Tula Tungkol Sa Barkada นิยาย & เรื่องราว

Bigla siyang nagtaas ng ulo at nagtanong. “Lolo, ano po ang ibig sabihin ng partner?” Mahinang ngumiti ang kanyang lolo. “Ang partner ay kasama sa paglalakbay ng buhay. Isang taong kasama mong haharap sa hirap at ginhawa. Isang taong makakasalo mo sa saya at sakit.” Sa sandaling iyon, lumabas mula sa loob ng bahay ang kanyang lola.

Napatawa na lang ako sa kanya ngayon, talagang yamot na yamot ang Ara n’yo. Ara and I, ofcourse with Mika are the closest of friend. Sabay sabay din kasi kaming pumasok sa team na ito, kaya kami talaga ang laging magkakasama. Syempre magkakasama din pagdating sa kalokohan. My teammates called as bully since kami ang promotor ng kalokahan sa grupo, well minsan kailangan mo din ng moodsetter sa isang group.

sabi ni Apple sabay umirap "Fine. Sige na guys bye na muna. Kakain muna kami." "Pa add agad sa GC. Thanks." "Later." LOUREL'S POV: New year's eve and as usual we act like a normal sibling. Nagulat nga ko no'ng inakbayan niya ko. Balak ng barkada magbakasyon pero bawal daw isama ang mga jowa outside the group. "Sasama ba si Mark?" Tanong ni Clyde nang malaman n'yang may out of town ang barkada "Malamang. Nasa iisang circle of friends kami."

“Tara na. Saan na tayo pupunta? Palubog na ang araw, at tingin ko dapat humanap muna tayo ng matutuluyan. Magpapatuloy tayo sa paghahanap ng mga gamit bukas!” Subalit, may naalala ang mataba at sinabi, “Masama ito! Diba may nakakalimutan tayo? Nakabantay sa labas ang mga miyembro ng Bloodshed Clan bawat taon, tama ba? Kahit na mga disipulo lang silang may mababang fighting prowess, siguradong ibabalita nila sa pavilion kapag nalaman nilang maraming tao ang pumasok sa lugar. Sa mga oras na ‘yun, diba malalaman na ng mga pwersa ng buong Alliance Guard ang tungkol dito?”

Masakit pa ring pakinggan sa taenga ano! I mean, come on! Nasa America kami, I could understand kung sa ibang lugar na pinupuntahan nila na maraming akyat barko. Pero, America ito... Ang mga kaibigan ko ay naghahanap lang ng kasiyahan, at isa pa. Puro professional ang mga friends ko, nangyari lang na nakilala nila ang mga taga barko sa shopping mall. Inimbita sa barko, at ayun na nga! Sila na! ~To be continued~

At hanggang ngayon, buo parin kaming magkakabarkada. Number 1 rules namin is; bawal tumanggi sa alok ng tropa. Kahit ano. Ang tumanggi at hindi sumama sa napag usapan, magbibigay ng 1 million pesos cash kada isa. Number 2 rules; once na magkagirlfriend ang isa sa barkada, magbibiay ng 5 million pesos cash kada isa. Number 3 rules; kapag umabot ng one month ang relationship, gagastahin ang lahat ng laman ng black card.

Kinilig na naman ang fukilya ko. "Sana pala sinama natin mga maarte kong kaibigan." singit ko. Kasalukuyan na kaming nakasandal sa punong kahoy na namamahinga kami. Subrang nabusog ako sa tanghalian namin. " Next time, honey.Sama din natin mga barkada ko." wika naman niya.

wika pa ni Troy sabay napapaisip. "Nako malabo atang mangyari iyan Troy. May pamilya na sila at mas priority nila ang kanilang pamilya kesa sa barkada nila" "Sabagay may point ka rin naman." "Maaga bang nagkapamilya ang mga barkada mo kristina? Tanong naman ni Lynx sa akin. "

Ilang taon na. Wala din siyang balita dito dahil sa pagkakakulong nito matapos ituro, pagbintangan na nakapatay sa isa sa mga kalaban ng grupo kung saan madalas sumama ang kanyang kuya.. Ang ilan sa mga kapatid naman nila ay nagdesisyon na wag na siyang kontakin. Hindi naman kasi silang lahat mga tunay na magkakadugo. Lahat sila ay mga kapwa ampon ng mag-asawang kumupkop sa kanilang lahat.

Nagrereklamo nga ang dalawa kong kaibigan dahil sobrang baho raw ng sapatos ng mga walanghiya. "Shit!!! Humanda kayo sa amin, hindi namin kayo papakawalan dito," ika ng babaeng maraming tattoo sa katawan. Tumayo ang tatlong kasamahan nila at humarap sa amin, kumuha sila ng mga patalim. Akala siguro nila hindi namin nakita dahil tinago nila ang mga ito sa kanilang likuran.