Zombieland Saga Novels & Stories

Hindi naman nakakatakot ang bahay, kaso parang may hiwaga ang aura nito kaya hindi talaga ako makampante. At dahil may naisip akong kalokohan, dahan-dahan kong binuksan ang pinto para walang makarinig tsaka ako lumabas ng sala. Titingnan ko kung ano ang nasa basement, well hindi naman ako natatakot, I'm just curious. Binuksan ko ang pinto ng hagdan pababa sa basement habang nagsilbing flashlight ang cellphone ko, kaso pagdating ko sa dulo ng hagdan, may pinto pa pala itong nakakandado. Hindi rin pala ako makakapasok. Kainis!

At higit sa lahat, may tinatago akong lihim na kapag nalaman niya, maaaring mawala ang lahat. Sa bawat tibok ng puso ko, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ng gabi. At habang pinagmamasdan ko ang silid na iniwan ni Lucien, alam kong ang susunod na pagkikita namin sa lumang beach house ay magiging simula ng isang lihim na hindi na kayang balikan, at isang kapalaran na haharapin namin—dalawa lang, sa gitna ng mundo, at sa isang kasalanang nagbunga ng buhay.

sagot ko. Pagkatapos ng tawag ay tumingin ako sa bintana. The towering buildings of Velmoria City stretched endlessly into the sky—shining, alive at malaya. Para silang paalala na may mundong naghihintay sa akin na wala ang pahamak, paninira, at kontrol ng pamilya Vargas at Hale. Bumuntong-hininga ako at ramdam ang bigat na unti-unting nalalaglag mula sa balikat ko. At sa wakas, for the first time in a long time, I smiled freely.

Napaluhod ito sa lupa, alam ko kung gaano kalakas ang aking asawa pero sa dami ng magus na nasisiraan na ng ulo, nasisiguro humihina na rin ang kapangyarihan nito. Mabilis ako nag-cast ng spell para maitaboy ang isang babae magus na mayroon pulang mga mata at likido sa bibig, dugo na nanggagaling sa bawat nakakain nito mga taga Magus. Tinatawag ito zombie sa mundo ng mga tao, pero sa aming lugar ang tawag sa magus na ito ay cazadores de zombie o zombie catcher. Dahil bawat nakakain nila ay nakukuha nila ang bawat kapangyarihan at enerhiya sa katawan ng biktima bago ito maging abo.

Sunod-sunod ang sigaw ni Lola habang kinakalas ang shotgun na parang may rehearsal siya gabi-gabi. At doon na nga — parang eksena sa zombie movie ang sumunod. Yung mga kalalakihan? Yung akala mong matitikas?

ako yung nasa litrato? Sabria.. 1989 “Siya si Sabria, isang hybrid,” panimula ni Sir Franco. Anong hybrid? hindi ba sa mga hayop lang yon? “We’re vampires,” dugtong ni Tyzon. Nagbibiro ba siya? Kung biro lang hindi talaga nakakatuwa. Pailing-iling ko silang tinignan. Seryoso ang mga mukha nila. Ngayon ko lang nakita si Tyzon na ganito kaseryoso.

Sa kabilang banda, nanigas kaagad si Peter. Alam niyang isang nakakatakot na martial si Frank, eto ang Zomber Tower—ang office building ng Zomber Group—ay lungga ng mga ahas… ito ang base ng Blood Wolves bago sila nagkahiwa-hiwalay! Kahit na walang mas malakas sa kanila kaysa sa Hansen brothers, marami pa rin silang martial artists.

"I really love the movie called 'WARM BODIES. You know, zombie Apocalypse, those weird dudes that looks like skeletal system and the love story of course." Parang half-human, half-zombie ang lalaki roon at naaalala ko kung gaano ako kinilig at natawa noon sa male and female lead. Minsan ako manood ng movies and I prefer those with only light genre. Hindi ko kasi kinaya noong napanood ko ang A walk to remember na siyang recommended din ni Kuya Sandro.

Ngunit kapwa sila napatigil ng sa pagbaling nila ay nakita nila si Zeth, kasama si Carlo at dalawa pang kaibigan nito na naglalakad din sa parehong pasilyo at ngayon papasalubong sa kanila. Naramdaman niya ang biglang pagpisil ni Lila sa kanyang braso. Pero hindi siya natinag. Bagkus, ipinagpatuloy niya ang kanyang paghakbang. Sumunod naman ito sa kanya. They walk on the right side of the hallway, samantalang ang grupo ni Zeth ay sa kaliwang bahagi. Mariin siyang napalunok. Ramdam niya ang mabilis na tibok ng kanyang puso habang papalapit sila ng papalapit sa isa't-isa.

Halos magwala ito ng malaman niyang pati ang kanyang ina ay wala na, alam ko ang sakit na nararamdaman niya dahil 'yan din ang nararamdaman ko ng mawala si Daddy. Kagaya ng ginawa ko kay Dad ay limang araw din namin ibinurol si Tita,ako na ang nag ayos ng lahat dahil hindi makausap si Agatha ng maayos at iyak lang ito ng iyak. Mabuti na lang at dumating ang kanyang kaibigan na si Zey para alalayan siya. Hindi ko din pinatagal pa at inilibing din agad para hindi na mas lalo pang masaktan si Agatha.