To My Dear Historia นิยาย & เรื่องราว

- tanong ko "Kamahalan salamat sa lahat ng tulong niyo, napag isipan namin kamahalan na susunod na kami sa inyo"- sabi nila at lahat sila yumuko sakin , may naramdaman akong kakaiba sa puso ko ng makita na ang taong bayan ay bumabalik na sa Palasyo ng Vernous , napangiti ako sa nakikita ko at naluluha , hinawakan ko ang kamay ni Trajan habang tuwang tuwa sa nakikita ko..... /////////////////////////////////

Dito n'ya napagtantong mahalaga ang bawat segundo kasama s'ya. Mapait s'yang ngumiti. "So, it's you..." He whispers. "My wife." Hinalikan n'ya ang noo ni Catalina. Even though he loves history, he can't explain why bringing people from the past to present happened. Hindi pa rin n'ya magawang maniwala ngunit ang tangi na lang n'yang kayang gawin ay sulitin ang natitirang oras kasama si Catalina. This is a mess.

Sa bawat kaluluwa na hahawakan ko nakikita ko ang history ng bawat gamit na binabantayan nila. Hindi ko mapigil ang ngumiti sa tuwing nakikita ko kung paano at gaano kahala ang mga gamit na ito. Mga gamit na naging parte ng kasaysayan ng ating bansa, mga kwento na hindi dapat kalimutan. Kwento ng nakaraang hindi dapat balewalain. "Salamat dito." Huminto ako at humarap kay Keir. "Lahat ng magpapasaya sa 'yo." Napapikit ako ng humalik ito sa aking noo.

Kinuha ko ito mula sa pagkakaipit niya at binuksan. Isang love letter nga! To: My Bebs Forever Hi! Ngayon mo lang nabasa 'no? Kapag namiss mo ako, basahin mo lang 'to. Dito ko kasi isusulat yung mga nararamdaman ko sa 'yo. This is unexpected. I guess that was really love full of unexpected things...

" Saad naman ni Señor Antenor saamin, uh! Grabe naman yung history ng mundong ito, parang masgusto ko pa tuloy magsaliksik, makapunta nga ng library mamaya. (TRANSLATION: Isinusumpa ko! na sa bawat paglitaw ng Life and Death Holder ay siya namang pagsisimula ng digmaan, hindi ito magtatapos, bagkus ay paulit-ulit itong mangyayari! ang aking hiling ay iyong dinggin!)

I'll tour around its museums and historical sites and spent my nights sipping my favorite champagne. But I know that my heart will stay here... to the man whom I will always love forever. To the land where my beloved were buried. To the swift memories I had with my one and only Errol. May narinig akong tumatawag kay Zen pero hindi ko na iyon pinansin. My mind is still busy organizing my thoughts. "You sure you wanna leave without talking with him for the last time?" Gulat kong nilingon ang kapatid na nakalahad ang kamay sa akin kung nasaan ang nag-ri-ring na cellphone.

Ikaw ang dahilan kung bakit gusto ko pang gumising bukas at sa mga susunod pang dekada. "Stefanie Rivera-Zubiri... salamat sa pagiging pinakamagandang pagkakamali na naging pinakatamang desisyon sa buhay ko. I promise to keep ruining your life with my love, just as you ruined mine with yours." The End

Baka balak nitong isulat ang autobiography ko. "Ah hindi naman yung parang story book. May revision kasi ng History book na gagawin dahil sa pagbabalik niyo. I wanted to add more details on how did you survive and a brief story of your life on Earth." Paliwanag naman nito sa akin.

Goodbye my luckless love story, thank you for painting memories with me. END :)

Kita mo yung worry. “Naalala ko nung nabali yung braso ko nung twelve ako,” bigla niyang sabi, breaking the silence. “Nagpapakitang gilas ako sa isang babae, umakyat ako sa puno. Ayun, bagsak. Si Lolo Gerardo, hindi umalis sa tabi ko buong gabi. Kwento nang kwento tungkol sa history.” Napatingin si Damian at bahagyang ngumiti — first time simula kaninang umaga.