Tula Para Sa Pamilya 소설 & 이야기

Hindi matutumbasan ng kahit na anong bagay sa daigdig ang kasiyahan na kaniyang tinatamasa ngayon. Litrato ng buong pamilya ang naipinta ni Lila sa kaniyang isipan. Titiyakin niyang hindi ito mapupunit ng kahit na anong pagsubok. Poprotektahan niya ang pamilya niya, lalo na at alam niyang hindi biro na maging haligi ng tahanan niya ang makisig, guwapo, matalino, at mayamang lalaki na ito. Maraming mga babae ang aaligid dito kaya ay sinisiguro niyang walang makakakuha ng lalaking ito sa kaniya.

biruan pa nilang tatlo. Wala na sigurong sasaya pa sa para kay Tanya ngayong araw, sapagkat masaya at buo na ang pamilyang kay tagal niya ng pinangarap sa kaniyang buhay. Kong pagmamasdan sila, isa silang larawan ng masayang pamilya. Marami pa silang napag usapan na pupuntahan para mag bakasyon. Hanggang sa mapunta sa muling pagpapakasal para sa renewal vows nila.

Kahit na hindi pa naanunsyo ang katotohanan tungkol kay Thalia, alam kong may iilan ng may ideya kung sino ito. Cheng Family is always at the center stage as one of the powerful families in Pampanga. Kaya naman hindi mawawala ang mga matang laging nakamatyag sa bawat galaw ng pamilya. Napatitig ako sa mga nakahilerang pailaw sa daan. May iba't ibang kulay at hugis ng parol sa bawat poste. "Nandito na tayo, ma'am." Tawag sa'kin ng driver.

“Oo na, it sounds… like an idiotic plan. Pero kung hindi kami pupunta, malaking issue ‘yun. Gagawin ni Tita na malaking drama ang lahat. At sa totoo lang, ayaw na namin ng away. After all, sila ang kumupkop sa amin noong mamatay sina Mom and Dad. Gusto nilang ipakita na buo pa rin ang pamilya, na may ‘forgiveness’ daw. Si Keira nga, gusto pang sumama kasi gusto raw niyang manood ng gulo for entertainment.”

Tila madalas niyang gawin ang mga bagay na walang halaga. "Ang pamilya mo ay nasa United States, at hindi maipagkakailang mayaman kayo...pero ikaw na isang binibini ng pamilya Flores ay hindi kailangang makikipagkumpitensya sa mga katulong sa bahay para sa trabaho." Nakangiting biro ni Esteban.

Sa loob, nadatnan namin ang mama at papa ni Tahlia. Nagbeso-beso sina Tahlia at ang parents niya, ako naman ay nagmano lang. Nakangiti silang pareho sa akin, siguro ay nakita niyang napakaayos at napakaguwapo ko ngayon. Narinig ko ang bulungan ni Tahlia at ng kanyang ina. "Xamara and her family won't be here. They flew to South Korea this morning," mahina pero malinaw na sabi ng mama ni Tahlia. "So this dinner is all yours. No distractions."

tuwang tuwa kong bigkas OO, lumaki at nagkaisip ako sa mansion Buenaventura at nagdalaga ako sa bahay ni Lola Sylvia na masasabi ko din naman na hindi basta-bastang pamilya! Mayaman din naman sila at kahit papaano naibibigay din naman nila lahat ng mga pangangailangan ko! Maganda at magarbong tahanan pero iba pa rin pala talaga ang ambiance kapag sarili mo nang pamilya ang nagpoprovide ng sarili mong titirhan!

Dala-dala nila ang mga alaala sa Tuscany, pero ang tunay na tahanan ay dito sa piling ng pamilya, kaibigan, at mga pangarap na kanilang pagsasamahan. Sa bahay nila sa La Paz, Jaro, ramdam ang saya at kilig habang naglalakad silang magkasama sa hardin. Nasa likod nila ang mga panibagong pagsubok, at sa harap nila ang bukas na puno ng pangako.

Naghanda si Tita Lauren ng aming kakainin sa pananghalian nandito rin si Thalia na kagagaling lang din sa kaniyang trabaho. “I heard from Kuya na hinarang daw kayo,” sabi sa akin ni Thalia habang nagpapahangin kami sa labas ng kanilang bahay. Tumango naman ako sa kaniya. “At parang wala lang iyon sa kapatid mo, harap-harapan na pinagbabantaan ang pamilya ninyo,” sabi ko sa kaniya at natawa naman siya.

Hindi gaya nang langit na kulay abo at nagbabadya ang pag-ulan. “This will be the chance for our family to connect, hindi magtatagal at magiging isang pamilya na rin tayo. You can just always treat our family as your very own. Don’t worry our daughter is a good kid, hindi kayo magsisisi na siya ang napili niyo.”