Novel & Cerita Tree Quotes About Family

Ang pagmamahal ng kanyang pamilya ay nagsilbing tanging liwanag sa kanyang madilim na landas. Sa kabila ng lahat ng mga pagsubok, natutunan ni Cherry na ang pamilya ay ang tunay na lakas na magdadala sa kanya patungo sa tagumpay. Ang bawat hakbang na tinatahak niya ay nagsisilbing patunay ng kanyang lakas at determinasyon. At sa mga mata ng kanyang mga anak, nakita niyang may pag-asa pa, may bagong simula.

tanong ng ama niya na siyang ikinailing niya kaya tumawa ito bago sumigaw. "group hug!". anito at dinamba sila ng mommy niya kaya natawa nalang sila pareho!.this is her wants to see her parents happy together with her, she doesn't care if they are one of those known family, she doesn't care if they are rich all she cares is to have a family who keeps growing with love, 'aanhin mo naman ang pera kung hindi naman kayo masaya ng pamilya mo'? that's one of yesha's line whenever her friends are asking for advice about family problem.

“Mommy, look!” Nang iharap niya sa akin ang hawak niya ay agad akong naging emosyonal. Gumawa siya ng family tree. Isang magandang family tree na kami ang nakalagay. Ganitong bagay ang iniyakan ko noon. Iniyakan ko dahil hindi litrato ko ang nakalagay sa pwesto ng ina pero ngayon… Mabilis kong hinila at pinupog ng halik ang buong mukha ni Lira. “I love you! I love you! I love you!”

“Oo nga, parang may built-in responsibility silang kailangan maging mature agad.” Nagpatuloy pa ang kwentuhan at tawanan. Parang hindi na ako naiilang. Ang gaan ng kwentuhan, ang saya ng paligid, at ramdam ko ang closeness ng pamilya kahit na iba-iba ang kanilang personalidad.

"May matatawag at maituturing na akong pamilya." "Minsan ang pamilya ay hindi natin matatagpuan sa loob ng bahay o sa dugo." Hinaplos ko ang pisngin nya. "Family is about love and acceptance." Dahan dahan kong inilapit ang aking mukha sa kanya at dinampian sya ng buong pagmamahal na halik. "I love you so much Grace, no matter what." "And i love you so much more Samantha." Napakagat labi ako sa pagbanggit ni Grace sa buo kong pangalan. It feels so magical and marvelous. "Okay ka lang?"

"Tama na 'yan, baka bumigat lalo ang pakiramdam ni Yuta. Iyakin pa naman yan." Napatawa naman si Yuta kahit bahagya. "Tangina niyo. Mga baliw." I smiled as I watched them. Kahit anong mangyari, at the end of the day, they still have each other's backs. That's what family really is. Not just by blood, but by the bond that keeps you together. Ganyan din kami nila Yeraz. Hindi man ako lumaki kasama sila but it was never too late for me to have a family like them.

"Ang proyektong ito ay hindi lamang isang garden. Ito ay simbolo ng pagmamahal, katatagan, at pag-asa. Si Amara, ang asawa ko, ay naging inspirasyon hindi lamang sa aming pamilya, kundi sa buong komunidad. Ang garden na ito ay magsisilbing paalala sa atin ng kanyang buhay at legasiya." Habang nagsasalita si Dad, hindi ko mapigilang mapaluha. Naramdaman ko ang mainit na hangin, parang yakap ni Mom, na palaging nariyan, nagbabantay sa amin. Sa puntong iyon, alam kong tama ang ginagawa namin—isang bagay na magpapatuloy ng kanyang pagmamahal at kabutihan sa buong komunidad.

Pagkatapos ay tinitigan niya ako na para bang sinasabing, “Hindi mo nga pala alam yun dahil hindi ka kasali sa team. At wala kang alam sa team.” “So ngayon, mas importante na yang team team mo na ‘yan kaysa sa pamilya mo?” “Tamara, look---” “No, you look, Harry! We’re growing apart as a family, and you’re talking about your team? I'm just concern about our family!” “We’re not growing apart as a family.” I looked at him for a long time. “Yes, we are, Harry. At kung hindi mo makita iyon--- kung wala kang pakialam, then we’re in trouble, Harry.”

Ayaw nga pala nilang tawagin na Tito at Tita kaya naging mama at papa ko na rin sila. Sila ang tumayong Lolo at Lola kahit hindi kadugo. Tunay nga ang kasabihan na hindi lang konektado sa dugo ang pagiging kamag-anak. Mas matimbang maging kamag-anak ang puso dahil may wagas at dalisay itong pagmamahal. Aanhin mo ang pagmamahal ng kadugo kung hindi naman tunay ang pagmamahal nito bilang kamag-anak. It is not always about flesh and blood but the heart which makes the family. Call them your kin, your unit, your home, your folks, whatever name you call them. Thank God for those who make us feel like we belong and who accept us like family. A family may not share the blood, but family wasn’t just

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.