Tula Tungkol Sa Pandemya Tagalog の小説・ストーリー

Dahil hindi ako nakapag-aral nang mataas, hindi ko napansin ang mga nakatagong sugnay sa ilalim ng mga terminong legal. "What you signed was not a simple employment contract. You gave me your freedom and your rights in exchange for your family's safety. From now on, every move you make will go through me. I have my own rules for you, and you will follow every single one of them. And this contract is not a normal contract for a maid, Katana. You should have read it carefully before you signed it." paliwanag niya habang seryosong nakatingin sa akin.

pang-uusisa ni Althea "Hindi, ah, iniisip ko lang na baka iwasan ka ng zombie kapag nakita ka niya," natatawa sagot ni Migi sa kaibigan. Napasimangot naman ang dalaga dahil sa sinabi niya. "Pasmado talaga ang bibig mo kahit kailan. Fael tulong naman diyan, oh!" paghingi nito ng tulong kay Fael na hindi naman nito pinansin.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

Hindi pa rin bumabalik ang utak na mukhang nawala. "Magmaneho ka na! Ano pang tinutunga-tunganga mo riyan? Pasko? Setyembre pa lang, uy! Undas na muna bago ang mismong kaarawan ng kapaskuhan." Inis kong turan nang hindi na ako makatiis pa.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

Tila nakahanap ako ng nag-iisang kakampi mula sa milyon-milyong kaaway. "Thank you, Papa," sabi ko na may ngiti sa labi. Nang mahimasmasan na kami pareho ay saka pa lang ako nagtanong. "Papa, paano natin gagawin iyon? Na manganganak ako na hindi malalaman ng mga tao." "I have an idea. You cannot go abroad dahil mahirap kung makita ka sa airport lalo na ngayon na hindi mo sinipot ang contract signing. Kailangan ay maging maingat tayo sa bawat galaw natin."

ewan ko ba kung ikinamatay ata niyan pagkawala ng utak eh Napaupo na lang ako sa sofa, binuksan ang TV at unang bungad ay tungkol sa Covid-19 Teka... bawal mass gathering ah? paano yun magsisimba? Tinungo ko ulit ang kusina at lumapit kay mary "Bruha diba bawal yung simba simba ngayon?" tanong ko sakanya "Oo bakit?" "Sabi saakin ni essay magsisimba daw muna siya...hindi kaya nagsisinungaling na siya saakin? ilang araw pa lang kami tapos nagsisinungaling na siya saakin kaagad?"

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

'Looks like I failed. "Uncle, kuya is talking to someone—" Naputol ng isang hiyaw ang sana'y sasabihin ni Tanya. Dumagundong isang nag-aalalang boses. "Travis, kumalma ka!" sabi nito, "It's okay. Hindi kita ibabalik do'n kung ayaw mo." Napakapamilyar ng boses na iyon. Suminghap si Tanya. Natutop pa nito ang bibig. "It's Kuya Luke! He's like a hero!"

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na