To Err Is Human Novels & Stories

Maliit na human error. Pero sapat. — Sa sistema na naka-base sa perfect execution— kahit isang segundo ng pagdududa— ay pagkasira. — Sa gitna, huminga nang mabigat ang lalaki. “You’re creating instability,” sabi niya. — Bahagyang ngumiti si Elena. “No.” Isang hakbang pasulong. “We’re revealing it.” —

Kamuntik na itong humandusay sa sahig kung hindi lamang nakakapit sa mesa nasa tabi ng silya inuupuan ko. “I’m sorry. Hindi ko alam na may importante kayo ginagawa,” nahihiyang paumanhin ni Ernest, “Sir, dumating na ang mga kailangan niyo para mamaya gabi. ‘Yon lang,” dagdag pa nito na isasara na sana ang pintuan nang bigla may ihabol pa ito sasabihin, “At saka nga pala, paki-lock ang pintuan para hindi kayo maistorbo. Maiwan ko na kayo.”

“Uuwi siguro kami next week, sist. But I am sorry to decline the offer. Death anniversary rin kasi ni Gio sa susunod na dalawang linggo kaya next week ako aalis patungong Italy.” “Ay, ganon ba?” Bumakas ang disappointment sa tinig ni Erron. “Sige. Ingat ka sa flight mo. Send my regards to Gio, okay? Love yah.” She nodded her head. “I will. Thank you, Erron. Love yah too.”

Ang iba’y nagalit at bumusina pa ng malakas sa akin pero tuloy lang ako “ Azul! Isa! It’s okay then. Kung nagpapakamatay ka, okay na rin—I’m still the winner. You know why? Dahil magkasama pa rin tayong mamatay. Ako pa rin hanggang sa huli mong hininga.Hahaha!” Mapanghamon at parang tuwang tuwa pa si Erra. Hanggang sa humalakhak na siya.

Never. Napabuga ng hininga si Kiel, naihilamos na ang kamay sa mukha. Alam niyang magiging mahirap ang gagawin niyang pagpapaliwanag kay Erin subalit hindi niya inakala na magiging ganoon kahirap. “Alright, I’m sorry. Mali ang ginawa ko—“ “It was mistake of humungous proportions!” gigil na putol ni Erin, mabilis na nagpunas ng luha, umiwas ng tingin.