Twenty Five Novels & Stories

paalam ni Felix. "Uncle, let me bring her. I can't leave her alone out her. May bago siyang manliligaw at hinihintay lang non na wala ako, didiskarte agad iyon sa asawa ko," pabiro ang tono ni Levi. Humagalpak ng tawa ang may edad na lalaki. "How old are you, by the way? Twenty-two?" "Twenty-five po."

Ni sa panaginip hindi yun nangyari. "Pero ikaw yung tipo ko. Pwede kang maging ika dalawapu't limang asawa ko. Natitiyak ko na maganda lahi natin." 😍 Pucha, pag ako nasagad, matatamaan sa akin ang matandang to! Halos wala ng paglagyan ng goosebump yung katawan ko! Ew! Pucha! Peste! At ano daw? Twenty fifth ako kung sakali? Ano tingin niya sarili niya?

Wala akong maisip na tanong sa kanya. "25," tipid nitong sagot. Sungit talaga, siya na nga itong kinausap ko parang ayaw niya pa. Pwes hindi ko siya titigilan. Five years gap. "Really? I'm 20 years old po," nakangiting sabi ko pero hindi na siya nagsalita ulit. Ngumuso ako at nagisip na namang itatanong habang kumakain. Ayaw ko sanang gawin to pero gusto kong makilala siya. Kainis naman parang wala akong makuha sa kanya ngayon.

TWENTY-FIVE (25) - Rhea’s POV – Gusto ko pa sanang makipagyakapan sa unan ko at makipaghalikan sa kama ngunit eto ako ngayon, naglalakad sa campus na lutang at wala sa pagiisip. Habang ang ilang mga mata ng mga estudyante ay nakatingin sa akin. Bukod sa hangover kong nambwisit, dumagdag pa talaga ang step-sister kong nasa bahay. Wala na talagang kapayapaan itong second life ko.

Literal na nakaawang ang mga labi niya. “Bakit ang laki?!” “Actually twenty-three million lang dapat. Dinagdagan ko na ng isang milyon para regalo ko sa birthday mo. So, on your twenty-fourth year, you have a twenty-four million in your bank account.” Twenty-four million? Kunsabagay, ano lang ba ang twenty-four million sa lalaking ito? “At least kapag wala ako, may madudukot ka. Hindi ka na mamomroblema,” dagdag pa ni Anthony.

Akala naman nila hindi ko naririnig. “Hala, baka s’ya yung sinasabi na nabuntis ng maaga nung lasenggong lalaki?” “Oo nga, eh. Kasi nag-aaral na yung anak n’ya, eh. Ibig sabihin lampas four na yang anak n’ya. Ilang taon na ba si Rachel?” “Naku, nasa 20’s pa lang s’ya. Wala pang twenty-five yan.”

Pag angat ko dito ng tingin, si 25. Pero imbes na tanggapin ang kamay niya, tumayo ako ng mag-isa 'saka siya tipid na nginitian "Thanks.." sabi ko rito 'saka tinulungan ng tumayo si 20 na kasalukuyan pading umiiyak.

Umiwas siya ng tingin sa guwapong si Edward. "How old are you?" tanong ni Edward sa kanya makalipas ang ilang minuto na pananahimik nilang dalawa at saka lang muling tumingin si Angela sa kanya. "I'm twenty five years old. How about you, huh?" walang emosyon na tanong ni Angela sa kanya. He smiled again.

Mamaya na kayo,mag-eenjoy muna kami ng bitchesa kong kaibigan. Inilibot ko ang tingin sa palibot. Too many youngsters ang nandito ngayon, madami din namang may mga edad na, na katulad ko. Actually I'm not that old, 25 is still young though. Busy lang ako kaka work for my future kaya wala akong boyfriend.I'm tired depending on my parents money kaya kailangan kong magtrabaho.

"Twenty five million..." Napatingin ako sa binatang katabi ko na biglang nagsalita. Nakatingin ito sa stage, nagkukunwaring nakikinig sa nagsasalitang emcee. "Are you really worth twenty five million? O baka nasayang ang twenty five million sayo?" Nakangisi nitong sabi. Aba! Ang yabang! Inirapan ko na lamang ito at hindi sumagot. Antipatiko!