti at hindi siya nagising sa hiyaw ko. Muli kong binalik ang tingin sa kalangitan.. Napangiti ulit ako. Jusko! Isipin lang na makikita ko siya ulit mamaya ay gusto ko na ulit humiyaw ng humiyaw!

Bumalik ako sa tamang pag iisip ng maramdaman ko ang maliliit na kamay na humaplos sa aking basang pisngi. "The water fall again in your eyes Mama" "Stop it. Mama stop making water" And there I remember what good thing that happened in that nightmare. An angel came. Mas lalong tumulo ang luha ko dahil doon. They are my angel. My savior. My twins. My life. And what happened 6 years ago will be a memory that I can't be forget. Lara Marie Dela Paz Marquez and Lance Kyle Dela Paz Marquez this two was the Angel I've got after what I've suffered. And all those hardship I've been through was a thing that will teach me so much lesson about life.