Novel & Cerita Together With Me

Tinulungan niya naman akong ipasok ang mga dala ko at pumasok na sa loob. “Oh, magkasama kayo?”

At least I know marami pa akong matututunan at matutulungan. After the meeting will be my out. Eversince Ai and I started living together in one house, going home after every long shift in the hospital is something I always look forward to. Excited akong umuwi at makita ang pamilya ko. Kahit sobrang pagod ay hindi pa rin ako nawawalan ng lakas lalo na kapag nakikita ko sila. They have been my source of strength and inspiration the past months. It makes me want to become a better person each day. "Zand!"

I'm going to help for the preparation. "Sige, but I need to go with you" Tumango ako, "Thank you, hubby" okay lang naman sa akin na sumama siya. I need his support, baka hindi ko kayanin ang mga malalaman ko. Mas mabuting kasama ko siya.

“Ate Esme, thank you for today. I didn’t realize how much I needed this.” Ngumiti ako at tumango. “Anytime, Urania. Just remember, you’re not alone. We’re in this together.”

Sana bawat gabi ay siya rin ang huling taong makikita ko. At balang araw, kasama na namin ang aming anak. Magkakasama. Magkakayakap. Masaya. At kahit gaano pa kahaba ang paglalakbay namin, gusto kong paulit-ulit kong sabihin sa sarili ko— Let’s stay this way forever.

For unknown reason, kinabahan ako bigla sa dalawang gabing kasama ko si Kei at may nangyari sa amin. It was dark all along. Iyon lang ang masasabi ko.

Tumayo ako upang magpantay ang tingin namin. "So, I guess mas madalas na tayong magkasama. At least ngayon hindi ko na kailangan solohin ang problema, right? See you tomorrow then, Adrian..." Sabi ko at lumakad na palabas ng office niya. Naiwan naman siyang tulala at hindi makapaniwala. *Clap! *Clap! *Clap! *Clap! *

I look at the stars, smiling. "Let's finish this ruse, Lev. Gusto ko nang maging malaya," I said. "You're with me naman, diba?" "Of course I am! We are each other's partner in crime," He said. "Sasamahan kita hanggang sa malaya ka na." "Thanks, Lev. That means a lot to me," Ngiti ko sa kanya.

Wala namang masama lalo at sila naman ang kasama ko. "Sasama ako Leo. Kasama ako sa grupo, kaya sasama ako. At tsaka kayo-kayo lang naman ang kasama ko. Wala naman sigurong mangyayaring masama sakin." may diin sa bawat salitang binibigkas ko. Napabuntong-hininga siya. "Okay. Basta huwag ka lang maglalasing." anito. Tumango ako bilang pagsang-ayon.

Hindi pa tapos ang lahat. May sugat pa. May takot pa. May selos pa. Pero ngayon… handa na silang dalawa harapin ang lahat together.