Shatter Me Series Mga Nobela at Kwento

After twelve years of waiting, she finally walked into my cage. I will break her until thereʼs nothing left but me. Welcome to your nightmare, Little Sister.

Kumuyom ang mga kamao ko at walang babalang ibinato ko ang kopitang hawak ko sa pader. Watching how the broken pieces of glass scattered on the floor na alam kong hindi na maaayos kahit kailan. Oo alam ko na kinuha ang bata and that's one of my plan to ruin her. Pero kulang pa gusto ko pa kunin ang lahat ng meron siya. Alam kong hindi pa iyon ang mas makakapagpabasag rito at meron pang mas malala. I gritted my teeth in hate.

I bit my lower lip. "I know, someday, we will be seperated. I already knew someone who can, and his abilities are truly amazing. I want you to shatter my pieces. The thing in my brain, and my heart. I figured out that yes, we are really connected, but if one of my pieces remain alive, you will disfunction. If it's my brain, your head will explode because of my trapped thoughts, memories, and all. And if it was my heart, you will suffer. If ever that happens, if ever one of you see her holding her chest---JUST IF YOU SEE HER SUFFERING! PLEASE! DESTROY MY HEART TOO!" X-Xerene...

Dire-diretso akong lumabas sa kwarto niya, ni hindi na lumingon. Fuck! Something is horribly wrong with me. I must have been drugged last night. Thraia's obsession twisted into a nightmare—she didn't just take me, she shattered me. She kidnapped me and tore me apart piece by piece. The torture she inflicted wasn't just pain—it was a relentless, brutal mutilation of my body and mind. Every lash, every burn, every brutal hit was designed to break me completely.

(Maraming salamat sa inyong patuloy na nag-aabang sa update ko. This story is the one who made me cry a lot. Yong ilang ulit akong nagbago ng mga chapters para lang hindi masyadong masakit para sa akin. I so love Veronica and Nate na feel ko din ang pain nila. Isang chapter na lang matatapos na.) ________________________________________ "I'm so sorry, Hon..."

umiiyak na sabi ni Bree. Si Shaw-Shaw ay alagang aso ni Bree — regalo ni Adam noong kaarawan niya. Ito ang kasa-kasama ni Bree noong sila'y magkahiwalay ni Adam. Ito rin ang naging sandalan niya noong siya'y dumaan sa depresyon. Tinuring ni Bree na anak nila ni Adam si Shaw-Shaw. Naningkit muli ang mga mata ni Adam at malamig na tinig ang lumabas sa kanyang bibig, “Papunta na ako. Huwag ka nang matakot.”

Siguradong matatapos na agad ang kung anong mayro'n kami ngayon. Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa kanya. "Tama ka. What I did was wrong. Pero mali pa rin ang ginawa mo sa akin. You broke up with me when we never even had the chance to start dating! Do you know how heartbreaking that was?" Nagpanggap ako na naiiyak-iyak. It's not that my heart is broken, but my pride is! Hindi ako papayag na talikuran ako ng kahit na sinong lalaki. I will never lose in this game!

aniya. "At bakit kita susundin? Hindi ako papayag na hindi madamay ang anak mo. I will make sure that he will see you die. Dadalhin niya ang alaala na makita kang m*matay hanggang sa huli niyang hininga. I will make sure na pati siya hindi magiging masaya. He will leave this place na tulala at wala sa sarili. And he will never heal from that trauma. I promise you that."

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.

At nang buksan nila ang thread, lahat ay kinilabutan. Ang kwento ay parang isang madilim na teleserye. Isang mayamang heiress mula sa isang bagsak na pamilya ang pwersahang pinakasalan ng isang malamig at makapangyarihang CEO. Itinago ang kasal nila sa publiko. Ginawa umanong laruan ang asawa, binaboy sa opisina, sa loob ng sasakyan at pilit na dinurog ang dignidad nito araw-araw. Hanggang sa hindi na kinaya ng babae ang pang-aabuso, na humantong sa pagtalon nito sa bangin at pagkalunod sa dagat.