Tula Tungkol Sa Pagpapasalamat Novels & Stories

payo sa akin ni tita. "Tita, alam ko po. Maraming salamat po dahil nandiyan kayo, kung wala kayo na dumadalaw sa akin sa kulungan at lumalaban sa bawat paglilitis sa hindi ko naman nagawang kasalanan ay baka nabulok na ako roon. Kulang pa nga ito para maging kabayaran sa inyo. Maraming-maraming salamat po." niyakap ko si tita at sa kanyang balikat na ako umiyak. Habang hawak-hawak ko pa ang isang shotglass nitong tequilla.

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

Naramdaman kong tumulo ang luha ko kaya agad ko itong pinunasan. "See I'm crying again. Hindi ko na kasi alam kung paano pa maging matatag. Sayo lang kasi ako kumukuha ng lakas ng loob sa tuwing nauubusan na ko ng lakas at pag-asa. But honestly I'm happy for you now, you're free now, wala kanang mararamdamang sakit at mamumuhay kana ng masaya at malaya kung nasan ka man ngayon." I smiled. "Basta gabayan mo ko ha? Gabayan mo ko pati na din ng magiging baby ko. Anyway, hindi pa pala ako nakakapag pasalamat sayo. Thank you for everthing, thank you for the love and care, salamat sa mga maikling panahon na nakasama kita. Salamat sa pananatili sa tabi ko, sa suporta, sa tiwala. Thank you. I would

“Masaya na ako na hindi ako nakulung sa China at naiwan doon… iyon na lang ang ipinagpapasalamat ko.” Sa gitna ng kasiyahan at selebrasyon, tahimik siyang nagmumuni at pinagsisihan ang ginawa sa nakaraan, at marahang umaasang balang araw... mapatawad din siya ni Tessa.

puno ng pagmamahal na sabi n'ya rito. Narinig n'ya ang paghagulhol ni Nalie kaya todo hagod s'ya sa likod nito para tumahan ang kasintahan. Hindi n'ya kaya na nakikita itong umiiyak. S'ya ang kauna-unahan na nasasaktan kapag nakikita n'yang nasasaktan ito. "Thank you Adrian, thank you! Hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan sa lahat ng tulong mo sa aming mag-ina," dagdag na pasasalamat nito.

Napatingin ako sa higaan at tumulo ang luha ko. "Sana tuluyan ka na talagang maging masaya sa piling ng mahal mo. Thank you dahil pinaramdam mo sa akin kung paano magmahal kahit panandalian lamang ang lahat. Thank you dahil nakasama kita sa maliit na panahon.... At pasensya na kung ganito ang closure natin ngayon."

Unti-unting tumahimik ang paligid habang nakatutok ang lahat sa mangyayari. “Magandang gabi sa inyong lahat,” panimula ng lalaki. “Maraming salamat sa inyong pagdalo sa pagtitipon na ito. Ang Hacienda Villafuerte ay nagpapasalamat sa inyong suporta at pagtitiwala.”

Matapos isara ang pinto sa likod niya, nagpakawala siya ng maliit na buntong hininga at sinabing, 'Salamat sa gabing ito. 'Paano mo ako pasasalamatan?' Tanong niya, mababa ang boses at magnetic habang nakatingin sa kanya ng nagtataka. Napakunot ang noo niya at bakas ang pagkalito sa kanyang magandang mga mata habang iniisip: Paano pa ba ako makakapagpasalamat sa kanya maliban sa literal na pagsasabi ng salamat? 'Uh... pwede ba kitang bilhan ng pagkain o kung gusto mo?' hula niya, hindi alam kung iyon ang hinahanap niya. 'Naku, hindi na kailangan niyan,' natatarantang sabi niya.

wika nito “Hindi mo naman ako kailangang pasalamatan, ginawa ko yun dahil gusto ko at isa pa ako nga dapat ang mag pasalamat sa pamilya niyo eh kasi kinupkop niyo ako dito simula nung mamatay yung mga magulang ko” seryosong litanya ko sa kaniya “Wala eh matalik na magkaibigan ang mga pamilya natin kaya sino pa ba ang magtutulungan?” sagot niya sa akin

“Saka Rence. Thank you at binaliwala mo nga yung nararamdaman ko sayo. Dahil paghanga lang talaga yun sa pagkatao mo. Na pagkatapos mo malaman ang nararamdaman ko sayo, nakita ko na yung tunay mong kulay. Dahil kung pinatulan mo yun. Pareho lang tayo nagsayang ng oras at pagkakataon na may makakilala pang tao na mas karapat dapat sa atin. Kaya walang dapat paghinayangan. Kundi malaki ang dapat nating ipasalamat sa isa't-isa.” Ang sakit ko naman magsalita. Parang sinabi ko lang naman na blessing yung ginawa niya sa akin. Sabagay, kala natin sa buhay mararamdaman mo yung pakiramdam na pinagkaitan ka. Ngunit sa totoo lang mas mabuti ngang mapagdaanan yan dahil lalo tayong tumatapang. Balang ar