Truth Be Told Meaning Novels & Stories

Or was it even called a friendship? Tumigas ang ekspresyon niya at muling umiwas ng tingin sa akin. "M-may tinanong lang siya tungkol sa—" "Please, don't lie, Trid. Please, just tell this isn't real. Na lahat ng narinig ko sa inyo ay hindi totoo. Please." Tuluyan na akong bumigay.

“Pero ang sabi niya, hindi raw si Abigail ‘yon. Bakit mo kailangang magsinungaling?” Natahimik siya bago magkibit-balikat. “Babae pa rin naman ang kasama niya, hindi ba? Anong pinagkaiba no'n?” "Kaya mo lang ba ‘yon sinabi para masaktan ako?” Tinitigan niya ako sa mga mata. “Hindi ko kailangan magsinungaling para masaktan ka, Arielle. Truth always hurt, you know?"

Hindi lubos maisip ni Alana na kayang sabihin ni Azva ang ganoong mga salita. "Believe it or not. I'm telling the truth, I'm stating the fact." Malungkot nitong sagot. "Hindi ko sasabihin sayo ito para lang balikan mo ako. Kung hindi para sabihin sayo na hindi kita niloko. Mali ang lahat ng nalaman natin. Kahit ako ay nalinlang din." Kumunot ang noo niya. "Anong ibig mong sabihin?"

“Pero ano naman kaya 'yon?" Tumahimik si Tristan. Ilang segundo lang, pero parang ang tagal. Finally, nagsalita siya. Mababa, kalmado, pero may laman. “Then we need to find out the truth… before she uses another lie to destroy someone else’s life.” At doon ko naramdaman ang bigat ng sinabi niya. Hindi lang ito simpleng imbestigasyon.

saad ko sabay kagat ng aking pang-ibabang labi. Masasabi kong white lies ang ginamit ko. Sometimes it is better to tell a white lie than to hurt someone's feelings, or I could say, a white lie is an innocuous lie, it was just maybe being kind? I don't know, minsan ginagamit ko talaga iyon.

he looks at her seriously. She forced a smile on her lips and said: “Honey, I am telling you the truth. I will not betray you nor tell a lie!” “Talaga lang huh? Dati nawala ka ng walang paalam at biglang sumulpot sa buhay ko nang di ko inasahan. Pumasok tayo sa ganitong sitwasyon at naglihim sa pamilya ko dapat siguro maging honest tayo sa isat’-isa para walang conflict. Pikit-mata kong tinanggap ang mga pinag-gagawa mo kahit nagugulat ako kung papaano mo naisip ang mga ganoong plano,” seryosong sabi ni Brielle.

Hindi napigilan ni Mayee na matawa. Maging ako natawa rin. “Okay.” Tumayo ako. “Isa lang ang hihilingin ko habang nagtatrabaho ka sa akin.” “Sige po.” “Kapag may itatanong ako...” “Always be honest.” “Kahit masakit.” “Kahit hindi ko magustuhan.” “I prefer the truth kaysa magandang kasinungalingan.” Seryoso siyang tumango. “Opo, Ma’am.”

Seryoso niya akong tinignan. “Lalong maaapektuhan ang kumpanya.” “What do you mean?” “All of them need the truth, so I will give them what they started.” Natigilan akong bigla sa sinabi niya at ilang minutong natahimik para isiping mabuti kung tama ba ang narinig. Nang mapagtanto ang ibig niyang sabihin ay taka ko siyang tinignan. “Don’t tell me...”

Pero isang bagay ang malinaw. The lie is no longer just a cover. It’s reality now. And reality has consequences.

That tone— It almost sounded gentle. Almost. “I don’t know what you want me to say,” I admitted. “The truth.” My breath caught. “Which one?” I whispered. Julian stilled. “What does that mean?” I looked down. Because even I didn’t fully understand it. “There’s your truth…” I said slowly. “…and then there’s what I feel.” Silence. Dangerous silence. Julian leaned closer. “Feelings can be misleading,” he said softly. “Or they can be real.”