Twenty Eight Novels & Stories

Tingin ko kasi magkasing-edad lang kami. “Twenty-three,” ngumiti na siya ulit ngayon. “Ikaw?” “Twenty-two.” “Matanda pa pala ako ng one year,” natawa ito ng mahina. “But happy ako na natagpuan na ni Alguien ang babae na handa niyang pakasalan. Sana tuloy-tuloy na… at sana maging reason ka na maging happy na siya.”

Nanghahaba ang nguso na sabi ko. “Aba’y sa panahon ngayon wala ng hiya-hiya, kung gusto mo ng pagbabago. At kailan ka kikilos? Kapag wala ng pag-asa? Look, Best, maganda ka at higit ka pang naging maganda simula ng tumuntong ka sa edad na twenty three. Thirty five na ang asawa mo na dapat ay may anak na kayo, walang mawawala kung susubok tayo. At least wala tayong pagsisisihan sa huli.”

nanunuksong sagot naman niya. Napatitig na lang ako sa mapupulang labi nito. Napailing na lang ako. Kung napakaguwapong nilalang sa harap ko ngayon, eh mas lalo na iyong lalaking mahal ko. “Twenth eight?” “Oh. Thank you.. I look young?” nkangising tanong nito. Nahihiyang tumango na lang ako. “I'm already thirty three. And how old are you?”

"You're seriously asking me how old I am?" Tumuwid sya ng tayo at binulsa ulit ang kamay. Halos isumpa ko na ang tangkad nya sa akin gayung nagmumukha akong duwende sa harap nya. Isama mo pa ang brusko nyang pangangatawan. "This is a mistake, young lady. I'm twenty two, not some kid. Whatever you're thinking, you better rethink it." Oh, e, twenty two lang pala, e. Six years gap, hindi na masama.

Reklamo ni Albus. Hinila ng dalawang dalaga ang ID niya na suot-suot niya at nakalagay doon ang birthday ni Albus. Nang makita iyon ni Angelie ay nagbilang ito. Napakamot na lamang ng ulo si Albus. “What’s going on here?” tanong ni Thomas pagbalik. “Twenty-nine. You’re twenty-nine!” hagikgik ng dalawang dalaga. “So it means twenty seven ka na.” wala sa sariling nasabi ni Phoebe at hinampas pa sa braso si Thomas.

ani ni Jea. Inalala ko kung ilang taon na ako dahil ni minsan ay hindi ko na cenelebrate ang kaarawan ko. Tinignan ko ulit kung anong petsa ngayon at nagulat ako dahil. “Twenty-eight ngayong araw,” ani ko.

“Hmm…kunsabagay. So at what age do you think you’ll be ready then?” “Twenty-one!” walang pag-aalinlangang tugon niya. Nagkatinginan sila at kapwa natawa. Para namang ganoon lang kabilis magaganap ang lahat ng mga plano niya. In truth, she doesn’t plan to get married until she’s at least twenty-six or twenty-seven.

Literal na nakaawang ang mga labi niya. “Bakit ang laki?!” “Actually twenty-three million lang dapat. Dinagdagan ko na ng isang milyon para regalo ko sa birthday mo. So, on your twenty-fourth year, you have a twenty-four million in your bank account.” Twenty-four million? Kunsabagay, ano lang ba ang twenty-four million sa lalaking ito? “At least kapag wala ako, may madudukot ka. Hindi ka na mamomroblema,” dagdag pa ni Anthony.

Akala naman nila hindi ko naririnig. “Hala, baka s’ya yung sinasabi na nabuntis ng maaga nung lasenggong lalaki?” “Oo nga, eh. Kasi nag-aaral na yung anak n’ya, eh. Ibig sabihin lampas four na yang anak n’ya. Ilang taon na ba si Rachel?” “Naku, nasa 20’s pa lang s’ya. Wala pang twenty-five yan.”

Para sa kanya ay masyado pa siyang bata para makakita ng gano'ng bagay, tapos ngayon naupuan na niya? Di'ba ang saklap! Ang masama pa nito ay pagka nagising ito tapos pagbibintangan siya ng hindi maganda. Baka sabihin pa nito na sinadya niya kasi may balak siya na masama o baka sabihin pa na may lihim siyang gusto dito kahit wala naman. Saka masyadong malayo ang agwat ng edad nito sa kanya. Twenty-eight na ito, samantalang disi-otso lang siya.