Tula Para Sa Lola Novels & Stories

Lola Little Bear. Masayang tinanggap ng ina ni Lucas ang tawag at agad na nangako, “Sige, sige. Bibisitahin ni Lola Big Bear si Tilly.” Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin kay Isla. Malumanay ang kaniyang ekspresyon, ngunit may maingat ding bahid ng pag-asa roon. “Hindi ba kami makakaabala sa inyo?”

Seryosong wika ni TYler. "But my love for her is true, Lola. Totoo po na mahal ko si Lila, at ayaw ko naman po siyang pilitin. Kaya sinusubukan ko po na kunin ang loob niya sa sarili kong paraan.” Dagdag pa nito. Nakataas lang ang kilay ni Lola Lisa. Kahit paman nakaramdam ito ng galit dahil sa nangyari ay nakita naman niya dito ngayon na parang totoo na ang nararamdaman nito sa apo.

natatawang iling ni Lola Feng habang binabalikan sa kaniyang alaala ang ginawang pagluhod ni Lolo Pancho sa kaniyang harapan habang tangan ang bouquet ng puting mga rosas at isang bag ng tsokolate. Deep insde ay may panghihinayang siya na hindi niya tinanggap ang magandang bulaklak pati na rin sa mga chocolates nitong ibinibigay sana kaniya. “Aus! Are you really kinikilabutan or you’re just kinikilig lang? Aminin...” nakangising tudyo ni Amara rito sabay tusok ng kaniyang hintuturo sa tagiliran ng matanda dahilan para mapaiktad ito.

"Alam mo, madalas akong nakababad sa F******k at I*******m. Naghahanap kasi ako ng paraan kung pqpaano mapuputol ang bisyo ng Lolo Dan at Papa Pablo mo sa mga manok." "Lola, may alam akong paraan." "Talaga?" "Kumain tayo araw-araw ng spicy chicken pastel." Nadako ang tingin ng lahat sa dalawa na nagbubulungan nang malakas na natawa si Lola Tasing. "Hindi ka lang guwapo." Pinanggigilan ng pisil ng matanda ang mga pisngi ni Hardhie, "Napakatalino mo pa!"

Dahil… Si Lola Camella, ay nagbibigay lamang ng biyaya, samantalang sina Lola Cristobal, at Lolo Cristobal, ay nagpapakita ng pagkakapantay-pantay at paggalang. Itinuturing talaga nilang apo sa tuhod si Hiraya. Hindi na kailangang gawin pa niya ang anumang bagay—basta masaya siya, masaya na rin sila. "Lola, hindi po binili sa kalye ang mga dinala kong gamit. Hindi ninyo po makakabili ng ganitong uri ng bagay kahit saan mang tindahan sa kalsada."

Inaayos ko ang malapad na payong habang si lola at nag aarrange ng mga biscuit, bilo bilo, puto mga mineral water at marami pang iba. Inayos ko sa di-kalakihang cooler ang mga mineral at softdrinks. Nang may tumawag sa akin. "Oh Lando! Ikaw pala yan!" Si lola habang nakaupo na sa kahoy na upuan. Halong lalaki at babae ang grupo nila Lando. "Opo lola! Manonood kami ng parada! Pabili naman po.." Ngumiti ako at binigay sa kanila ang kanilang binili. Nagbigay ito ng five hundred pesos.

I have something in mind pero ayoko namang pangunahan. "Lola is now resting on our house. Nakalabas na din sya ng ospital. She's recovering" she said then smiled. Kaya napangiti na din ako. And I saw Hera got mesmerized by her smile. "Wow, you two look beautiful while smiling" she said in awe. Tanya chuckled. "Grabe naman yang reaksyon mo, Hera. You're beautiful, too. Lahat tayo dito maganda" She said with a smile habang ako ay tahimik na nanonood sakanila.

MIREA “Grabe, ang astig talaga nang lasa kapag expensive coffee, ‘no? Kakaiba. May palatandaan talaga ‘pag pang mayaman. Pati ang carbonara nila, panalo! Feeling ko tuloy rich girl na ’ko!” Matamis akong ngumiti sa kanya. “Sa susunod na sahod, dadalhin ko rito si Lola. Tiyak na magugustuhan no'n ang garlic bread na'to,” Tinaas niya ang hawak na sliced bread.

Kung tutuusin ay pwede naman nila na pabantayan lang sa private nurse si Lola Juliana, pero ito ay talagang hands on sa pag aalaga rito at hindi ito nagpapabaya, sinasama pa nito papunta sa ibang bansa si Lola Juliana noong pwede pa itong ibiyahe. Bukod sa mga new bake cakes at cookies, may nakahanda pang lunch. Hindi nagtagal ay dumating sila Tito Laxus at Kirk at pormal akong binati. Hindi mam sila palangiti, ramdam ko na tanggap nila. Lalong kuminang ang mata ni Lola Juliana ng makita si Kirk. “K-kiki…”

tugon nitong binitawan siya at humalik naman sa noo ng lola nito. Cordelia rolled her eyes like a child. "Oh, I hope I won't have to wait long until you give me what I've been asking you." "Very soon, Lola. I've been working really hard for it!" Malakas na tumawa ang matanda. Naguluhan si Lara sa pinag-uusapan ng dalawa. Pero masaya siyang makita ang mga ngiti sa labi ni Miguel nang lingunin siya nito at kindatan.