Tulang Makabayan Novels & Stories

himig-pagbibiro niya. Sumulyap muli sa arko si Matthaios. Nagliwanag ang mukha nito nang makita ang makikislap na ilaw ng mga bahay at iba pang mga istruktura na nakalatag sa lupaing iyon ng Batangas. Dahil sa mataas nilang kinalalagyan, nakatungo sila ngayon sa lugar na kinalalagyan ng pamosong Taal lake at Taal volcano na pumutok mahigit dalawang taon na ang nakakaraan.

Iyon ay tanda ng katapangan bilang sandata na may paninindigan upang ipaglaban ang bayan. Napapalibutan si Macario ng mga kasamahan niyang handang ibuwis ang buhay para sa pinakamamahal na bayan. Tulad niya, may iisa silang layunin. Iyon ay upang ipagtanggol ang kanilang mga kababayan mula sa mapang-aping mga banyaga na sumakop ng kanilang teritoryo. Ngipin sa ngipin, pangil sa pangil. Dadanak ang dugo para sa Dangal ng Inang-Bayan.

"AH! SALCEDO TULUNGAN MO AKO! AHH!" Tuluyan na nga siyang nadaganan ng bakal, sobrang diin ng pagkakapikit ng kaniyang mata at panay ang sigaw at iyak niya. Walang nakakarinig pa naman sa kaniya at sa palagay nya lahat ng kasama niya ay mayroong ginagawa. "AHHH!" Buhay na buhay pa rin siya at ramdam na ramdam niya ang pagdurog ng kaniyang mga buto sa paa at balakang, ramdam niya rin ang dugong paakyat sa kaniyang lalamunan.

Kung tutuusin nga nangtataka na din ang dalaga kung bakit hindi niya nagawang magustuhan si Makoy sa kabila ng pagalaga nito sa kanya at pagiging super hero pa niya. Guwapo naman si Macoy mala Paolo Avelino na moreno version kaya hindi rin naman papahuli sa tinding dahil malaking lalaki din naman parang kasing sukat din o halos nalalapit ang taas nito Kay Jeon.kulang kulang marahil ng mga dalawang pulgada ang lamang ni Jeon. Samantlaang si Jeon na amo niya matangkad talaga dahil sa may kahing kano plua natural maputi dahil kumbinasyon ng Singgaporien

tanong ko “Tatlong piraso po sa limang peso,” tumango ako. “Bibilhin ko lahat,” nakita kong nanlaki ang mata niya. “Pero sa isang kundisyon, kunin mo itong bulalak na ito at dalhin mo sa malayo. Ibigay mo sa iba, o itapon mo, ikaw bahala.” “Hala, talaga po?” Tumango ako. Binili ko ng isang libo ang basahan na pang singkwenta pesos lang sana.

Ow, boy. "1 billion and 500 thousand" Madiing sambit Ng lalaking may 101 card na lumapit sakin kanina. Tila Naman nag uusok Ang ilong ni Dariuz na ngayoy naka kuyom na. Kahit naka maskara ito ay kilang-kilala ko Siya. "Going once.... going twice....going thricee....SOOLLDD!" Tila na bunutan Ako Ng tinik Ng marinig ko iyon, finally! Sana Tama to.

Tila ba ang dating nuon sa akin ay isang utos na hindi ko maaaring tanggihan. Hindi kasi pakiusap ang pagkakabigkas niya. Kundi para siyang inuutusan ako. “Pakasalan mo ako," nakatitig siya sa mukha ko. Matapos ay bumaba iyon sa katawan ko at nung bumalik ang mata niya sa mukha ko. Sa labi ko iyon nakatuon. Parang nababasa ko na ang susunod na mangyayari. Kinilabutan na ako. Ang mga balat ko nagsitaasan ang mga balahibo.

Pumasok ako sa pinaka-unang tindahang nakita at bumili ng napakaraming alak kahit alam kong imposibleng maubos ko 'yon ng mag-isa. Walang matinong patutunguhan ay sumampa ako sa yate at naglayag sa gitna ng dagat, sa gitna ng dilim na tanging buwan ang nagtatanglaw. Nang hindi ko na makita ang pupuntahan ay sumigaw ako sa kawalan kasabay ng pag-agos ng luha. "Ang sakit-sakit! Bakit? Tamara, Bakit?!" Inubos ko ang boses sa pagsigaw bago tinungga ang alak sa mismong bote nito.

Nang nakaahon ako bigla nalang siyang nawala. "Mabait ang mama mo Santi..nagkausap na ba kayo?" "Yeah..." hinalikan ulit ako nito sa buhok. Nagiging hobby niya na yata. Umakyat kami sa hagdan na bato hanggang sa makarating kami sa malawak na lupain. Ang malawak na lupa ay puno ng bulaklak at mga puno at kung hahawiin ang mga dahon makikita mo sa gitna ng malawak na lupa ang isang white house. Nasa tatlong palapag iyon at ang pinakatuktok na palapag ay purong kristal na dingding! Wow!

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.