Tulog Mantika Novels & Stories

"Teka lang asan na pala 'yung matalik mong kaibigan?" " Wala na andoon na siya malayo," "Ganoon ba talaga?" "Oo naman bakit ba?" "Wala para kasing may tinatago ka na ayaw mong sabihin." "Ani? Wala kaya" "Anyway pumunta naman tayo roon malapit sa ilog at doon natin ipagpatuloy itong pag-uusap natin kasi maganda tambayan doon," wika pa ni Troy sabay turo sa isang upuan malapit sa ilog.

Mula rito, madali na lang kay Minggay ang ma-manipula ang kanyang subconscious. "Pagpitik ko ng daliri, hindi mo na maaalala ang lugar na ito at ang lahat ng nangyari sa'yo dito. Pero magbabalik sayo ang lahat ng alaala ng pamilya at mga kaibigan. Pagpitik ko ng daliri, hindi mo na maaalala ang lugar na ito at ang lahat ng nangyari sa'yo dito. Pero magbabalik sayo ang lahat ng alaala ng pamilya at mga kaibigan. Pagpitik..." paulit-ulit na sinasabi iyon ni Minggay. Mga sampung beses. Para lumubog nang husto ang mga utos niya sa kamalayan ng guro.

"Anong panahon na ba ngayon? Tigilan mo na ang paniniwala sa mga lumang pamahiin!" "Isa pa, kahit ayon sa lumang kasabihan, ang tunay na ibig sabihin noon ay siyam sa sampung ipinanganak sa Taon ng Tupa ay pinagpapala, dahil ang salitang 'tupa' ay katunog ng salitang nangangahulugang suwerte."

Tila may isang boltaheng kuryente na dumaloy sa buo kong katawan ng magkadikit ang aming katawan. "Hmmm.. kapag sila pwede, tapos ako hindi? Ganun ba iyon, honey? Hmm?" Paos na saad ni Logan. Mapupungay ang mga mata niyang tinitigan ang dalaga. Ilang taon siyang nanabik na muli niya itong mahagkan at mayakap. Kaya hindi niya mapigilan ang sariling magselos sa mga lalaking malagkit kung makatingin sa kanya. "Oo, Logan! Kaya huwag mo akong pakikialaman dahil wala kang karapatan." Mariin kong saad.

tanung niya "Opo inang "sagot neto "mabuti Kung ganun halika na at mag pahinga na " Dinala na nya ang paslit sa higaan at Pinatulog na niya ito Habang siya ay Pumunta na sa bangko at natulog na Linapitan niya ito at ginising " Remo iho gumising ka " wika neto tinatapik ang braso ng paslit

Manila, 2019; present year Sa isang pangkaraniwang klase, mangingibabaw ang pinaka-kakaiba sa lahat. “Miss Medrano!!! Are you listening?” bulyaw ng lecturer sa isa sa mga estudyante niyang nakapandekwatro at tila may sariling mundo habang ngumunguya ng bubble gum. Pagkarinig ay umayos siya ng upo at agarang bumalik sa reyalidad.

Tulog. Nakaupo ito sa isang upuang de-gulong na hinihila papalapit sa kama. Bahagyang nakasandal ang ulo nito sa gilid ng kama habang nakahawak pa rin sa kamay niya, tila kahit sa pagtulog ay ayaw siyang pakawalan.

Fond Ang mga alaala ng taong mahalaga sa atin ay parang init ng araw—hindi laging nakikita, pero laging nararamdaman. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS Nagbabadya na ang pagbuhos ng ulan nang makarating kami sa Lomihan ni Aling Milings. Kadalasan ay mga hapon o gabi ang dagsa ng tao rito. Nakita ko naman na hindi gaano karami ang mga kumakain kaya makakapili kami ng pwesto na tabi ng bintana na siyang overlooking sa bulkang Taal.

sabi ni Vheno naputol nang samaan siya ng tingin nito. "Sa'yo nagmana pero hindi sa pagkababaero mong ugali!" sagot ni Thea umiling na lang kaming lahat kahit sa itaas ganito sila hindi nahiya. Umalis naman kami para tumingin sa mga taong nasa lupa. Ang tunay na TALINO, hindi 'yong lumalaki ang ULO, at ang tunay na EDUKADO di nanlalait ng ibang TAO.

😨 Ang Pagkamangha ni Teng Li Habang tumatagal ang habulan, lalo pang namamangha si Teng Li. Sa kanyang late stage Foundation Establishment, dapat ay madali niyang maabutan ang isang Qi Condensation brat. Pero sa tuwing malapit na siyang tumama— nagte-teleport si Juan. At habang ginagawa iyon ni Juan, lalo pang tumitindi ang interes ni Teng Li. Teleportation ay Nascent Soul technique. Hindi ito dapat kayang gawin ng isang tulad ni Juan. Sa paningin ni Teng Li, may hawak si Juan na napakahalagang kayamanan.