Tula Tungkol Sa Pasko Novels & Stories

Papalubog na ang araw kaya naghahalo na ang kulay kahel na langit at maging ang malamlam na sikat ng araw sa kalangitan. And it makes the ambiance more romantic. Ackk~ "We don't have Christmas, Arissa. Hindi kami naniniwala sa pasko. And we don't celebrate that." "Ay, gano'n? Ang boring naman ng December n'yo. Pero may New Year kayo?" "Of course! Our ancestors celebrating New Year. Para sa kanila, mas lumalakas ang angkan namin tuwing sumasapit ang bagong taon. Lalo na kapag tumapat ang January 1 sa full moon."

Tita informed us na dito sila magsi-celebrate ng pasko since sa ibang bansa sila nag-celebrate sa nakaraang taon. “Helena, may gift ako sayo!” nakangiting bungad sa akin ni Trixie pagpasok ko sa aming classroom. Ngayon ang last day ng aming klase bago ang Christmas break. “Paano naman kami, Trix?” tanong ng ibang kaklase namin sa kanya. Umismid siya at binalingan ang mga ito. “Mag-exchange gifts nalang kayo dahil iilan lang ang mabibigyan ko. At anong akala niyo sa akin, maraming pera?”

Tanging sila lamang mag-ina ang sasalubong ng bagong taon dahil bumalik na sa Pilipinas si Taj kasama ang pamilya nito pagkatapos ng pasko. Isang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Tori habang siya ay dahan-dahang bumababa sa hagdan. Oo, magkasama sila ni Taj na nag-celebrate ng pasko. Alam niyang nangako na siya sa kanyang sarili na hindi na siya magpapa-uto pang muli sa lalaki pero sutil nga yata talaga ang puso niya dahil ito na naman siya, hinahayaan na naman niya ang sarili na malunod sa kanyang nararamdaman para sa dating asawa.

sagot niya sa akin kaya tumango naman ako sa kanya “Rest then, maliligo lang ako!” paalam ko sa kanya matapos kong halikan ang noo niya ****** Bisperas ng Pasko at nakahanda na ang lahat sa mansion para sa Noche Buena namin. May mga hinanda din kaming reagalo sa mga kasambahay namin at nandito din ang pamilya ni Hera dahil napagkasunduan namin na dito na sila magcecelebrate ng Pasko.

Halos wala siyang oras para sa iba pang bagay. Sa wakas ay tapos na rin ang exams at medyo tahimik na ang lahat. Papalapit na rin ang Pasko, kaya karamihan sa Europa at Amerika ay naka-holiday na. Sa wakas, makakapagpahinga na siya nang maayos kahit ilang araw lang. Pagkatapos ng huling pagsusulit, gaya ng dati, naghihintay sa labas ng silid si Tyler.

Para bang umiyak siya. "Huwag kang gagaya sa kuya mo, ayokong maghirap ka rin kagaya niya." Tinalikuran ako ni Mama at pumasok siya sa kaniyang kwarto. Nakarinig naman ako ng ilang putok na fireworks ng kapitbahay, hindi pa bagong taon pero ang dami nang nag-iingay. Napatingin ako sa orasan. "Pasko na..." Pumikit ako at nagpahayag ng maikling dasal sa panginoon.

Hindi ko na matandaan kung kailan pa ‘yon pero ayoko nang balikan pa dahil hindi rin naman maganda ang kinalabasan ng pagdiriwang na ‘yon. Sinong matutuwa kapag bisperas ng pasko o sa araw mismo ng pasko ay may nag-aaway, nagpapatayan at may umiiyak? Wala. Dahil para sa’kin— sa amin ni Red, hindi mahalaga ang pasko. Kaya sa tuwing sasapit ang pasko ay aalis kami ng kakambal ko at magpapakalayo-layo na kung saan hindi namin maririnig ang mga nakakairitang kanta o balita tungkol sa pasko. Kahit nga mga dekorasyon sa paligid ay ayaw namin makita dahil masasakit ang mga ‘yon sa mata. Ang bitter namin diba?

Panunuksong aniya. Hindi ko rin napansin na nakatulala pala ako. Ngayon lang kasi kami maglalagay ng Christmas decors kung kailan Christmas Eve na mamaya. Kaya ito kaming dalawa dinidisenyohan ang maliit namin na binili na christmas tree, christmas wreath na nilagay namin sa may pintuan, at mga letter balloon na Christmas Day sa pader. Kahit papa'no ay maramdaman rin namin 'yong pasko kahit kami lang dalawa.

Napunta kami muli sa sofa, magkatabi, naghati sa throw blanket, natagpuan ng ulo ko ang kanyang balikat, pumulupot ang kanyang braso sa akin. Sa loob ng isang minuto Parang… payapa. Halos normal lang. Pagkatapos ay nagsalita siya, mahina ang boses. “Alam mo bang ang Pasko ay dapat tungkol sa mga himala, di ba?” Inihilig ko ang ulo ko para tingnan siya. “Oo naman.” Kakaiba ang mga mata niya, biglang lumiwanag, at naging malalim. “Paano kung sabihin ko sa iyo na hindi ako eksakto… kung ano ang iniisip mo?”

taas noo pa ang pagkakasabi ko noon. Para sa isang average na nilalang katuwaan lamang ang makipagpustahan. Pero dito sa Strawberry Fields Academy, ang simpleng term na 'pustahan' ay isang mapanganib na bagay. We, rich kids don’t take that lightly, we take it very seriously. Example na lang ‘yung kakatapos lamang na human auction. Siguro iniisip ng iba na wala kaming magawa sa mga pera namin kaya kung anu-ano na lang ang ginagawa naming kalokohan.