Romans & histoires Tulang Makabayan

malamig na sinabi ng lalaking nakamaskara, na tumapos sa sasabihin ng disipulong may patulis na baba. Tumungo ng mabilis ang lalaking may patulis na baba. “Oo, ang Cliff of Sorrow. Baka naisip nila na mas mabuti pang magpatihulog na lang sila sa bangin kaysa sa mamatay sa mga kamay natin.”

Humakbang palapit si Jericho. Mabagal. Parang bawat hakbang ay may dalang bigat ng mga taon na inaksaya nila sa pag-iwas sa isa’t isa. Itinaas ni Angeline ang kanyang mukha.

EULA Wala pang kalahati simula ng baybayin namin ang daan papunta sa bukid pero itong amo ko ay halos mapugto na ang hininga dahil sa matinding pagod. "Kaya mo pa?" Ang tinig ay hindi nag-aalala kundi nang-aasar. Siraulong Pancho, ang hilig niyang gawing mahina si Sir Akio. Tumayo ng tuwid ang amo ko at naglakad ng matulin. Napailing nalang ako dahil sa kayabangan nilang dalawa. Para silang nagkakarera, kulang na nga lang ay tumakbo. Saglit akong tumigil sa isang malaking puno nang santol. Pagod na pagod na ko kakahabol sa kanila, buti sana kung kasing haba ng biyas ko ang biyas nila.

TALAGANG ONE BILLION ‘YAN? Agad lumitaw ang tatlong tuldok, sinundan ng sunod-sunod na shocked emojis. Tapos— Lira: ANO ANG PUT—?! SANDALI. BIBILANGIN KO LANG ANG MGA ZERO. Lira: 1,000,000,000. DIYOS KO. ONE BILLION ‘YAN!!! Lira: ANDREA ANO ANG GINAWA MO?!?! Napaupo ako sa piano bench, parang nahihilo.

Tulala akong nakatitig sa kawalan, para bang isang taong natalo sa sugal ng ilang milyon at ngayo’y binabayo pa ng bangungot ng mga utang na imposibleng mabayaran. I buried my face into my hands at nanatili akong ganoon sa ilang minuto. Hanggang sa bigla kong naramdaman na parang may humarang sa mga patak sa katawan ko. Bahagya kong iniangat ang aking mukha, mabigat at nanginginig, bago dahan-dahang napatingala. There’s an umbrella. A big red umbrella, steady above me.

Isang mabantot na pag iibigan ang kanilang kwento Kung nagtataka kayo kung paano nagawa ni mary na ipabalik ang kaluluwa ni machete sa katawan niya... simple lang. Ang isang kaluluwa ay pwedeng pumasok at lumabas sa isang katawan ng taong kamamatay lang at ayun ang ginawa ni mary kay machete... ibinalik niya ang kaluluwa nito sa kanyang katawan ngunit sa ganong paraan ay panandalian lamang dahil ginagawan pa ng ritwal para sa permenenteng pag stay ng kaluluwa sa katawan ng tao.. kailangan nito ay dugo at ipapainom sa katawan ng tao. Ang problema lang bobo kasi itong si mary dugo niya ang ginamit! dugo ng isang patay kaya naman buhay na patay ang lumabas. Hindi ligaw na kaluluwa si machete..

Tuluyan na siyang nawalan ng lakas pakabagsak doon, sarap na sarap niyang pinakiramdaman ang punda ng higaan kasabay ng pagsinghot sa mabango nitong unan."Heaven," buntong hiningang sambit. Parang bumuhos ang lahat ng pagod at sakit ng katawan niya pakahilata sa kama, ilang sandali rin siyang ganoon hanggang sa naramdaman niya na nakabawi na siya ng kaunti.

But something else. Something I wasn’t ready to name yet. Mukhang tama nga si Ali… Ako ang unang mababaliw samin dalawa. “Tulala.” Puna ng isang pamilyar na boses, mahina pero malinaw, sapat para putulin lahat ng iniisip ko at ibalik ako sa realidad.

San Lorenzo Kalye Pilipo, Santo Rosario Ika-31 ng Disyembre 1945 Felicidad de Quintos y Flores Kalye Burgos, Santa Clara San Lorenzo Minamahal kong Francisco, Lubos akong nagagalak ng mabalitaan kong ikaw ay nakaligtas ngunit labis ang aking hinagpis ng malaman kong ika'y hindi na muling babalik pa sa lugar kung saan ang ating pag-iibigan ay nagsimula. Naaalala mo pa ba noong tayo'y mga musmos pa lamang lagi tayong nasa pampang ng Ilog ng Pag-ibig nagkukwentuhan sa ilalim ng matandang puno kung saan nakaukit ang ating mga pangalan, kung saan doon nanumpa sa pagdating ng tamang panahon tayo ay maikakasal at magkakaroon ng malulusog na supling. Ngunit sadyang malupit ang tadhana ang minsang pa