Novel & Cerita Tulang Makabayan

Fond Ang mga alaala ng taong mahalaga sa atin ay parang init ng araw—hindi laging nakikita, pero laging nararamdaman. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS Nagbabadya na ang pagbuhos ng ulan nang makarating kami sa Lomihan ni Aling Milings. Kadalasan ay mga hapon o gabi ang dagsa ng tao rito. Nakita ko naman na hindi gaano karami ang mga kumakain kaya makakapili kami ng pwesto na tabi ng bintana na siyang overlooking sa bulkang Taal.

si Froilan. Asus, afam lang ang no retreat no surrender. Kampon ka rin ni McArthur eh may magic word para sa Pilipinas “I shall return.”.....sabay na nagtawanan ang mga baliw. “Less, si pareng Froilan na naman ang nakikita mo.”....si Gian Uminom mo na ako ng tubig at tsaka umayos ng upo. “Ako ang nakikita, ako ang nasisisi Ako ang laging may kasalanan

Tanong niya na nagpalunok sa kaluluwa ko, “…lumapit ka na rito bata. Huwag ka nang mahiya.” Muli akong napatingin sa kaniya habang inilabas niya ang palad niya sa loob ng manipis niyang shorts. Pinabakat niya sa tela ang malaking alaga niya. Hulmadong-hulmado ito, malaki, mahaba at matigas na handang pumunit ng kung anomang masikip na butas na papasukan nito. Naalala ko kasi na bukod sa gwapong itsura niya, ang alaga niya ring iyan ang panay na pumapasok sa panaginip ko habang nasa ibang bansa ako.

Pinilit kong limutan ang lungkot na pumaloob sa akin. Ang atraksyong Krus ay may taas na 302 feet. Ito ay gawa sa pinagsamang bakal at konkreto. Sa pagkakataong iyon ay naabot lamang namin ang ika-36 na palapag nito kung saan maaari naming masilip sa mga bintana ng pahalang na bahagi ng krus ang kabuuang likas yaman ng Bataan at sa kung hanggang saan pa man ang kayang abutin ng aming mga mata. Nakakalula ngunit nakakabilib ang karanasang ito.

💥 Ang Pagguho ng Pine Peak “MABASAG!” Sa sigaw ni Pu Nanzi, ang buhawi ay lumubog ng tatlong pulgada. Umuga ang buong pine peak. Sa isang dagundong, ang buong bundok ay lumubog ng ilang dosenang metro parang nilamon ng lupa. Ang batong tulay na nag-uugnay sa Samahang Liwayway ay nabiyak sa gitna at nahulog sa bangin. 🩸 Ang Pagbagsak ng Depensa

“Ikaw talaga…” Habang papunta siya sa counter, bahagya siyang kinakabahan. At nang makita niya ang bouquet — sobrang tipid pero eleganteng white tulips — napahinto siya. White tulips. Ang paborito niya. At ang unang bulaklak na binigay sa kanya ni Darvey noong hindi pa sila magka-anak ng landas. Dahan-dahan niyang binuksan ang card.

tanong ko “Hindi mo na po yan kailangan bayaran dahil bayad na po yan ng poging lalaki kanina. Saka pinapabigay niya po ito sayo.” Binigay niya ang panyong ginamit niya sa’kin. Simple lang pero mabango at alam kong mamahalin ang tela. May nakaburda ring letra na ‘A’. “Nasaan ang lalaki?” “Umalis na po siya. Sige po, ingat po kayo.” Tumakbo ang bata paalis. Tumayo naman ako at nagmamadaling sumunod sa kaniya para tignan kung sino ang nagbigay ng panyo.

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

Tumango ako. Inilibot ko ang tingin sa kabuuan ng naturang bar. Dito ko huling nakita si Delilah na best friend ni Beauty. Sisiguraduhin kong dito ang bagsak ng babaeng 'yon. Malaking halaga ang ninakaw nito at pagbabayarin ko ang babaeng 'yon. I'm wondering kung saan niyo'n dinala ang pera na inilagay nito sa naturang bag. Ni hindi ko makita iyon sa bahay. Sabagay, matatawag itong tangang magnanakaw kung dadalhin pa nito sa mansion ang perang ninakaw. That's crazy!

Letche ka! Malakas ko siyang hinampas sa likod dahilan para mabigla ang mga nanonood sa ginawa ko. Hindi ba nila na pansin ang pag tayo ko? O, masyado lang bang naging ma-siyahin itong si Tan Tan sa pag kapanalo niya. Natukod na lang siya sa lupa gamit ang kanyang isang kamay at dalawang tuhod habang ang isang kamay naman niya ay hawak ang likod na napuruhan.