روايات وقصص ضمن Tula Tungkol Sa Lungsod

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.

At habang sila ay mabubulok sa loob, kami naman ay patuloy na lalago at magpapakasaya dito sa labas. Pagkatapos noon, dumiretso kami sa Lux City. Isa ito sa pinakamayaman at pinaka-modernong siyudad sa dito sa Pinas. Dito matatagpuan ang mga negosyanteng kilala, mga pulitiko, at mga kilalang personalidad. Kaya hindi rin nakapagtataka kung bakit dito itinayo ni Fletcher ang bagong branch ng kanyang wine shop. Bongga ang opening.

Kundi isang lungsod na walang maiiwan. At sa bawat camera na ilalagay, sa bawat network na ikokonekta, sa bawat sulok na maaabot ay unti-unti naming binubura ang mga lugar kung saan pwedeng magtago ang anino. At kung may natira man hindi na ito katulad ng dati. Dahil sa pagkakataong ito ang lungsod mismo ang magbabantay. At hindi na kami huli.

Anong meron? Sinabi ng nadatnan naming katulong ni Lolo na nasa Amulung daw ito. Ang Amulung ay ang bayan na katabi ng Tuguegarao kung saan siya ang kasalukuyang Mayor ng bayan na iyon. "Paano. Iiwan na kita dito?” “Okey na. Nakakahiya ngang naabala pa kita.” “Ayos lang ‘yon. Nagkaroon naman ako ng kaibigan. Sana kapag magkita tayong muli ay magiging maayos ka na. Tandaan mo lang lahat ang mga sinabi ko sa iyo ha?"

"Napansin mo ba na palaging nababalutan ng ulap at hamog ang lungsod na ito? Kilala rin ang lungsod na to bilang ang City of Martial Arts at maraming mga master dito. Ang gusto kong sabihin ay nasa isang espesyal na heograpiya ang lungsod na to. Ang mga taong nagtatrabaho sa lungsod na ito ay may mas mahabang buhay, at ang kasaganaan sa isang malaking lungsod na kagaya nito ay hindi maikukumpara sa Middle Province!" "Napapahaba ng lungsod na ito ang buhay ng tao? Nagsisinungaling ka ba sa'kin?" Nagdududa si Fiona sa sinasabi ni Fane. Tinawanan ni Fane ang kanyang pagdududa habang nagkomento siya, "Mother-in-law, maraming bagay sa mundong ito ang hindi maipaliwanag. Halimbawa, yung luminous p

Tila ang bawat segundo ay mahalaga isang paalala na sa wakas, natagpuan nila ang tahanan sa isa’t isa, hindi sa bahay, hindi sa lungsod, kundi sa puso ng bawat isa. At sa dulo ng gabing iyon, habang ang lungsod ay tulog na, nakatulog sila sa yakap ng isa’t isa, ngiti sa labi, at pusong puno ng kapayapaan. Walang selos, walang tampuhan tanging pag ibig, lambing, at tiwala na handa nang tumagal magpakailanman.

simpleng tugon ko. Nakitaan ko si manang Tessie ng lungkot at awa. "Mahirap talaga mamuhay sa Maynila, Tina. Pero malaki ang sahuran doon. Sabihin mo lang kung tuluyan ka ng uuwi dito. Naghihintay ang isa pang pwesto sa palengke na pwedeng pagkakitaan mo sa araw-araw." alok niya sakin na nginitian ko na lamang.

At halos lahat ng may dugong mayaman sa dalawang lungsod, naranasan nang banggain siya. Kaya hindi na rin nakapagtataka kung bakit madami siyang kaaway. At sa kasalukuyan, halos lahat ng tao sa paligid ay nakamasid, naghihintay, nag-aabang. Kailan kaya tuluyang bibigay ang ama ni Luna?

“Saang lupalop na naman ito ng Pilipinas?” tanong niya sa lalaki habang nakasandal sa hood ng sasakyan nito. Ang lugar na pinagdalhan nito sa kaniya ay nasa mataas na parte. Kita roon ang buong bayan ng Tierra del Ricos, na sumasabay na rin sa pag-unlad ng ibang malalaking syudad sa bansa. May matataas na ring gusali.

“Ganap na kaming natalo, lalo na sa first-tier at second-tier na mga lungsod!” Mas mabilis na kumalat ang balita sa first-tier at second-tier na mga lungsod, kaya may mas mataas na pagkakataon na ang mga babae ay pumunta sa kanilang mga lungsod. Kaya naman, ang mga mamamayan ng mga lungsod na iyon ay mas masipag din. Tinampal ni Arthur ang kanyang noo at sinabing, “Bad news, bad news!”