Novel & Cerita Tulang Makabayan

ANG PAGBABALIK NG MGA BAYANI Isla ng Maligaya, ika-2 ng Hulyo – Limang taon matapos ang labanan Limang taon na mula noong protektahan ng mga taga-isla ang puso ng isla, at ngayon ay mas malaki at mas maunlad na ang komunidad. May mga bagong bahay na itinayo, mas maraming taniman at mga lugar para sa mga hayop, at isang bagong ospital at paaralan na itinayo gamit ang mga materyales na hindi nakakasira sa kalikasan.

Kaya Nagtulog - tulugan ako. Pinigilan ko rin Ang paghinga ko dahil pakiramdam ko sobrang bilis ng tibok ng dibdib ko. Naramdaman Kong bumangon ito at Mariin niya Akong hinalikan sa aking labi na dati niyang ginagawa pa nuon. Pero sandali lamang iyon,agad din niyang binitawan aking labi. Bakit parang nakaramdam ako ng kilig,Diba dapat galit ako rito dahil sa panloloko Niya sakin noon hanggang ngayon.

Hindi rin ako dinadapuan ng kahit na anong sakit. Naging mas mapanuri ako sa aking kapaligiran. Nasaksihan ko ang pag-gawa nila ng tatlong tulay na siyang nagdudugtong sa kabilang parte ng ilog. Mas pinadali nito ang transportasyon pabalik at palabas ng bayan. Gumawa sila ng tatlong tulay na gawa bato, sa magkalalayong bahagi ng ilog kung saan hindi kayang tawirin ng kahit na anong kalesa, karwahe o paa. Tinabas nila ang malaking bahagi ng kagubatan at mas pinalawak ang kanilang nasasakupan. Di kalaunan ay bumuo sila ng malalawak na sakahan at taniman. Nabibilang sa pinakamayamang pamilya dito sa San Lazaro ang pamilyang Amor, Dela Cruz, Dela Peña, Gonzales, Vergara, and Sedeño.

At Mula pagkabata Hanggang sa nag dalaga ay nakaukit na sa kanyang pagkatao Ang salitang Siya ay bunga nang Maling Pag-ibig " Pinunasan ko Ang isang butil nang luha na kusang tumakas sa aking mga mata pagkatapos Kong mag kwento sa mga bata, I'm a volunteer sa isang orphanage at tuwing weekends ay pumopunta kami rito upang bigyan Sila nang supplies at mag bigay aliw gaya nang pagkukwento ko kanina.

nag-aalala na ding sabi sa akin ng aking Inang reyna. "Hindi na natin matatawag ulit si Macara dahil ang mga babaylan ay kailangang malagak sa mahaba at tahimik na paghimbing pagkatapos na sila ay gumawa ng dasal na may presensya ng dugo," agad na sabi ni Tiyo. Sa mundo namin, ang mga babaylan ay hindi ganoon kalakas kumpara sa amin. Ang mga maharlikang pambira ang siyang pinakamalalakas na lahi sa mundong ito. Kapag ang isang babaylan ay gumawa ng isang ritwal na may presensya ng dugo ng isang pambirang maharlika ay nababawasan ang kanilang lakas at kailangan nang mahabang pagkakahimbing.

ALIYAH'S POV Banayad na hampas ng mga alon sa naglalakihang mga bato, sariwa't malamig na ihip ng hanging dala ang amoy tubig alat na halimuyak na halos yumayakap sa buo kong katawan, ang mga naglalakihang kulay berdeng burol at mga bahay na gawa sa purong mga brickstone. Mga naunang halimbawa na nagpamangha sa akin nang makarating ako rito sa Batanes.

Sa sandaling iyon, nalaglag ang isang core. Kuminang ang pulang core na kasing laki ng basketball. "Isang core?" Nang nakita nila ang core, nagkagulo ang lahat. Sa sandaling iyon, nakalimutan nila ang pagkuha sa dugo ng pagong. Alam nilang sobra silang mapapalakas ng core. Hindi lang iyon, ito ang core ng thousand-year-old Spirit Turtle. Mas mahalaga ito kumpara sa dugo ng pagong.

FLAME MORJIANA LAVISTRE - DELA VEGA MAAGA PA LANG LUMUWAS NA KAMI ng Bulacan para makapag pahinga pa kami. Kung tungkol sa panganganak ko nasabi na noon na CS ako pero, nakaya ko naman ilabas ng normal ang kambal. Mahirap pero nagawa ko naman ito.

Ang mga tanikala ay makintab na itim! Agad na napagtanto ni Darryl na ang mga tanikala ay gawa sa daang libong taong gulang na metal. Ang higanteng mga tanikala ng metal ay may hawak na isang higanteng hayop na mukhang isang tigre sa pagkabihag. Mayroon itong purong itim na katawan at isang pares ng mga pakpak na kasing puti ng niyebe. Ang buong katawan nito ay napalibutan ng pulang dugo na apoy.

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en