Got7 Just Right 소설 & 이야기

But there is something about Ashton that other people don’t see. Speaking of Ashton ay tumatawag ito ngayon sa kanya. Agad na sinagot niya iyon. She’s never been this happy answering a phone before. Masayang-masaya ang tinig nito. Ibinalita nito na tumaas ang sales ng restaurant. Masaya siya para dito. Sinasabi na nga ba at kayang-kaya nito kung magfo-focus lang ito. “Let’s celebrate. Susunduin kita—”

Hindi pa nga nag-uumpisa yung paghahanap ko ng trabaho, sira na kaagad ang heels ko! Kaasar naman. At dahil pagod na ako kahit kaunti pa lang ang nalalakad ko ay pumasok ako sa isang malapit na convenience store. Siguro naman ay may glue dito. I searched for the glue nang sa wakas ay makahanap ako. Kaagad ko ito binili. Then, I sat down to the side para ayusin ang sira kong heels. "Do you need a help?" dinig kong sambit ng lalaking boses sa gilid ko.

Nang matapos na ito sa pagtulong sa pagkakamada ng mga gulay sa plastic ay nakunsensiya naman ako kaya inabot ko sa kanya ang dala kong tambler na may malamig na tubig at yelo. "Thanks for this". Nakangiti nitong sabi sa akin. "It's so refreshing." Itinaas pa nito ang thumbler na ininuman nito na parang commercial model ang dating. "Masaya pala ang magbuhat ng mga gulay, just like doing my everyday workout?" Hindi mawala sa guwapo nitong mukha ang ngiti, pati ang mga mapuputi at pantay-pantay nitong mga ngipin ay kitang-kita ko.

Next stage is GETTING TO KNOW EACH OTHER. /////////////

Guo kay Drake, ang ekspresyon niya ay nagbabago mula sa kumpiyansa patungo sa galit. "Drake," sabi ni Mr. Guo, ang kanyang boses ay mababa ngunit puno ng babala. "Huwag mong kalimutan kung sino ang nagdala ng malaking benepisyo sa kumpanya niyo. Ang partnership na ito ay isang haligi ng tagumpay ng pamilya Manalo. At hindi mo basta-basta maitatapon ang lahat ng iyon dahil sa pansariling damdamin."

] ayon, ayon ang huling salita niya nang patayin ko agad ang tawag at nag-madaling magpalit ng damit na nasa paper bag. It’s just a simple dark blue dress together with an inch tall heels. Pagkatapos ko magbihis ay ininom ko yung gamot na nasa side table kanina at kinuha yung note—sakto non ay tumunog ulit ang aking phone and this time pangalan na ulit ni Aron ang nakalagay. Basta ko nalang pinasok ang note sa bag at lumabas na agad ng suite tiyaka sinagot ang tawag.

Binibisita niya ako at masaya naman ako na sa kabila ng lahat ay ako pa rin ang ate niya kahit minsan tinataboy ko siya palayo sa akin. Tumayo ako dahil may narinig ako na may tao. Nang silipin ko ay may isang matangkad na lalaki ang nakatayo sa labas ng gate. Naglakad naman ako papunta sa kanya. “Good morning, Sir.” nakangiti na bati ko sa kanya pero hindi man lang siya nagsalita. “How may I help you, Sir?” tanong ko sa kanya. “Any recommendations for my mom. It’s a birthday gift,” sagot niya sa akin kaya nagulat ako sa buo ng boses niya.

EPISODE 3: “LOVE TEAM” “Bes, pasensya na talaga di kita nasamahan ha? Medyo malaki kasi offer e. Pramis, babawi ako sayo.” Bitbit ni Ash ang limang bag ng mga gagamitin niya para sa audition. Nagdala siya ng maraming gamit dahil wala na naman siyang oras mamili dahil tinanghali siya ng gising.

At kanina nga ay hindi ito pumasok. Pagkalabas niya sa building ay sinalubong sila ng mga makukulay na balloons na nakatali sa mga upuan, may mesa na puno ng chocolates at bulaklak, at higit sa lahat—isang malaking banner na may nakasulat na: "SORRY GEL, FRIENDS FOREVER?" Parang gusto niyang lamunin ng lupa sa sobrang kahihiyan. Narinig niya pa ang mga pasimpleng hiyawan ng mga estudyanteng nakapaligid.