Tula Para Sa Lola Novels & Stories

Akala ba niya na pwede siyang umalis na lang pagkatapos niyang makisiksik sa aking kama? Hinila ko ang kanyang manggas, ibinigay sa kanya ang maskara, at tumingin sa kanya nang may pagmamakaawa. "Isuot mo ito at tapusin mo ang sinimulan mo. Hindi mo lang basta maiiwan ang mga bagay na hindi tapos… Sa kalaliman ng gabi, si Richard, ang kanyang madidilim na mga mata na wala nang colored lenses, ay tinitigan akong maigi.

nag mamakaawang sambit nito kaya napakagat ako sa labi nang makita na nasa saamin na ang atensyon ng kalahati ng bisita "Lola naman ayaw mo naman ng eksena 'diba?"madiin na sambit ni Akishhabang luminga linga na rin sa paligid. "Ma, tara na nakakahiya na wear your maskara." sambit ni Tita pero umiling lang si Lola at nagpatangay sa hila ni ate sakaniya palayo saamin.

Sana lang ay kayani kung makasama itong mga to sa araw araw ng hindi sumasakit ang ulo ko. "Kita mo 'yan bro, 'yan ang mga naiwan sa akin. Kaya huwag ka ng magtaka kung masiraan ako ng bait ha. But seriously look at them, ang saya lang nilang tingnan habang nakangiti na parang walang problema na iniinda." Mayamaya pa ay natapos na din sila aa paghahabulan at bumalik sa tabi ko. Nanatili pa kami ng ilang oras do'n bago nagpaalam kay Clark.

Tumingala si Celestine sa kanyang ama at mahinahong tumanggi agad sa kanyang kausap, "Lola Belen, may gagawin po akong importante bukas kaya baka hindi po ako makasama sa inyo." Ilang segundo ng katahimikan ang lumipas sa kabilang linya bago napabuntong-hininga si Lola Belen, "Sige na nga. Wag ka nang sumama sa akin. Kung anuman ang gagawin mo bukas ay gawin mo na."

Kumuha siya ng isang piraso at dahan-dahang pinunasan ang leeg ni Azrael, bago isinilid ang wipes na may bahid ng lipstick sa bulsa ng polo nito. "Nagluto si Lola ng beer duck, ang bango. Kakain na tayo," mahinahon niyang sabi. Bago siya tuluyang lumikha ng distansya, lumingon uli si Shuvee. "Magpalit ka muna ng polo o labhan mo muna 'yan bago ka pumasok. Mahirap nang makita ni Lola, mahaba-habang paliwanagan 'yan. Pero kung wala ka namang balak magpaliwanag, okay lang din."

Sumilay ang ngiti ni Lola Victoria, "Napakagaling, gustong-gusto ni Lola ang lumabas para maglaro." ... Pinangunahan nina Audrielle at Althea si Lola Victoria sa kalye, kung saan dumaan sila sa isang milk tea shop. Sinabi ni Althea, "Eli, bumili tayo ng isang tasa ng milk tea, masarap ang kanilang bagong handmade taro mochi." Tumango si Audrielle, "Okay." Tanong ni Lola Victoria, "Eli, Thea, umiinom ba kayo ng milk tea?"

pasasalamat naman ni Thalia sa lola niya. “Naku apo, kung alam mo lang..hirap ang gumawa niyan,” makahulugang sagot naman ni Lola Ana sa apo. Hindi naman na naintindihan ni Thalia ito dahil abala na siya sa paghigop ng sabaw. Sarap na sarap pa ito kasi masarap naman talaga ang pagkakaluto dito. “Ahm lolo Gibo..mayroon po ba ditong mga products na you know pwedeng mabili?” tanong naman ni Thalia habang kumakain sila.

"Bakit ka ngumingiti na parang tulala? Akala ni lola sinapian ka ng multo." Biro ng matandang babae, "Maraming taon na tayong mag-lola at ito ang unang pagkakataon na nakita ka ni lola na parang tulala. Napaka-tanga mo. Naku, dapat kinunan ko muna ng litrato ang kalokohang hitsura mo at pagkatapos ay tinawag kang buhay." Puno ng itim na linya ang mukha ni Sevv dahil sa kanyang Lola na kung ano ano na lang ang sinasabi.

Hagalpak ng tawa ang matanda. "Lola naman!" Kandahaba ang nguso niya. "Masyado kang matatakutin, iha." Maluha luha na ito sa katatawa. "Lola, baka atakihin ka niyan sa kakatawa mo." Ibang klase tumawa si Lola. Walang hingahan. Labas pati gilagid. Malakas na binatukan siya nito. "Atakihin ka ri'yan!"

Ani Lola. “Opo La.” saad ko. “Tsaka pupunta na muna ako mamaya kay Mareng Luding pagtapos ko kumain” pangiti ngiting sabi ni Lola kaya binigyan ko siya ng mapanukong tingin dahil paniguradong nag aya nanaman ng bingo ang mga kumare niya. “Minsan lang naman, tsaka naiinip kasi ako.” palusot naman ni Lola.