Self-doubt Quotes Novels & Stories

sabi niya at akma na tatayo pero pinigilan ko, “Kei, ayoko ng away, kaya ko sinabi sayo yon, para lang alam mo, ayoko na sumali ka pa sag anon, mas kilala ka kesa sa akin, kaya hayaan mo na, totoo naman kasi yung sinabi nya,” Parang lahat ng self-confidence na binuo ko nang ilang taon, nabasag dahil sa mga narinig ko sa isang tao, hindi ko na rin alam.

“You, our children, this house… everything feels real to me.” Hindi ako nagsasalita ng walang laman, dahil alam kong kailangan kong magtanim ng doubt sa isip nila. Hindi ko kailangan patunayan lahat, kailangan ko lang guluhin ang paniniwala nila. “Maybe I changed… maybe something in me broke after what happened,” dagdag ko habang dahan-dahang umiiling, pinapakita na ako mismo hindi sigurado. “But that doesn’t mean I’m not Audrey.”

Pagkatapos ay nagsalita ito. “Maraming tao ang hindi nakikita ang sariling lakas. Mas pinapalaki nila ang ganda ng iba,” mahinahon niyang sabi. “Hindi ka walang kwenta. Sa mga kaedad mo, isa ka sa pinakamahusay.” Napatingin si Ysa sa kanya. “Ang mga bagay na meron ako ngayon,” dagdag niya, “maaari mo ring makuha balang araw, basta magsikap ka. And I don’t doubt that you will.”

Sabi niya dahilan para maibagsak ko ang kamay ko. Nanginginig ang mga kamay ko at sobrang sikip ng dibdib ko. This is the first time i doubted my own self. How? How did i turned into this. 15 years of my life was wasted, no! Everything he said wasn't true. I'll kill him if he's lying. I'll definitely kill him!

“Alam mo, walang mas epektibo pa sa sariling karanasan.” Sobrang epektibo nga, kalahati ng konting tiwala niya sa sarili ay parang nawasak. Ang mas nakakatakot minsan, hindi yung malaman mong may mali sa ‘yo, kundi yung ma-realize mong wala ka talagang kakaiba. Kapag mas espesyal ang lahat ng tao sa paligid mo, hindi mo na alam kung saan ka lulugar.

Huwag kang gumanti, bagkos gawin mo iyon na aral upang sa susunod hindi na maulit. Ang sikip sa dibdib, gusto kong sumigaw sa subrang sakit na nararamdaman ko. Insecurities agad ang naramdaman ko. Tiningnan ko ang sarili ko. Chubby. Haggard. Manang manamit. Boring na tao. Kasalanan ko rin naman dahil ka palit-palit ako. Ang masama lang dahil pati self confidence ko ay nawala narin.

"We grow fearless when we do things we fear...pero don't kill yourself." Tumingin ako sa kanya at ibinaba ang headphone ko. "May...sinasabi ka?" "Wala." "Ahh sige pagpatuloy mo lang pagkausap d'yan sa sarili mo, hindi na kita iistorbohin." "Sabi nga, talk to yourself like someone you love. I love myself kaya I do that!" "Okay, sabi mo eh!"

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

“Paano kung hindi ito magawang bumenta?” Humalakhak ang kausap niya sa kabilang linya sa pagkakaroon niya ng mababang self-esteem. “Huy? Ano ka ba? Imposibleng hindi mo iyon mabenta. Huwag kang negative mag-isip!”