Tungkulin Sa Pamilya Mga Nobela at Kwento

Isang mahabang buntung-hininga ang pinakawalan nito. “No. She takes her responsibilities seriously. And family is very important to her. Kaya nga po kahit salbahe sa kanya kadalasan si Tita Maisie, hindi niya pa rin makayang tiisin ito kapag humihingi ng tulong sa kanya,” anito. Saglit na napakunot-noo siya sa impormasyong iyon.

Cecilia's p.o.v. People define that the family is the highest institution in every community in worldwide, and they said that family are always there for you whatever it happens but still they care about your good even in sadness or in pain. Paglingon-lingon lang ako sa mga kasama ko dito sa kusina ng aming bahay habang hawak ko sa aking kamay ang kutsara at tinidor, kumakain kasi kami nina mom at dad habang nasa gilid lang ang mga katulong na nakatayo para pagsilbihan kami.

paulit ulit ko itong hinalikan sa kaniyang noo. "p-pero... Pamilya mo sila Voughn, a-ayokong itakwil ka nila ng ganun, dahil kahit anong mangyari saatin kapag may pamilya tayo mat masasandalan tayo ano mang oras, mahalaga ang pamilya, sila lang ang may kayang intindihin tayo" Umiiyak nitong saad.

Ngumiti ito sa akin at pinag lalaruan ang lighter na hawak n`ya. “Kahit na wala si Marshall dito, I still take care of you, and you are my responsibility, lahat ng miyembro ng familia ay responsibilidad ko, so don’t act on your own, huwag ka mag aalangan na humingi ng tulong,” he explained, and I clenched my teeth and look away. “In the first place, I am Marshall’s responsibility–“

Handa akong ipagtanggol ang aking pamilya at ang aking mga mahal sa buhay, kahit anong mangyari. “Magsimula ka na,” utos ko, pinananatili ang pagkatig na may hawak na kutsilyo. Ang misyon na ito ay dapat makumpleto—ang buhay ng aking pamilya at ang tagumpay ng aming grupo ang nakataya.

“Sabi mo nga gusto mo ng tahimik na pamilya. Kaya tigilan mo na yan.” “I will. As long na wala na talagang gusto na gumulo sa atin. Sa pamilya mo.” “Thank you, Cedrick. Malaki ang responsibilidad mo sa akin. Pati proteksyon nga ng pamilya ko nasa balikat mo na.”

Ang tanging mali ay kung bakit tila responsibilidad niyang iangat ang dangal ng kanilang pamilya. Her brother was a black sheep in the family. Nalulong ito sa masamang bisyo at kasalukuyang nasa rehabilitasyon. Isang malaking pagyurak sa magandang imahe ng kanilang pamilya ang ginawa ng kanyang kuya kaya pakiramdam niya, siya ang ginawa ng ama para mapagtakpan ang bulok na parte na iyon ng kanilang pamilya.

“Gagampanan ng anak ko ang kanyang tungkulin. He understands the importance of securing our family’s legacy, so don’t worry about him.” Mallorie’s heart sank. Tungkulin, hindi pag-ibig. Isang kasunduang pangnegosyo, hindi isang tunay na kasal. “What’s the expectation for the heir?” “Isang lalaking tagapagmana, kung maaari. Para matiyak ang kinabukasan ng aming pamilya.” Hinihiling sa kanya na magdala ng isang anak, hindi dahil sa pag-ibig kundi para sa pamana ng pamilya.

sagot ko, ramdam ang bigat ng aming mga tungkulin. Napaisip ako sa mga hakbangin na dapat naming gawin sa hinaharap. Pareho kaming may mga responsibilidad na bumubuo sa legacy ng aming pamilya, at alam kong hindi madali ang daraanan naming dalawa. “Isang bagay ang sigurado,” dagdag ni Red. “Kailangan nating suportahan ang isa’t isa. Ang tagumpay ng isa ay tagumpay ng lahat.”

"Ikaw ang mas nakakaangat sa buong pamilya natin. Responsibilidad mo na ibigay ang mga kailangan ng mga kapatid mo!" Responsibility. She's always reminding me that my siblings and this family are my responsibilities to feed and dress, but she was never responsible for being a mother to me. "Ibinigay ko po sa inyo lahat nang natitira sa'kin, mama. Kahit po ang para sa review center ko ay ipinadala ko na sa inyo. Wala na pong natira sa'kin. Sapat lang po ang naitira ko para sa sarili ko, para lang po sa graduation ko at sa pangangailangan ko araw-araw." I explained. Nagsimula nang tumulo ang mga luha ko nang hindi ko na napigilan ang matinding pagbigat ng dibdib ko.