Novel & Cerita Tunog Ng Ulan Sa Salita

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”

Natatawang hinawakan naman ni Shawn ang kaniyang ulo at saka mabilis na sinabayan ang pagtakbo pabalik sa sasakyan. Natawa na lamang sila sa pareho nilang kalandian habang pinupunasan ang parang basang sisiw nilang sarili. "Ayaw ng ulan..." bulong ni Shawn sa kaniya na mas ikinatawa niya. Mukha ngang ayaw ng ulan. Ang bitter! Sana pinatapos mn lang sila kahit na isang halik lang. Masyadong masungit ang ulan.

What the hell is he saying? "Matapobre? What is the meaning of it?" Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa bago niya ako iningusan. "Kaming mga mahihirap lang ang nakaka-alam ng ibig sabihin niyan. Huwag mo akong tinatanong dahil hindi ko sasabihin." "Seriously Trexie?" Humalukipkip siya at tumingin sa unahan. "Seryoso ako Chanel. Kung ayaw mong itakwil kitang kaibigan huwag mo na ulit bibigkasin ang salitang iyan."

Hardin said honestly looking Ulan mood of dressing. "It's actually going go be fantastic so I will get go beat some hold rag man overnight it's been long I went to gym for training" Ulan smirked. "Weirdo" He said shortly. "You actually said that so I could heal your right?" Ulan asked and he nodded positively. "What's not weird in this world right now? Even checking walking with his two legs will have it's leg raise up at last generation right in front on us on our table" Ulan said.

“Ang buhay ay hindi naman palaging umuulan. Minsan naman ay makulimlim, minsan naman may araw. Hinahayaan ng Diyos na maulanan tayo paminsan minsan dahil alam niyang pagkatapos ng ulan ay magiging mas malakas ang resistensiya natin mula sa mga sakit. Minsan hindi natin kailangan ng payong kapag umuulan kung ‘di ng taong sasamahan tayo kahit pa sa lamig na dala ng ulan.”

“We’ll ruin you.” Nakangiting binigkas ni Gael ang mga salitang iyon habang nakatingin kay Luther, punung-puno ng pagmamataas. Ang bawat salita ay parang sibat na itinarak sa harap ng maraming tao.