Twenty Eight Novels & Stories

Maging ang labi nito ay pababa na sa kaniyang mga dibdib. Napamura siya nang mag-ring ang kaniyang celphone. Ang Mommy na naman niya siguro ang tumatawag. Kukulitin na naman siya tungkol sa horoscope. Kaya nga umalis siya sa isang condo niya at baka puntahan siya doon. Bakit ba atat na atat ito na mag-asawa siya. Para sa kaniya, bata pa siya sa edad na twenty eight.

pakli niya. “Oy, e, ‘di ilang taon ka lang?” nakaingos na tanong ko. “Twenty-seven,” proud na tugon niya na labis kong ikinatawa. Ibinato ko ang table napkin at nasapol siya sa mukha. Maging siya ay natawa na rin. “Mukha bang forty-three na ako?” pagkaraan ay tanong niya. Umiling naman ako. “Papayag na nga akong twenty-seven ka lang pero ngayon lang,” nakalabing tugon ko.

anang ko kina halakhak ni ate Lucy. Si Atlas tumikhim. Tumingin ako sa kaniya ng nakataas ang kilay ko. Ayaw pa yata nitong tanggapin na gurang siya e twenty eight naman na siya. “Bata pa rin naman si senyorito Atlas. Kapag lalaki kasi bata pa ang twenty eight. Match na match kayong dalawa,” “Mabuti pa si Lucy, nakikita n'yang bagay tayong dalawa, baby," parinig ni Atlas kinalingon ko sa kaniya.

"Walang nagmamadali. Hayaan mo munang kilalanin nila ang isa’t isa—magpopropose ako kapag ayos na ang lahat." "Ang apo mo ay nasa twenties na! Hindi ka ba nag-aalala?" Natigilan si Gina, inilibot ang kanyang mga mata.

"Si Veronica lang ang maaaring bumagay sa’yo!" "Woah…" napahinto si Julian bago tumawa nang mapakla. "What’s my age again?! I’m twenty-eight-years-old! And here you are, pinagbabawalan mo pa rin ako na parang uhuging bata!" Halos umugong sa loob ng mansion ang malakas niyang boses, isang tagpo na bihirang mangyari sa kanilang tahanan.

sa tantiya ko nasa twenty two si Matet. “Twenty two na po ako ma'am,” tugon n'ya. “Halos same lang pala tayo ng edad. Twenty one naman ako. Tama pala hindi ako nag ate sa iyo,” wika ko sa kaniya. “Halika na baka mainit na ang ulo ng amo mong masungit mamaya niyan sumunod pa dito at magalit pa sa ‘tin,” ani ko sabay hinila ko na siya. Pero palabiro din pala itong si Matet dahil may sinabi siyang kinainit ng pisngi ko.

“Over naman. Ako lang 'to. Lunarae lang.” “Luh? Hindi ko naman tinanong name mo eh!” “Ewan ko sayong isip-bata ka kahit ang tanda mo na.” “Matanda na ba yung 21?” “Ewan ko, tanong mo sa sarili mo.” “Nagsabi naman yung nineteen palang may asawa na. Ilang months na nga kayo? Eight months? Tapos twenty ka na ngayon? Kaya pala ayaw magpaligaw at magcollege. May kasal na pala after senior high.”

Tanong sa kaniya ni Morgan na sumisigok pa. "Hindi, 'no? Katulad niyo ay natatakot din ako pero kailangan nating magpakalakas para makatakas tayo. Ilang taon na nga kayong dalawa?" "Eighteen." Sabay na sagot ng dalawa at napatango-tango siya. Tama pala ang hula niya kung gan'on.

Tingin ko kasi magkasing-edad lang kami. “Twenty-three,” ngumiti na siya ulit ngayon. “Ikaw?” “Twenty-two.” “Matanda pa pala ako ng one year,” natawa ito ng mahina. “But happy ako na natagpuan na ni Alguien ang babae na handa niyang pakasalan. Sana tuloy-tuloy na… at sana maging reason ka na maging happy na siya.”

Nanghahaba ang nguso na sabi ko. “Aba’y sa panahon ngayon wala ng hiya-hiya, kung gusto mo ng pagbabago. At kailan ka kikilos? Kapag wala ng pag-asa? Look, Best, maganda ka at higit ka pang naging maganda simula ng tumuntong ka sa edad na twenty three. Thirty five na ang asawa mo na dapat ay may anak na kayo, walang mawawala kung susubok tayo. At least wala tayong pagsisisihan sa huli.”