To My Dear Historia นิยาย & เรื่องราว

pumatak ang luha ni Jia. "Besh, hindi mo mababago ang reyalidad. Naitakda na ang mangyayari, nakatala na sa history." ani Jeyzel na ikinatango ng dalawa pa nilang kasama. "Hindi ikaw ang author ng kasaysayan, malayo sa pinapangarap mong mundo. Hindi pwedeng madyikin ang magaganap." "Paano ako?" lumuluhang saad ni Jia, binalingan ang binata. Alam niyang kapag hinayaan niyang umalis si Macario, katapusan na ng love story nila.

At bakit narito ako? Hindi ito ang aking taon. Napatitig ako sa isang malaking letra na nakapaskil sa pader ng kama at binasa ito. "Aera, Aera ang kanyang ngalan." naguguluhang usal ko habang nakatitig rito. Bakit ako narito? Bakit kami nagkapalit? A/N: I try to make a historical fiction, I hope suportahan niyo po ito, hindi madali gumawa ng ganto pero sana magustuhan niyo at tangkilikin.

Hi mga ka-historians! This is me your author. I just wanted yo thank those peopl who stayed with me and my journey here. First and foremost, syempre hindi mawawala diyan si Lord kasi at the end sa kanya pa rin at siya pa rin.

' "Mahal na mahal kita, Maximo. Ikaw lang at kahit na kalimutan mo man ako, hindi ako magsasawang ipaalala sa 'yo ulit ang pag-ibig na sinimulan natin. Walang wakas ang istorya nating dalawa dahil hangga't humihinga ako, wala akong ibang mamahalin kundi ikaw, Maximo." ----- END -----

Sa pagkakaalala sa nakaraan ay wala sa loob niyang naupo sa higaan at idinantay ang palad sa unang ginamit ng mahal niya. "My dearest Leonara, nasaan ka na ngayon? Alam mo bang miss na miss na kita? Bukas na bukas ay sisimulan ko ang paghahanap sa iyo, my dearest. Sana nandito ka sa Madrid upang mas mapadali ang paghahanap ko sa iyo. Ah, my dearest, nandito pala ngayon sa Madrid ang best friend kong si Lewis Roy II. Naikuwento ko na iyon sa iyo dati. Alam ko namang kilala mo ang pinsan ko. Kaya't sana ay magpakita ka sa akin sa lalong madaling panahon. I miss you so much, my dearest Leonara," bulong niya habang hinahaplos-haplos ang unan na ginamit nito dati.

"Opo miss History. Buti at naalala mo pa ako. Sa itsura mo kasi kahapon nang kayo'y umalis eh paramg naka-jockpot ka." Napatawa ako sa pagka-akma ng hula niya. "Ako po ang babaeng bersyon ng History, kaya ate, Historina po." Pambibiro ko sabay nag-umpisang magpalit ng damit. "So ano, kamusta?" "Okay lang naman, kaso mukhang baliw na bata ang inaalagaan ko Raya! Mas masahol pa sa aso! Porket mukhang anghel eh!"

Napakaseryoso naman ng taong to. "Hindi masaya ang pagiging imortal lalo na kung makikita mo ang mga minamahal mong mamatay. Makikitang mong nasisira ang lugar na yong kinagisnan. I've seen the history with my naked eyes and Our history is tragic, so my past is, our past."

Kahit ako ay namangha sa love story nina Ninong Augustus at ang yumaong Donya Esmeralda. “And I want us to be like them, Misis. Gusto ko na sabay nating paunlarin ang Hacienda Esmeralda. I will help you, as much as I can.”

Sobra na ang kahihiyang nararamdaman niya ngayon. “Sorry pa rin, Kira. Sorry rin sa istorbo. Aalis na ako. I-text mo ako kapag papasok ka na, ha? O kung saan ka man pupunta… Please tell me. I don’t want to lose you too. We're…best friends.”

Tumingin ako sakanya. "Sana all..." Napa taas ang isa kong kilay. "Sana all may jowa, sana all mahal, sana all pinili ka ng tao mong mahal." I laugh. "Sira!" Tumawa siya at bumalik sa likod ko. Pumasok na ang history teacher namin and to be honest this is the most boring subject ever! I mean I like discovering about histories but ayoko talaga yung ang taas taas ng e didiscuss! Nakaka antok, Promise.