Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Barkada

, saad ni Paolo at hindi naiwasan ng binata ang magtaas ng kilay ng marinig ang partner na sinabi nito. “I mean, we are buddies in the firing range!”, paglilinaw ni Paolo at unti unti itong tumango. “Oh, okey! Nice to meet you bro.”, turan ni Wolverine at nagbow iyon. “Same here bro! ah, sige doon muna ako sa mga kasama ko, Sand’s?’, paalam nito sa dalaga na sumenyas pang aalis na at tinanguan niya ito.

Na ikinatawa naman ng mga kaibigan. “Walang anuman tol. Dahil ang motto ng grupo…” “Ang problima ng isa, ay problima ng lahat!” sabay-sabay nilang. At saka nagsitawanan. “O siya, update na ko na lang kayo kapag okay na. Or kapag nakausap ko na si Mica,” wika ni Lee. “Sige Tol, update mo na lang kami sakaling mapapayag mo siya,” saad ni Kieth, at saka bahagyang tinapik ang balikat ng kaibigan.

Ilang sandali pa, nakapagsulat na rin ako. Pito kami sa barkada: sina Laila, Janine, Eve, Alden, Dan, Jomari at ako —si Bianca. Sa maniwala kayo't sa hindi, apat na ang nalalagas sa amin matapos nilang magpunta sa isang bulung-bulungang manghuhula raw sa University. Hindi nito hinuhulaan ang love life mo o kung ano ang magiging career mo in the future, kundi ang petsa ng kamatayan mo at paano ka mamamatay.

Dirediretso ang lakad ko ng makasalubong ko ang barkada ni sis. " yow xie!" Gumanti ako ng kaway sa kanila saka tinakbo ang pagitan namin. " uwi ka na?" Tanong pa ni chad. Tango naman ako. " sabay ka na sakin." Nagningning naman ang mata ko dun. Problem solve! Tatango na sana ako. " teka dude, diba pupunta tayo sa UG?" Sabat naman ni raven. Napakunot naman ako ng noo nun. UG? underground yun ah.

VISITORS Tulala Tulala ako nang bumalik ako sa selda. Alam ko naman na may tao ang Boss namin dito pero ang hindi ko inaasahan ay isa si aling Marites at ang grupo niya, akala ko hindi na siya connected sa grupo dahil tinanggal na siya. Muntik na iyon. Matik na ang ako ang target saksakin ng babae kung hindi lang siguro siya nagkamali ng nasaksak.

Sa mga sandaling iyon, nakaramdam siya ng galak dahil kahit na magkakaiba ang mga pinagdaraanan ng bawat isa, nananatili silang matatag bilang isang barkada—isang pamilya. “Alam niyo, sa tagal ng panahon, hindi ko pa rin maipaliwanag kung paano tayo naging ganito kalapit,” wika ni Aidan. “Kahit gaano man tayo kataas sa lipunan, pare-pareho tayong may mga sugat at hirap na nilalabanan. Pero ang barkadang ito ang aking sandigan.” Napangiti si Marco, si Terrence, at si Lance, habang nagkatinginan at sabay na tumango.

"Sumi's POV" "Tara na." Chelina. "T-teka pano yung mga kaibigan ko?" Natigilan sila sa paghila sakin. "Kailangan mauna tayo sa kanila. Diba nga may gagawin tayo pagkatapos nito?" Lera. "P-pero.." "Maiintindihan naman tayo nina Jellah e." Bethany. Napatango na lang ako saka sumama sa kanila. Maya-maya lang ay sabay na kaming lima na tinutungo ang canteen.

Tumango si Vanessa, luhaan pero nakangiti. Masayang-masaya rin ang kanilang mga kaibigan. Matagal na kasing ipinagdasal nina Nilo, Diego, Lucas, at Jeric ang ganitong pagtatagpo—ang pagbabalik ng isang pamilyang muntik nang tuluyang magkalayo. At sa wakas, natagpuan din nila ang isa’t isa.

Nagsilapitan naman sa amin ‘yong iba at saka kami nagtawanan habang ang mga tito namin ay pinapanuod kami. Sana ay mali ‘yong nararamadaman ko. Sana ay walang mawala sa amin. Sana kumpleto pa rin kami hanggang sa grumaduate kami. Ako, si Zero, Tyler, Xian, Alex, Jester, Chloe, Jennie, Aki at kahit si Rozee na nadagdag sa barkada. Sana ay magtagal ang pag kakaibigan namin na ‘to. ㅡ

"Hindi. Teka group chat? Kailan pa tayo nagkaroon ng group chat?" "Hays Aria, sino ba kasi ang iniisip mo at parang lutang ka na naman? One month ago pa tayo nagkaroon ng group chat para sa bakasyon na 'to. Sana okay ka lang bes?" Binawi ko sa kamay ni Mocha ang bag ko at sa kabilang pinto ng van dumaan, ngunit mabilis niyang inilagay doon ang tatlong bag na nasa likuran lang kanina. "Si Tuzy at Calli ang nakaupo diyan, tsaka hindi ka rito inassigned ni Coordinator."