Tula Para Sa Lola 소설 & 이야기

Agad naman na nag-thumbs up si Akisha. “Lola, ang galing mo!”

"Imposible! Paanong ayos ka pa rin? Diba sabi nila basta tumutulo ang dugo ng lalaki..." Sa sumunod na sandali, ang malalakas na kamay ni Lola ay kumapit sa payat na leeg ni Lina. Sa kabila ng desperadong pakikibaka ni Lina, wala itong silbi. Mga mahinang tunog lang ang nailabas niya. "Sa tingin mo ba ay kaya akong hamunin isang tanga na katulad mo?" Sa huli pala ay naglatag si Lola ng waterproof na tela sa buong ancestral hall.

Ito talaga ang isa sa projects na pinagawa ni lola. Mahilig siya sa mga bulaklak at naisip niyang maglagay ng mga paro-paro na binili pa sa ibang bansa. May screen naman na napapalibutan kaya hindi makakalabas, sa lawak ng garden na maraming magandang pananim ay talagang nakakahumaling talaga at hindi mo na ginusto na pumunta sa iba kung ako ay isang paru-paro.

pinipilit kong huwag tumingin sa lamesa at tumingin lang sa mata nila. "Ano iyon hija?" si lola na kumakain pa rin ng ice cream. Pati si lola ay kumakain pa din. Ako na lang yata ang hindi. Hindi pa ako tapos, halos kalahati pa mg bowl ang ice cream ko, pero nahihirapan na kasi akong lumunok dahil sa sobrang kaba.

Somehow, somewhere in his words, I wasn’t convinced and didn't feel okay. Tumingin ako sa orasan. Alas siete pa lang which means tulog pa ang mga pack members. Dali-dali akong naghilamos at nanalamin upang magsuklay at ayusin ang aking buhok. Dali-daling akong umakyat patungo sa kusina upang magluto. For breakfast, gusto ng Luna na pancakes, fried eggs, hot dogs at bacon ang ihanda para sa pack members. Ilang minuto lang ay nakasalang na ang mga ito sa lutuan.

wika ni lola. Muli kong naalala ang utos ni Tita Tess nang makita ko ang mug sa lamesa. “Teka lang po, lola… inuutusan nga po pala ako ni Tita Tess. Kukuha muna po ako ng mainit na tubig sa dispenser, ha?! Saglit lang po ako.”

Maya maya lang tumila na rin ang malakas na ulan. "La at Lo, maraming salamat sa pagpapatuloy niyo sa aming mag-asawa. Hayaab niyo sa pagbalik namin kayo naman ang isu surpresa naming mag-anak. "Walang anuman. Mag-i-ingat kayo at madulas pa ang daan." paalala ni Lola, habang naglalakad kami sa tubig baha na meron pa din, ngunit hanggang talampakan na lang.

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.

naupo ako sa tabi nya " pasensya kana hija pati kabuhayan namin ikaw na ang pumasan, lintik kasing batang iyun matagal ko nang pina uuwi dito para sya ang mag asikaso sa mga negosyo namin dito pilit paring sinusunod ang hilig nyang photograpy ang layo nang kinuha nyang course sa propesyon nyang tinatahak ngayon ang tigas ng ulo ng bata nayun."mahabang litanya ni lola mary. "la wag ka mag alala kayang kaya ko po iyon, oh pano lola alis napo ako"humalik ako dito tumayo na ko at nagtungo palabas.