Tula Para Sa Sarili Ko

Novel ini menceritakan tentang seseorang kakak beradik, yang sedari kecil sudah ditinggal oleh orang tua, dan bertahan hidup hanya dengan mencari berbagai tumbuhan dan hewan yang bisa dimakan di gunung, namun tak lama setelah itu, Hendra yang merupakan kakak dari dua bersaudara itu mendapatkan sistem poin kekayaan, yang dapat merubah kehidupan mereka bagaimana cerita selengkapnya, mari kita baca bersama-sama #Novel ini hanya karangan fiksi, jadi mohon maaf apabila terdapat kesamaan nama toko, tempat

My name is Helen Fonseca, I am a young girl of the lower-middle class, recently graduated from high school and with the dream of studying nursing, but, my world changes radically when because of a serious illness in my mother, my father forces me to marry a man in a wheelchair; I do not know who he is, I do not know him, but it is said that he is an arrogant, cold, calculating and intimidating man, and that's not all, I will have to deal with that, and around him from this moment, what will happen? I don't know, the only thing that is clear to me is that I hate him with all my strength for forcing me to marry him, when I had a life made, a boyfriend, a life, and now I have to leave my whole life to contract a marriage contract with a paralytic.

In this world full of responsibilities, I say tapos ko na 'yong iba kaya time na para mahalin naman ang sarili, humayo, at lumandi. Kidding aside, hindi ko nga alam kung ano ba ang type ko pero let's see kung makakahanap ako ng interesado sa boring kong pagkatao. Do not be deceived by the book cover.

Lagi akong ikinukunsidera ng pamilya ko na tagapagdala ng kamalasan. Dahil ito sa nakikita ko ang countdown bago mamatay ang mga kamag-anak ko. Sinabi ko sa kanila kung kailan mamamatay si lolo, ama, at ina. Nagkakatotoo ito dahil sa iba’t ibang mga aksidente. Ang tatlong mga kapatid ko ay kinamumuhian ako mula sa kaibuturan nila dahil sa tingin nila isinumpa ko ang mga magulang ko at lolo. Ang nanay ko ay namatay matapos iluwal ang nakababata kong kapatid na babae, pero ang mga kapatid ko ay walang tigil siyang iniispoil. Sinasabi nila na siya ang suwerte nila dahil nagiging okay ang lahat para sa pamilya sa oras na iluwal siya. Pero hindi ba’t namatay si Ina noong iniluwal siya? Sa ika-18th kong kaarawan, nakikita ko ang death countdown kapag tinitignan ko ang sarili ko sa salamin. Bumili ako ng urn at naghanda ng pagkain. Gusto ko kumain ng huling beses kasama ang mga kapatid ko, pero walang nagpakita sa kanila noong nag zero na ang timer...

Bakit kaya hindi pantay ang mundo? Bakit hindi na lang kaya mayaman ang lahat ng tao para wala ng mahirap? Para wala ng nagugutom? Para wala ng gumagawa ng masama para lang may mauwing pagkain sa hapag? Bakit kaya may mga mahihirap na katulad ko? Bata pa lang ako. Iyon na palagi ang tinatanong ko sa sarili ko. Kung bakit may mga mahirap na kagaya ko. Masama ba akong tao sa nakaraan kong buhay at pinaparuhasan Niya ako't ang pamilya ko ng ganito? Ewan ko. Basta ang alam ko lang na tinatak ko sa isip ko ng magdalaga ako- hindi titigil ang mundo sa 'yo kung patuloy at patuloy mo lang iisipin kung gaano kahirap ang buhay. Hindi uulan ng pera kapag hiniling mo. At mas lalong hindi magiging magaan ang buhay mo kung puro hiling ka lang sa Kanya at walang kasamang pagbabanat ng buto. Natuto ako sa mahirap na paraan. At iyon ang ginagamit ko ngayon na sandata araw-araw sa malupit at madilim na mundo na ginagalawan ko ngayon. "KEISHA! Ikaw na ang sasalang sa stage! Bilisan mo na! Marami ng mga guest ang naghihintay sa 'yo!" A novel by: TheGuyWithTheGlasses STATUS: COMPLETED Date started: June 18, 2022 Date finished: September 19, 2022

'Pipigilan ko ang sarili ko na mahulog sa kanya, dahil kahit ano pa ang gagawin ko, hinding-hindi niya ako mamahalin... K-kahit pa, mukha niya ang nakikita niya sa akin....'

In the final stages of a terminal illness, my family abandoned me and threw me into a horror game. [Another one here to die. I bet she won't last the first night.] [Just listen to that cough. I'm scared she'll die right inside my phone.] On the first night, the head nurse made her rounds, prepared to execute any player whose heartbeat was abnormal. My heartbeat remained steady only because my body was too weak to fluctuate—and I even helped her sew up the tear in her uniform. "Miss, your clothes are torn. You'll get cold. If I mend it for you, you won't be cold anymore." On the second night, the surgeon swung his scalpel, determined to cut away anything imperfect. I handed him a wrist guard I'd made myself, watching his trembling hands. "Doctor, your talent shouldn't be buried by pain." … On the final day, the ultimate Boss gave me a choice: leave with a healthy body, or stay and perish with these strange beings. Back in the real world, the parents who had abandoned me were suddenly in tears, begging me to come home and split the money. I smiled and said to the creatures inside the instance, "I choose to trade my life… for a home for all of you." The next second, a burst of golden light erupted from the system. [Congratulations, player. You have triggered the one and only hidden ending—Divine Redemption.]

Lima bulan baru sempat menjenguk putriku yang telah melahirkan anak pertamanya. Sengaja tak memberi kabar untuk memberi kejutan baginya yang kukira merajuk karena tak bisa dihubungi selama tiga bulan terakhir. Harusnya aku memberikan kejutan pada putriku karena datang tiba-tiba ke rumahnya, tapi ternyata akulah yang terkejut melihat Alina-ku kelaparan di rumah mewah itu. Tak hanya itu, dia dikurung dalam kamar tak layak hingga seluruh tubuh dipenuhi kotoran. Tubuh berisi putriku kini bagaikan tulang dibalut kulit. Dia juga tak bicara padaku, seperti orang linglung. Lebih menyakitkan lagi, pelakunya adalah menantuku dan selingkuhannya. Alina, kuatlah, Nak. Mereka akan mendapatkan balasannya. Dan kamu akan kembali menjadi Alina yang ceria, cantik dan bahagia. Kisah perjuangan ibu, menuntut keadilan buat putri kesayangannya

“โอ๊ย....ร้อนไปทั้งตัวเลย” เธอลืมตาขึ้นมองก็ได้เห็นงูตัวใหญ่นั่งมองเธอที่ปลายเตียง เธอตกใจแต่ก็ไม่ถึงกับช็อค “งู!...แกอีกแล้วเหรอ แกต้องการอะไร” เพราะฤทธิ์ยาหรือไรที่ทำให้เธอไม่รู้สึกกลัวเขา

"Ouch, ang sakit ng ulo ko," daing ko habang hawak ito. Para itong binibiyak sa sobrang sakit. Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at umupo. "Teka, nasaan ako?" Ang huli kong natatandaan ay nasa bar ako at nagpapakalasing upang makalimot. Niloko kasi ako ng long time boyfriend ko pagkatapos ng tatlong taon naming relasyon. At para panandalian makalimutan ang sakit ay nagpasya akong magpunta sa bar para aliwin ang sarili ko. Napasinghap ako sa gulat ng mapagtanto ko na wala akong saplot. "Bakit nakahubad ako?!" Bulalas ko habang kipkip ang katawan ko ng kumot. Wala akong suot na bra, kahit panty ay wala, ang nakakabahala ay masakit pa ang gitna ko... palatandaan na may nangyari na hindi dapat. Nanigas ako ng maramdaman na may gumalaw sa tabi ko. "Oh no..." Ayokong lumingon dahil kinakabahan ako. Pero kailangan kong kumirmahin ang hinala ko, kaya dahan-dahan akong lumingon. Umawang ang labi ko sa gulat ng makita ang huling tao na naisip kong makikita ko. S-si Sir Elijah, ang CEO at boss ko! May nangyari sa aming dalawa! Ang unexpected sex naming dalawa ay nauwi sa kontrata ng kasal at sa loob ng isang taon ay pag aari niya ako.