Novel & Cerita Unattainable Love

Walang naisagot si Hunter habang patuloy si Tom sa pagsasalita sa kabilang linya. "Sabi ko na nga sa iyo, dapat romantic. Girls love surprises. Gusto nila romantic!" sermon at payo ng kaibigan. Hindi na mapinta ang mukha ni Hunter.

Pero kahit isa sa kanila, walang nakapagpa-in love sa akin! "Huwag kang ilusyonado! I will never fall in love with you. Baka ikaw ang kailangan maghanap ng paraan d'yan para hindi ma-fall sa akin. Dahil sa paraan ng paghalik mo sa akin, sa paraan ng paghaplos mo sa akin, nangungusap, nanggigigil, nang aangkin. It's like you wanted to own every part of me!" singhal ko sa kanya.

Hindi niya napigilang magtanong: "Kaya ba talagang itago ng isang tao ang nararamdaman niya nang ganoon katagal? Ilang taon silang magkasama sa bahay—paanong hindi iyon napansin ni Melena? Tingin ko, ang unrequited love ay nangyayari lang dahil hindi sapat ang pakialam ng kabilang tao. Nakikita nila ito, pero hinahayaan lang nila dahil wala silang balak pansinin."

Pero nag-iwan muna ako ng isang salitang sa kanilang tatlo. "Please do not play with our love because once it is full, it will explode on its own! We are good at hiding emotions so do not play too much with fire that you cannot extinguish." Saka ko silang iniwan sa ibaba, hanggang nakalipas ang mga sandali ay agad akong nagligpit ng mga gamit ko upang dalhin sa aking pag-alis. Limang buwan lang ang nais kong gawin upang makuha ko ang lalaking nakakuha sa aking attention. Kung hindi nya ako kayang mahalin sa loob ng limang buwan ay kailangang nabuntis nya ako upang mayroong saysay ang aking gagawin.

It looks like I have no choice but to rub her wounded heart to make her realize what she wants will never happen even in her dream. "Sabihin mo na lahat para maitaboy ako pero hindi ako kahit kailan titigil, Aira.. Hindi kita susukuan.." Saka siya umalis bago pa man ako makaganti. Yamot akong bumalik sa pwesto ko at ininom ang natitirang laman ng hawak ko. I somehow understand Margaux.. How can we unlove someone by forgetting them? Just as how can we unhear a song that we love?

Sa kanilang pagharap sa mga darating na araw, dala nila ang paniniwalang walang hadlang na hindi nila kayang lagpasan basta’t magkasama sila. At sa kabila ng lahat ng pagsubok, nanatiling buo ang paniniwala ni Antonette na minsan, ang pagmamahal ay higit pa sa anumang kayamanan o kasikatan. Ang pagmamahal ang nagbibigay ng totoong halaga sa buhay—at ito ang natagpuan nila sa isa’t isa.

Ano ang nagawa ko upang gawin niya sa akin ang bagay na 'yon? Kung kasalanan ang magmahal, sana ay hindi ko na lang ginawa. I just want to feel loved, to be appreciated by the person I love, to be seen, to be looked at and to be admired but none of it was given to me. Pinatunayan lamang sa akin nito na walang totoong pagmamahal para sa isang tulad ko dahil may sakit ako at dahil mamatay na ako. Sino nga ba ang magmamahal sa isang taong katulad ko? Masasayang at masisira lamang ang buhay nila kung magiging alagain pa nila ako.

She asked. "Sabi ko, tingin ko hindi ko na mahal si Claude," pag-uulit ko. "Dri..." "Oh?" "You can't unlove someone, Dri." My brows furrowed before tilting my head a little bit. "What do you mean?" I asked. "You can't unlove someone, Dri. You just have to find someone you love more than the previous one." Napatigil naman ako at ilang beses na kumurap.

dagdag pa nito. Because of the fairytales I witnessed and read as a child, I have always had a high standard when it comes to love. That is one of the reasons I opted to become a nun rather than fall in love and settle down with someone. I can't seem to find it. I am the ideal person who will make you feel appreciated. It's nothing but God's love. For me. For me, we all need someone who relentlessly pursues us and chooses to be with us.

he whispered, his forehead resting against hers, “how much I feared losing you. Even after all this time, I worried that the past… our mistakes… would catch up to us.” Annatalia smiled softly, brushing her fingers over his jaw. “We were never lost. We just had to learn… that love cannot be signed, controlled, or manipulated. It grows when two people trust, forgive, and fight for it together.” He nodded, closing his eyes briefly. “I don’t need a contract anymore. I don’t need assurances. I just… want you. Always.” “And you have me,” she said, her voice steady, warm, and certain. “No contracts. No rules. Just us.”