Unattainable Love Mga Nobela at Kwento

The height of the window is up to my neck if I tiptoe. Manuel reached for my chin and adjusted to kiss me in my lips again. This time, matagal ‘yon. It’s deep and passionate. “I love you with all the dangers that surrounds us. I love you so much that I am willing to lose myself just to beat the demon that haunts you everynight.” His eyes were staring at the depth of mine. His words were no other but will always be music to my heart. Sa lahat ng pinagdaanan ko, naniwala akong wala ng taong makakapagpagaling sa puso’t isip kong labis na nasugatan. But I was wrong when Manuel came and gave light to the darkness of my life.

Tanong nito ngunit nanatili akong tahimik at naghintay pa ng sasabihin niya. "Gusto kita Valeen. Alam kong mali dahil kaibigan mo si Jaya na girlfriend ko pero anong magagawa ko? Pinigilan ko naman eh. Sinubukan kong pigilang mahulog sayo pero kahit anong pigil ko, heto na ako ngayo. Nakikita na lang ang sarili kong in love na sayo. Gusto kita Valeen, mahal na nga kita eh." Pag-amin nito sa akin. Napaluha na lang ako sa saya at lungkot. Hindi ito pwede. Maling-mali ito. Dahan-dahan ko itong tinulak habang umiiyak at nagsalita.

Because I remember talking to my mother about love and she always says to me na mahalin ko ang tao na itinitibok ng puso ko. Humalakhak ito. Bagay na hindi ko maintindihan dahil wala akong makitang nakakatawa sa sinabi ko. "They believe in love but love can't make you survive this life like what money does." Natatawang sagot nito. Nakaramdam ako ng lungkot para sa mga pamilya na namumuhay sa karangyaan.

nauutal na sabi nito. Ngumiti si Nathalie ng nakakaloko. " Don't worry. Tayo lang na dalawa ang nandito and besides I owned this building. Nobody can interrupt us." tangka na sana siyang halikan nito kayalang ay mabilis niyang natakpan ng kanyang dalawang kamay ang labi niya. "I'm sorry ma'am but...I can't...we cannot." sagot nito. "Why? What's the matter with you? Am I not too beautiful and attractive to be liked?"

Maging ang kanyang sariling estado sa buhay ay kinalimutan niya rin para lang pagsilbihan si Sebastian dahil sa labis na pagmamahal niya rito, hindi sa yamang meron ito. Kailangan ba talaga ang estado pagdating sa pag-ibig? Kapag walang estado sa buhay ang isang tao, hindi na ba dapat mahalin pabalik ng taong mahal niya? Magiging masaya kaya siya kung mamahalin siya pabalik ni Sebastian at ng buong pamilya Vergara kung dahil lang iyon sa estadong meron siya sa buhay?

Tiningnan niya ako ng masama dahil doon, "At deserve mong maging masaya kagaya ng lahat ng tao sa mundo. Kung yung mga stars nga, kapag namamatay, makinang pa din at paikot ikot lang sila sa galaxy. You should be like that, tuloy tuloy lang." "l cannot just give up the love I've known for almost half of my life." His voice was raspy and serious. Wala akong naisagot doon. Margaux is so lucky to have this type of love. This is the love that I want to learn. He doesn't give up his love because that's his life. Intense and fragile. Madaling masaktan at makasakit. A pure love. Sa sobrang puro non ay halos sumakit ang puso ko na hindi ko maipaliwanag.

Wika ni Kristal. Saglit akong napa titig kay Kristal,si Kate ang first love niya,kaya lang ang pinsan ko ang mahal ni Kate,ang Asawa ni Janelle. Muntik nang masira ang relasyon ng dalawa nang dahil kay Kate,nong araw na yun na lumayo si Janelle,noon lang namin napatunayan kong gaano kamahal ng pinsan ko ang samahan namin,naka handa siyang talikuran ang lalaking pinakamamahal niya para sa friendship namin,buti nalang natauhan si Kristal at mas piniling upaubaya si Kate kay Kristal.

I know we can find kuya. I could imagine how difficult it is if I were in Ate's position, kasi mahirap talaga ang unrequited love. Pero, alam kong may feelings naman si Kuya kailangan umalab lang ng spark nila. Why does love needs to be complicated? Hindi ba pwedeng 'pag nagmahal ka, okay na. Kaso, hindi pala. When you love someone you shouldn't expect something in return. Love unconditionally, freely and willingly. Kahit masakit ang magmahal. Iyon nga lang sa kaso ni ate Jenny, napagod na siyang magmahal.

Ang hindi pagsasalita ng mga ito, ay nangangahulugan na tama siya ng hinala. Kaya pala parang kilala niya ang boses na iyon, at ang mga matang parang laging inaantok. Masaya siya kung ganoon, na natupad nito ang mithiin sa buhay. Ang mga awitin ng babae, lalo na ang how to unlove you, ay maaaring patama nito para sa kanya. Lalo na ang nilalaman ng kantang iyon..

"I... I don't like you. Sorry." Napaiwas ako ng tingin dahil sa sinabi nya. Itinago ko ang nanginginig ko'ng kamay sa ilalim sa lamesa. I clenched my fist as my chest started to hammer because of pain. Unrequited love is so damn annoying. Huminga ako nang malalim nang muli syang humingi ng patawad. Parehas kaming hindi makatingin sa isa't isa. The atmosphere in this place was so heavy.