Tulog Mantika Novels & Stories

Mariing tanong naman ni Luther sabay lingon sa mga katulong na naroon. "Wala po kaming alam, Senyorito." Sabay-sabay na sagot ng mga katulong. "It's just not a frog okay? It's bullfrog, ewwww!" Maarte namang wika ni Maja sabay talon at sumiksik ito kay Luther. "Alisin ang mga iyan," utos naman ni Luther sa mg katulong magkasalubong na kasi ang mga kilay nito kaya tarantang tumalima ang lahat.

Ang mga Lobo at Mangkukulam. "Ang ikalawang bundok ay tirahan ng Diyosa ng tubig na si Banhar" tama, doon sa ilog. Iyon ang una naming tinigilan na bundok, kung saan kami kumuha ng tubig. At ang binigay na lalagyanan ng Diyosa ay tunay ngang kahanga-hanga, dahil kahit bawasan namin ito ng tubig, kataka-taka at hindi pa rin ito nauubos. Bukod sa magaan lamang iyon, at halos madali lamang na buhatin. Nakakabigla lamang na isa pa lang mahiwaga ang lalagyanan na iyon.

‎"Mukhang matibay." ‎"Baka makatulong." ‎"Sa alin?" ‎Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya. ‎"Para hindi na masunog ang susunod mong lulutuin." ‎Natigilan ako. ‎Pagkalipas ng ilang segundo, saka ko lang naalala ang adobong muntik ko nang masira. ‎"Ay..." ‎Napangiwi ako. ‎"One time lang 'yon."

Sinubukan kong lumunok, pero sa halip, maasim na likido ang tumaas sa lalamunan ko. "Katotohanan o sugal, munting isa?" tanong ni Logan. Sumandal ang likod ko sa puno habang mahigpit kong kinakapitan ang katawan nito para mabuhay. "Sugal," bulong ko, nanginginig ang mga binti ko hindi dahil sa takot kundi dahil sa pagnanasa. Pakiramdam ko kailangan ko ito. Kailangan kong gawin ang sinabi nila, at nakakapanabik iyon para sa akin.

“Payakap nga…sa leeg hanggang mag violet.” “Clout down to earth!” “Sabi mo hindi ka pa inaantok?” “Clout! Wag sana masarap tulog mo” “Seryosos? Tulog kana?” “Pag ako umiyak talaga dito.” Ayy magaling, tinulugan pa yata ako. Sabi niya hindi pa inaantok tapos ngayon tulog na. Mga tao nga naman.

tanong ko naman. "Kapag may manika." sagot nito. "May manika? Siraulo ka ba? Lahat ng tao may manika. Marami kang makikita na manika sa mall." inis na wika ko kay Solomon. "Tsk. You don't know how to differentiate the manika sa mall at sa mangkukulam." ani nito na may himig pagyayabang.

Tumingin siya sa magkabilang panig bago ipagpatuloy ang kanyang paliwanag gamit ang mga aral na kanilang kinagisnan. “Isipin ninyo muli ang ilog na ating laging tinutukoy. Kung ang mga nasa itaas ay maglalagay ng harang at itatago ang lahat ng tubig para sa kanilang sarili, ano ang mangyayari? Sa simula, maaari silang magkaroon ng sapat na suplay. Ngunit sa paglipas ng panahon, ang tubig na nakulong ay hindi na malayang dumadaloy—ito ay magiging marumi, mamumuo ang dumi, at mawawalan ng lakas. At kapag dumating ang panahon ng malakas na ulan, ang tubig na hindi makadaloy pababa ay aapaw at babaha mismo sa lugar na kanilang pinagtataguan.”

SEVENTY EIGHT TULALA siyang nakatitig sa kisame ng kanyang silid habang panay pa rin ang pagtulo ng mga luha niya. Hindi pa rin ito tumitigil sa pagbagsak nito. Katatapos lamang siyang babuyin ni Nick, katatapos lamang nitong makaraos mula sa init ng katawan nito ng mga oras na iyon. Gusto niyang sampalin ito ngunit hindi niya iyon magawa. Nanatili ito sa tabi niya at pagkatapos ay tinanggal na nito ang panyo sa kanyang bibig.

" Tama ba ang pagkakarinig ko? Bukas ng gabi? " " Bukas na ng gabi ko tatapusin ang lahat. Sapat na ang isang buwan kong paghahanda para maging pulido ang lahat ng mga pina-plano ko. " Hinawakan ni Logan ang magasin at isa-isang nilagay roon ang mga bala ng baril. " Kung ano man ang magiging katapusan nito, sinisiguro kong ako pa rin ang mananalo rito. "

Natawa naman ako dahil hindi ganun manghuli ng talangka. “Hindi naman kasi ganiyan.” Saad ko saka ko siya nilapitan. “Ganito manghuli ng talangka, maghanap ka ng bahay nila tapos buhusan mo ng tubig kapag walang lumabas hukayin mo ng maingat para hindi tuluyang magiba ang lupa.” Tinuruan ko siya kung paano manghuli ng talangka. Naghanap naman na ako ng malaking butas na maaaring bahay ng talangka pero mga walang laman.