Together With Me Novels & Stories

Nang lumabas ako sa karto ay naabutan ko na magkasama si Uno at Leora habang inaantay ako na lumabas. I forced myself to smile. “Let’s go!”

ani ng isang pamilyar na boses. Itinaas ko ang ulo at napailing na lamang ako nang makita si Agatha at kasama pa talaga niya si Cassandra ngayon. Nagsama-sama na nga talaga ang mga taong ayaw akong maging masaya. “Mabuti naman at magkasama kayong dalawa,” ani ko sa kanila.

“Grabe ang hingal ko napagod ako maglakad.” “Sinong kasama mo?” “Wala eh, ayaw naman nila akong samahan buti nakalusot ako, sinabi ko na lang may kasama ako at kunwari kaibigan ko nilista kita eh.” “Hahaha nilista mo din ako?”

Wow, feeling matapang naman ako. Pero kahit na. Atleast kung may mangyari man ay mabuti na 'yung magkasama kami. Friends forever nga, 'di ba? Kaya walang iwanan. Dahil ang kaligayahan niya, kaligayahan ko. Tagumpay niya, tagumpay ko. Kalungkutan niya, kalungkutan ko. Kamatayan niya... . . . . . . . . .

Hindi ko kayang umupo na lang at maghintay. "Mico, pwede mo ba akong samahang mag-imbestiga?" sambit ko kay Mico, making him involved again in my problems. "Pasensya ka na kung idadamay na naman kita. Pero okay lang naman kung–" "Sige! I'll join you."

At hindi ko iyon kakayanin. “Isasama ko siya sa pag-alis ko bukas pero...” “Pero?” “You should come with us too, I'll take you home with me. I won't leave here without you.” Inangat ko ang aking ulo at gulat na nakatingin sa kaniya. “Ako?” napaturo pa ako sa sarili ko. “Yes!” sunod-sunod pa ang pagtango niya. “B-bakit p-pati ako?”

Tinabihan ko ito at hinalik-halikan sa pisngi at noo. Hinahaplos ko ang pisngi nito habang nakatitig ako sa kaniya. Handa akong mawala sa akin ang lahat pero wag lang si Zy. Mababaliw ako. “Ang importante magkasama tayo, baby ko.”

"Uwi na ako." Naglakad kami palabas ng opisina, ang kamay ko nakakapit sa kamay ni Fin. Ang puso ko ay puno ng pag-asa at pagmamahal. Alam kong kakayanin namin ang anumang hamon, hangga't magkasama kami.

Nanatili ang mahabang katahimikan sa amin habang mas lumalalim ang gabi, walang ibang naiisip ang puso't isipan ko ngayon kundi siya, kaming dalawa. Hindi na matanggal ang ngiti sa mga labi ko. Ngayon ay magkatabi na kami habang parehong tanaw ang nasa unahan. Kapag kasama ko siya gumagaan ang lahat, ang mga bumabagabag sa isip, and I know that I'm with the right person.

Agad naman itong tumango. "Wala na akong pakialam sa mga panahon na wala kayo sa tabi ko Ma. Ang importante ay ang ngayun magkasama na tayo ulit at hindi mo na ako iiwan pa kahit kailan." sagot nito. Agad akong napangiti pagkatapos ay kumalas na ako sa pagkakayakap dito. Mataman ko itong tinitigan sa mukha.