Novel & Cerita Tulog Mantika

Kabanata 21 Sayang Tuluyang bumagsak ang malakas na ulan. Pareho kaming walang imik ni Matthias. Kanina pa siya walang kibo, his grumpy face didn't changed at all, mas lalo lang lumala ng maipit sa gitna ng traffic. Tila slow motion ang galaw ng bawat sasakyang nakahinto. Ako man, nahihilo na kakasunod sa wiper ng kanyang sasakyan. Nanlalabo na rin pati ang harapan nito dahilan para mas lalong maburyo. Wala akong halos matanaw maliban na lang sa pabalik-balik na galaw ng wiper ng kanyang sasakyan!

"Taliwas na ako." Tumango siya sa akin kaya pinaandar ko na. Tuloy lang ako sa pagmamaneho dahil hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang mahinto ako sa tahimik na lugar, bihira lang ang mga bahay. Bumaba ako sa aking motor at naglibot-libot. May nakita akong ilog doon, agad ko itong pinuntahan. Napakalinis ng tubig at may mga water lily din. Umupo ako sa damuhan. Kapag may nahahawakan akong bato ay binabato ko sa ilog. Tanging pag-agos lang ng tubig ang aking maririnig. Ang sarap pala sa pakiramdam kapag wala kang iniisip.

How dare she? Ilang sandali pa, nagsimula na itong magturo. Sa kabila ng pagiging palabiro at makwela, hindi makakaila na magaling ito magpaliwanag tungkol sa Mantra. Lahat daw ng sagot namin ay tama. Na ang Mantra ay mga ginawang salita o kilos para mailabas ang sariling mahika habang ang Salita ng Salamangka naman ay ang mga mahihiwagang salita na ginagamit para manipulahin ang mga bagay-bagay, may buhay man ito o wala.

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

VANILLA MAGTUTULOG-tulugan lang naman sana si Vanilla ngunit hindi niya akalain na tuluyan pala siyang nakatulog. Nang magising siya ulit, katahimikan ang namayani sa buong kwarto. Wala sa sariling nailibot niya ang tingin sa buong paligid at nang mapagtanto niya na nagiisa lang siya sa silid, tsaka pa lang siya tuluyang bumangon

Tumayo naman ako at lumapit doon, hinanap ko naman sa loob ang etlog na sinasabi niya at may nakita akong dalawang etlog. "Ayos lang po ako hehe, ipagpatuloy nyo lang po ang pagkain. Wag niyo na po akong isipin dito." Nilagay ko na ang mantika sa kalan. Ilang minuto lang ay nilagay ko ang etlog sa kalan, napatalon naman ako sa gulat dahil tumalsik yong mantika. Napatili ako ng natalsikan ako sa braso. "Gagu ka ah!" Inis kong sabi at akmang susuntukin yong kalan.

Ahahah “Tulog ba yang si baby ng kunin mo kila lola?” tanong ni Magnus. “Ha? O-oo tulog na siya” sagot ko naman na medyo nagkanda utal utal pa. “So…” “So… what?” tanong ko at napaatras ako ng dahan dahan ang lapit ni Magnus sakin. “Hmm magtigil… medyo mahapdi pa ang kipay ko e” bulong ko na ikinatawa niya.

Hindi siya gumalaw, wala siyang balak magpaliwanag o ipagtanggol ang sarili. BLAG! Malakas at marahas na ibinaba ng matanda ang tasa ng kape sa mesa, dahilan upang tumapon ang mainit na likido sa mamahaling hardwood. "Gago ka talagang bata ka! Ano-anong klaseng dumi at basura na lang ba ang idinarating

pakilala niya sa akin. Tuluyan na napalis ang ngiti ng babaeng kaharap namin. Para itong bangus na ibinabad sa suka sa pagkaputla. Kulang na lang ay mantika at pwede ng prituhin. Di mapalis ang tingin nito sa akin hanggang sa tuluyan itong mapaiyak at saka umiling.

Khaliyah POV Tanghaling-tapat nun. Mainit ang sikat ng araw na tumatama sa tolda na maliit dito sa silong ng bahay. Naisip kong igawa nang maiinom ang mga staff ko kaya pumunta ako sa kusina. Sayang naman ang oras kaya sinabay ko na ang pagluluto ng ulam. Hawak ko ang sandok at iniikot ang kumukulong ginataang manok na pang-tanghalian ng mga staff ko. Ito rin kasi ang ulam na nire-request nila kahapon kaya pinagbigyan ko na.