Twelve Thousand Mga Nobela at Kwento

𝗖𝗵𝗮𝗽𝘁𝗲𝗿 𝗧𝘄𝗲𝗹𝘃𝗲 𝗔𝗻𝗻𝗼𝘂𝗻𝗰𝗲𝗺𝗲𝗻𝘁

nakangiti kong sagot sa kanya. "Twelve million!" maiksing sagot niya na kaagad na ipinanlaki ng aking mga mata habang hindi ko maiwasang mapatitig sa kanya. Gusto ko kasing masiguro kung binibiro niya lang ba ako or nagsasabi ba siya ng totoo. Hindi birong halaga ang twelve million noh! Kahit siguro habang buhay pa akong magtrabaho hindi ako kikita ng twelve million lalo na ngayung malabo na akong makapagtapos ng aking pag aaral. "Ha? Twelve million? Twelve million itong singsing na suot-suot ko?" hindi ko mapigilang sambit.

Paanong nagkaroon ng nakawan? “Paano nangyari ‘yon? Bakit may nakawan na nangyari?” tanong niya kay Vanessa na katulad niya ngayon ay hinihingal rito. “Twelve million has been sent to a ghost employee’s account. Lahat po sila ay may twelve million and a total of twenty five accounts.”

Malungkot na napangiti ako. Mukhang ako pa yata ang sumira ng magandang pagkakaibigan nila. *** "One two three four five... Eleven twelve thirteen fourteen fifteen sixteen. Wait, bakit kulang yung kotse? Umalis ba si Ice?" Kulang ng isa ang mga kotse ni Ice. Seventeen kasi lahat lahat ang kotse niya. Nawawala yung kulay gray na kotse niya na limited edition. Mukhang umalis si Ice.

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

Ibig sabihin, doon lang din. Hindi siya ilalabas agad. May pagkakataon pa. “Thirteen million.” Mas mabagal na ang pagtaas. Dalawa na lang ang natitirang aktibo. North Bloc at Black Aurora. “Fourteen.” “Fifteen.” Tumigil. Mahabang katahimikan. “Fifteen million going once.” Hindi ako makahinga. “Going twice.” Sa huling segundo— Isang pindot.

nakangiting tanong ni Ma'am Rebecca Ma'am alam na kung sino ang panalo! Hubby!!! " Okay bibilangin ko na...one,two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, fifteen, sixteen, seventeen, eighteen, nineteen, twenty, twenty one, twenty two, twenty three, twenty four, twenty five, twenty six, twenty seven, twenty eight, twenty nine ". bilang ni Ma'am sa bomoto kay Hash

“May balak ka talagang dagdagan ang anak natin? Maliit pa nga lang ang baby sa tiyan ko.” “I want a dozen kids.” Napakunot-noo ako. “A dozen? Sebastian, labindalawa iyon.” “I know how many a dozen is.” “Twelve pregnancies. Twelve births. Twelve babies.” “Twelve children,” sagot niya habang nakangiti. “Running around our house. Maingay. Magulo. Ginagawang chaotic ang buhay natin.” Napaatras ako nang bahagya para tignan nang maayos ang mukha niya.

“Dahil nandito ang mga pusa ko. Mas may tiwala ako sa kanila na magbantay sa ‘yo.” I smiled awkwardly. I know he was referring to Nite. But there is no problem with me if that is what Trace wants. I will stay where he wants me to stay. I will forever be with him. I— “You want your four monsters to be my guard. What if they eat me?” “Twelve.” “Huh?!” Confused, I asked. “What twelve?” “You haven’t met the eight. You just met Texas and Tennessee, they are the lion and lioness. The panthers are Ohio and Oklahoma.”

Ngayon may kausap na siya, busy nanaman ang isang Zachary Levi Esqueza. Ngumiti na lang ako sa mga bata "Magkano ba yan?" "Ten isa" "Five lang kaya!" "Hindi twelve yan!" "Ten!" "Five!" "Twelve nga sabi eh!" "Teka wag kayong mag away" Natatawang sabi ko "Ilan ba yan dala niyo?" "Pito po" "Ah sige bibigyan ko na lang kayo ng 100" Inilabas ko ang pera sa bulsa ko "Okay na ba 'to?"