Trust In Yourself Quotes Novels & Stories

Tulad din nang sinabi ni Shirley sa'kin. "Oh, c'mon, ate Meriam. In order to ever trust someone, you must first trust yourself. Trust in your judgement and ability to make good choices. Your instincts are powerful, and you should not doubt yourself based on experience," sagot ko sa sinabi ng aking pinsa. Umingos lang ito, saka ito tumayo at tuluyan na ngang nagpaalam. "Ewan ko sa'yo, Hera. You're so hardheaded, para kang si Noraisa, I need to go, now, bye!"

Hindi ko hahayaang masira lang ng ganoon kadali ang pangarap ko dahil sa mga taong iyon. Sumilay ang ngiti sa labi nya. Tumayo sya at marahang hinaplos ang buhok ko, “Now that’s right. You have to believe in yourself. Even if other people stick the so-called evidence in your face. Always remember that I’m here for you and I will never let you fight these battles alone.”

Sa wakas ay bumalik ako sa sarili ko habang hinahabol pa rin ang hininga. “Haa…” hingal ko saka napaupo mula sa pagkakahiga. Ang hirap habulin ng hangin. "Trust yourself, Rouge. Sa oras na mag-isa ka, sarili mo lang ang katulong mo. Kanino ka aasa kung kahit maliit na tiwala sa sarili ay wala ka?" Nagitla ako nang tamaan sa mga sinabi niya. He's right. Nakalimutan kong magtiwala sa sarili ko. "Don't depend on others and trust your capabilities. Don't let your past control you, it might ruin you."

"Miss na miss na kita ate, hindi ko alam kong anong mangyayri sakin p-pero pinapangako ko, gagawin ko lahat para matupad ang pina pangarap natin. Magagwa ko iyon kahit wala ka, kaya ko." Hinding hindi ako hihinto hanggat hindi ko naabot ang mga pangarap ko, kahit mahirap ay hindi ako bibitaw. I believe in myself that i can do it without anyone's help, masisigurado kong dadating ang panahon na mag papasalamat ako sa sarili ko dahil hindi ako bumiyaw. At ma rerealize ko na it was the best decision I've ever made kahit walang kasiguradohan. Dahil no matter how many people strongly believe in you, kong wala kang tiwala sa sarili mo, it's all pointless. I'm still chasing my dreams, giving up is n

lalo pa nito itong inaasar “ asshôle. ” matapos non ay bumaling ito sa'kin “ Don't depend too much on others, they can't always keep you safe. If something bad happens to me, you're on your own. Trust no one but yourself. ” seryosong sabi nito “ i'm not saying i can't protect you. Ang sinasabi ko lang, hindi sa lahat ng oras ay nandyan ang mga taong inaasahan mo, kaya kailangan mo ring tulungan ang sarili mo. ”

"Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one." Think positive, and positive things will happen. Trusting the process lang naman ang kailangan, Tama. •• TBC.

napangiti ako dahil sa sinabi nito. Hinding hindi ko sasayangin ang tiwala na ibinigay sa akin ng mga taong patuloy na nanatili sa tabi ko. Kung sila ay may tiwala sa akin kaya magtitiwala rin ako sa sarili ko na kakayanin ko ito. Katulad ng sinabi nila maging matatag lang ako at malalampasan ko ito. "Mauuna na ako may dadaanan rin kasi ako"

he huskily voices out and give me an assurance that everything is fine. "I'm flawed and immature..." I muttered. "Of course, you're not, okay? I love you, stop thinking bad about yourself because you are the most perfect person for me." I swallowed hard and couldn't find the right words to say. Parang lahat na lang ng sasabihin ko ay may nakaabang na agad siyang isasagot. "Do you trust me?" Umangat ang ulo ko at seryoso siyang tiningnan. I am really trust this man?

"One day at a time. One action at a time. One moment at a time." "And what if I can't?" "Then I'll keep trying anyway." Tinitigan ko siya. Makikita sa mga mata niya ang sincerity. Bawat salitang lumalabas sa bibig niya, ramdam kong totoo. Gusto ko siyang paniwalaan. Gusto ko talaga. Pero ang tiwala… hindi basta-bastang naibabalik. Pinaghihirapan iyon. "I need time," mahina kong sabi.

Pero kahit ganun— hindi ako makaalis. Kasi sa kabila ng takot… may isang bagay na mas malakas. Yung pakiramdam na— kailangan kong manatili. Napataas ako ng tingin, nakatitig lang sa kisame. “Trust me.” Mahina akong napatawa, pero may kirot. Trust. Ang dali niyang sabihin. Ang hirap paniwalaan. Pero nakakainis…